در سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذشته در بسیاری از کشورهای جهان عملیات‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ویژه‌ای ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برای جابه‌جایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ سازه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌صنعتی، خانه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مسکونی بزرگ و... از منطقه‌ای ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌به منطقه دیگر با کیلومترها فاصله صورتگرفته که به «جابه‌جایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌غول‌آسا» مشهور شده است؛ عملیاتی که بدون شک اگر روزی در ایران بخواهد صورت بگیرد باید حتما به شرکت ستی سپرده شود، شرکت حمل و نقلی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که بیش از 60 سال قدمت دارد و بسیاری از پروژه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عظیم حمل و نقل تجهیزات را در کشور برعهده داشته است و سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بسیاری است مدیریت آن با لئون آهارونیان است.

او در 26 آبان سال 1309 در روستای هفتوان شهرستان سلماس به دنیا آمد. پدرش هنگام اشغال ایران در جنگ جهانی به مراغه رفت و همراه یکی از دوستانش رستورانی در آنجا راه‌اندازی کرد ولی با تشکیل حکومت خودمختار پیشه‌وری در تبریز (سال 1324) به تهران بازگشت و غذاخوری‌ای در پایتخت باز کرد. لئون و دیگر اعضای خانواده در کار مغازه به او کمک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند. مادرش در تابستان بستنی درست می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد و مشتری‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بسیاری داشت. همچنین همراه با دو کارگر دیگر به پخت سوپ و انواع غذاها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پرداخت و لئون هم از 15 سالگی موظف بود ساعت شش صبح، مسافتی سه‌کیلومتری را با دو چرخه به نانوایی برود تا برای ساندویچی پدرش، نان تهیه کند. پدر لئون اهمیت بسیاری به کار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌داد و دوست داشت فرزندانش از کودکی مسئولیت‌پذیر باشند و از همین رو در تابستان یک رستوران فصلی برای آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در روستای ییلاقی اوشان راه‌اندازی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. همه اینها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ باعث شده بود که دوران جوانی لئون ترکیبی از درس، کار، ورزش و شکار باشد. دوچرخه‌سواری ورزش مورد علاقه‌اش در دوره دبیرستان بود. او همچنین از جوانی تا 80 سالگی به شکار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رفت و در نهایت کلکسیون بزرگش را به موزه طبیعی ایروان هدیه کرد.

لئون آهارونیان پس از گرفتن دیپلم در سال 1331 در هنرسرای عالی (دانشگاه امیرکبیر فعلی) پذیرفته شد. او تا سال 1334 جزو دانشجویان متوسط و غیرسیاسی بود. دوره سه‌ماهه کارورزی را در کارخانه قند شازند کرج گذراند. با کودتای 28 مرداد 1332 تعدادی از آشنایان و دوستان توده‌ای ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ارمنی او زندانی، تبعید یا کشته شدند. پس از پایان تحصیل با گرفتن کفالت از سربازی معاف شد. در 15 اردیبهشت 1335 در آزمایشگاه خاک‌شناسی بنگاه مستقل آبیاری وزارت کشاورزی با ماهی 480 تومان استخدام شد؛ این آزمایشگاه با همکاری سازمان خواروبار جهانی تاسیس شده بود. در این اداره 8 کارشناس خارجی کار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند. آهارونیان در سال 1336 به عنوان معاون این اداره منصوب شد. مهندسان تازه‌استخدام، پس از موفقیت در امتحان زبان با خرج سازمان فائو به مدت یک سال برای تکمیل تخصص به امریکا یا هلند فرستاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شدند. او همراه با سه ایرانی دیگر در اواخر سال 1339 به مرکز فائو در رم و پس از چند روز به مرکز پژوهش کشاورزی در شهر دانشگاهی واگنیگن هلند رفت. آن زمان دولت هلند ماهی 500 فلورن (واحد پول آن زمان هلند) به دانشجویان پرداخت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. او پس از دو ماه خانواده‌اش را به هلند منتقل کرد و آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در یکی از روستاهای نزدیک دانشگاه مستقر شدند. البته اقامت خانواده در این کشور چندان طول نکشید زیرا یک سال پس از دوره آموزش او به ایران بازگشت.

او در سال 1335 ازدواج کرد، همسرش بلا در شرکت حمل و نقل ستی که متعلق به پدرش بود کار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. ابل رومستان مرد اهل کار و صنعت بود، او علاوه بر شرکت حمل و نقل یک معدن سرب، یک هتل به نام ریتس، شرکت فروش بلیت هواپیما و ترخیص کالا از گمرکداشت و در اداره این مجموعه‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ از کمک خانواده‌اش بسیار بهره می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد. در این سال‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ لئون علاوه بر کار در اداره، با تاسیس یک آزمایشگاه کوچک، به دنبال درآمد اضافی بود. او یکی از اتاق‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خانه‌شان را به آزمایشگاه تبدیل کرد و مدت چندانی طول نکشید که توانست مشتری‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زیادی پیدا کند و درآمدش چند برابر حقوق کار اداری‌اش شود. همچنین در کنار همه این فعالیت‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ پدر همسرش از او خواسته بود تا برای کمک به اداره شرکت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خانوادگی به آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بپیوندد. آهارونیان در سال 1341 به درخواست او ابتدا عصرها در این مجموعه فعال شد و حساب‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مالی را رسیدگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد و در همین بین هم بود که متوجه سوءاستفاده‌هایی از سوی شرکای پدرزنش شد و جلوی آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌را گرفت. او در سال 1347 پس از 12 سال از کار دولتی استعفا داد و به صورت تمام‌وقت در شرکت ستی مشغول به کار شد. در همان سال‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ قراردادی با شرکت میتسوبیشی بست تا دستگاه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گازسوز تولید برق را از بنادر جنوب کشور به محل ساخت نیروگاه انتقال دهند. آنان 1300 کیلومتر مسیر را برای انتقال بار به مناطق شمالی کشور طی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند و گاهی خود هم رانندگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. شرکت ستی طی قراردادی با شرکت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرانسوی و آلمانی، چهار دستگاه و دو ژنراتور با وزن هریک 140 و 110 تن خرید تا تجهیزات سد سفیدرود و نیروگاه آبی را از جنوب کشور به منجیل انتقال دهند. این محموله با وزن تریلی و بوژی حدود 250 تن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد. شرکت ستی، نخستین شرکت ایرانی حمل و نقل بود که توانست وسایل حمل بارهای سنگین را از یک شرکت فرانسوی خریداری (نقد و وام) و وارد ایران کند. او بعد از انجام پروژه سد سفیدرود همین کار را برای شرکت ایتالیایی سادلمی هم که در جنوب کشور مشغول ساخت سد بود انجام داد. پس از این کارها هنگامی که قرارداد ذوب آهن و کشیدن لوله‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گاز از جنوب کشور به شوروی امضا شد، یک‌سوم از قرارداد لوله‌کشی به یک شرکت فرانسوی واگذار شد و آنان نیز انتقال 42 هزار تن لوله و 20 هزار تن تجهیزات کارشان را به شرکت ستی سپردند. علاوه براینها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در آن سال‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ این شرکت حمل تجهیزات لازم برای راه‌اندازی نیروگاه 700 مگاواتی اهواز (شرکت تکنوپروم روسیه)، تجهیزات پست‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انتقال برق در غرب کشور (سه شرکت آلمانی) و... را هم برعهده داشتند و در مهم‌ترین قرارداد هم شرکت زیمنس آلمان به مدت 35 سال انتقال کلیه محموله‌هایش در ایران را به این شرکت واگذار کرد. شرکت ستی باتوجه به قراردادهای خارجی که در آن سال‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ موفق به امضا و انجام آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد، خیلی زود رشد چشمگیری کرد و طی چند سال ده‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ تریلی و وسایل حمل کالاهای سنگین خریداری کرد.

سهام‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شرکت جابه‌جا شد

هم‌زمان با توسعه و رشد کار شرکت ستی، رومستان پدر همسر لئون آهارونیان که پا به سن گذاشته بود تصمیم گرفت سهامش را بفروشد؛ در آن زمان لئون تنها 11 درصد سهام شرکت را در اختیار داشت و 22 درصد سهم بیشتر خریداری کرد. 34 درصد سهام هم متعلق به مادر همسرش بود و در نهایت 33 درصد دیگر سهام را هم آلفرد آیسه که اصالتی لبنانی داشت و صاحب کارخانه سیتروئن (تولیدکننده ژیان) بود، خریداری کرد. تا آن زمان شرکت ستی دارای 20 دستگاه تریلی بود ولی جاری شدن خون تازه در رگ‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شرکت باعث شد آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 20 دستگاه جدید تریلی و 40 دستگاه کامیون خریداری کنند. آیسه در سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بعد از انقلاب سهام خود را به برادر همسرش کوریون نرسان فروخت و باتوجه به اینکه او هم به اروپا رفت سهامش در اختیار دولت قرار گرفت و دولت هم در سال 1368 آن را به آلفرد مهرابیان فروخت.

درسال‌هایی که شرکت ستی قراردادهای خارجی و داخلی بسیار بسته بود در برخی از نقاط مرزی کشور برای تخلیه و بارگیری ساختمان‌هایی راه‌اندازی و زمین‌هایی خریداری کردند، به عنوان نمونه در خرمشهر زمینی به مساحت 150 هزار متر مربع خریداری و در شهر مرزی جلفا و اهواز دفتر تاسیس کردند. آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ برای توسعه کارهایشان توانستند از فرانسه یک وام یک میلیون دلاری (با بازپرداخت سه‌ساله) دریافت و تجهیزات به‌روزی از جمله بوژی خریداری کنند. در سال 1354 بین ایران و شوروی قراردادی منعقد شد که براساس آن، شوروی متعهد شد، 5 سیلوی 60 هزار تنی غله برای ایران بسازد. کار انتقال سیمان و تجهیزات به شهرهای مورد نظر به شرکت ستی واگذار شد. همچنین به پیشنهاد شرکت تکنوکروم روسیه شرکت جدیدی با عنوان آیساب برای انجام پروژه نیروگاه 800 مگاواتی اصفهان راه‌اندازی شد که 25 درصد سهام آن نیز به لئون آهارونیان واگذار شد. علاوه براینها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ او از سهام‌داران و اعضای هیئت مدیره شرکت مهندسی گارنیران بود این شرکت در اواسط دهه 50 در منطقه لواسان 350 هزار متر زمین برای ساخت ویلا خریداری کرد. در مناقصه بین‌المللی، یک شرکت شهرسازی آلمانی برای اجرای این طرح برنده شد ولی با پیروزی انقلاب پروژه متوقف شد و با مصوبه دولت در سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اول دهه 60 بخشی از آن، جزو زمین‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌موات شد ولی مدیران شرکت مدرکی برای مقابله نداشتند. آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ پس از 20 سال مراجعه به دادگاه، توانستند سند مالکیت خود را بگیرند.

حضور در جبهه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جنگ تحمیلی

با پیروزی انقلاب و شروع جنگ تحمیلی یکی از نیازهای اساسی کشور جابه‌جایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ تجهیزات نظامی و... به مناطق جنگی بود و بخشی از این کار را به صورت رایگان شرکت ستی برعهده گرفت. اعطای کامیون‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و تریلرهای شرکت برای انتقال تجهیزات سنگین نظامی مانند تانک، هاورکرافت و... به مناطق مختلف جنگی بخشی از خدمات این شرکت به جبهه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نبرد بود. لئون آهارونیان در سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بعد از پیروزی انقلاب باتوجه به موقعیت اقتصادی و حضور در شورای خلیفه‌گری ارامنه (از سال 1359 تا 1365 عضو شورای بود)، فعالیت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اجتماعی و صنفی خود را هم گسترش داد. او در سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌1359 تا 1364 برای دو دوره ریاست سندیکای شرکت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بین‌المللی حمل و نقل را برعهده داشت و فعالیت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیریه بسیاری در حوزه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آموزشی، بهداشتی و... انجام داد. او به یاد مادرش در محله مجیدیه تهران کودکستانی ساخت و در سال 1372 آن را افتتاح کرد. همچنین تشکیل اتاق بازرگانی مشترک ایران و ارمنستان (1372)، برقراری اولین خطوط هوایی بین ایران و ارمنستان (1369)، برگزاری نمایشگاه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مرتبط بین ایران و ارمنستان و از همه مهم‌تر برقراری ارتباط بین مقام‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دولتی، امنیتی و مذهبی ایران و ارمنستان از جمله کارهایی بود که لئون آهارونیان برای دوستی و نزدیکی بیشتر مردم و دولت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایران و ارمنستان انجام داد. در سال‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذشته در بسیاری از ارتباط‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، مذهبی و... بین مقام‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دولتی و خصوصی ارمنستان با ایران و برعکس، حضور آهارونیان چشمگیر و زمینه‌ساز بوده است.

البته باوجود همه این فعالیت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیرخواهانه و مسئولیت اجتماعی آهارونیان هیچ‌گاه از فعالیت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اقتصادی و ادامه فعالیت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شرکت ستی دست نکشید. او در سال 1372 اقدام به خرید هتلی در منطقه جلفا کرد تا بتواند بعد از اجرای پروژه انتقال سوخت بین ایران و ارمنستان به رانندگان سرویس ارائه دهد. او با دریافت وام اقدام به بازسازی هتل کرد ولی با متوقف شدن پروژه دولتی انتقال سوخت، عملا به دلیل کاهش تقاضا آهارونیان هم مجبور به فروش هتل شد. او علاوه بر ایران در ارمنستان هم فعالیت‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اقتصادی انجام داد؛ برای نمونه شرکت ستی در سال 1372 شعبه‌ای ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در این کشور تاسیس کرد که با 12 پرسنل در بخش فروش بلیت هوایی، حمل و نقل بین‌المللی و گردشگری فعالیت داشت. آهارونیان در سال 1382 در کارخانه آر- ال ارمنستان که تولیدکننده پروفیل آلومینیوم بود سرمایه‌گذاری کرد. همچنین خرید 14 هزار و 400 متر مربع زمین و ساخت 104 دستگاه آپارتمان، همراه با فروشگاه، داروخانه، مدرسه، استخر و... از سرمایه‌گذاری‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌لئون آهارونیان و شریکش در ارمنستان بود. او هم‌اکنون با وجود اینکه در آستانه 90سالگی قرار دارد همچنان پرکار و فعال است و شرکت ستی نیز با قوت بسیار پابرجاست. اگری سری به سایت این شرکت بزنید متوجه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوید که آنها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در حوزه‌‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بارفرابری، حمل تجهیزات سنگین، حمل و نقل دریایی، بسته‌بندی و ترخیص کالا فعالیت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند و یک شرکت مسافرتی و گردشگری هم دارند.