ترامپ ثبات عقلی ندارد. این سیاستمدار آمریکایی می‌خواست صادرات نفت ایران را به صفر برساند. خواسته‌ای که عملی نبود و نیست و هرگز محقق نخواهد شد. تمام سیاست‌های نفتی و غیرنفتی او با یکدیگر متناقض‌اند. زمام امور دولت فعلی امریکا بیشتر از همیشه در اختیار اسرائیل است. سیاست‌های اسرائیل هم همواره با پرخاشگری همراه بوده که این پرخاشگری برای نه‌فقط ایران، بلکه خود آمریکا و اسرائیل هم تبعات منفی بسیاری با خود به همراه خواهد داشت.

تحریم‌های آمریکا فقط صادرات نفت ما را دچار مشکل نمی‌کند. بلکه پیش از آن و در وهله اول، روابط بانکی، بیمه‌ها و حوزه‌هایی مثل کشتی‌رانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به تبع این شرایط، از آنجا که بازرگانان نفتي و شرکت‌های‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بزرگ فعال در حوزه‌های نفت و پتروشیمی، اغلب تحت سلطه‌ رژیم صهيونيستي هستند، لذا چه آمریکا بخواهد صادرات نفت ایران را صفر کند چه نخواهد، مراوده‌های معمول اين شرکت‌های وابسته و بازرگانان فعال در این حوزه، با ایران کاهش پیدا خواهد کرد و این شاید یکی از راه‌هایی است که با بسته شدن آن به روی ایران، کاهش صادرات کلید می‌خورد.

اما داستان شرکت‌هايي که از نظر مالي مستقل هستند،‌ اندکی متفاوت است. سياست‌های‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ امريکا، اسرائیل و عربستان برای آن‌ها تعیین‌کننده نیست و ايران مي‌تواند معاملات نفتي خود را با شرکت‌هايي که مستقل‌اند و وابستگي مالي به این کشورها ندارند، ادامه دهد، حالا چه در بخش صادرات نفت خام و ميعانات گازي و چه در بخش جذب سرمايه خارجي.

در مجموع می‌توان گفت که تلاش‌های آمریکا موجب کاهش صادرات نفت ایران شده است. در حال حاضر حدود 640 هزار بشکه صادرات نفت ایران کمتر شده و ممکن است که تا عید نوروز این روند کاهشی تشدید شود و ادامه پیدا کند چرا که به اقتضای فصل هم فروش فرآورده‌های نفتی هرساله در این بازه کاهش پیدا می‌کند. اما هیچ دور از ذهن نیست که بعد از گذشت از این مقطع زمانی، دوباره فروش نفت ایران اندکی افزایش پیدا کند.  چرا که ميزان صادرات نفت خام ايران تا حدی قابل مديريت است.