بزرگ‌ترین قراردادهای فوتبالی این تابستان در اسپانیا نه توسط باشگاه‌های این کشور، بلکه از طرف سازمان لیگ آنها بسته شد. شانزدهم آگوست همین امسال لالیگا اعلام کرد که قراردادی 15ساله با شرکت بزرگ ورزشی Relevent بسته و قصد دارد هر سال دو تیم اسپانیایی را در خاک امریکا در مقابل یکدیگر قرار دهد. چند روز پیش‌تر از آن هم حق پخش بازی‌های لالیگا در آسیای جنوبی به شرکت فیس‌بوک واگذار شد.

خاویر تباس، رئیس سازمان لالیگا بسیار دوست دارد که به موفقیت لیگ جزیره دست بیابد. با اینکه باشگاه‌های اسپانیایی در زمین فوتبال قوی‌ترند و قهرمان پنج دوره اخیر چمپیونز لیگ شده‌اند، اما باشگاه‌های انگلیسی درآمد بیشتری دارند. این مسئله که فوتبال انگلستان رقابتی‌تر است هم بیشتر شبیه یک افسانه است زیرا بسیاری از مجلات و وبسایت‌های تخصصی فوتبال، تعداد تیم‌های اسپانیایی موجود در 40 باشگاه برتر جهان را بیشتر از انگلیسی‌ها می‌دانند.

فوتبال انگلستان از یک سری مزیت این کشور نسبت به اسپانیا بهره می‌برد. در انگلستان 58درصد از مردم دسترسی به تلویزیون کابلی دارند، در صورتی که این عدد در مورد اسپانیا 32درصد است. زمان بعدازظهری بازی‌های فوتبال انگلستان برای مخاطبان آسیایی بسیار مناسب‌تر از بازی‌های غروب در اسپانیا است. زبان انگلیسی هم کمک بسیار زیادی به گسترش فوتبال انگلستان در جهان کرده و از سوی دیگر هم باشگاه‌ها در جذب اسپانسر بسیار موفق عمل می‌کنند. شاید برایتان جالب باشد که باشگاه‌های انگلیسی به صورتی بسیار متحد در مقابل شبکه‌های پخش تلویزیونی عمل می‌کنند و همین اتحاد باعث افزایش درآمد آنها و داشتن قراردادهای بهتر می‌شود.

البته این مرز و فاصله بین فوتبال انگلستان و اسپانیا اندکی رو به محو شدن می‌رود. باشگاه‌های اسپانیایی در حال حاضر از 50 کشور جهان بازیکن دارند که این خیلی کمتر از عدد 66 فوتبال انگلستان نیست. از سال 2015 به این سو هم باشگاه‌های اسپانیایی به صورت متحد و جمعی با شبکه‌های پخش وارد چانه‌زنی شده‌اند. پخش آنلاین بازی‌های انگلستان توسط آمازون اندکی در مقابل پخش بازی‌های اسپانیا توسط فیس‌بوک کم می‌آورد. لالیگا در حال برداشتن گام‌هایی بلند برای گسترش بازار خود در سرتاسر جهان است و البته اگر نگاهی به نمودار بیندازید، متوجه خواهید شد که از لیگ‌های دیگر نظیر لیگ فوتبال ایتالیا و آلمان بسیار موفق‌تر هم عمل کرده.

قدرت‌نمایی در بازار جهانی

همان‌طور که ملاحظه کردید فوتبال انگلستان دارای قدرتی در خاک خود و اسپانیا در حال رشد در فضای بین‌المللی است. هنوز صحبت خاصی از رشد اسپانیا در خاک خود نشده و این دقیقا جایی است که اختلاف فاحش لیگ جزیره با باقی نقاط جهان مشخص می‌شود. اساسا به همین خاطر است که لالیگا و آقای تباس تمرکز بیشتری بر روی قراردادهای بین‌المللی کرده‌اند و برای مثال می‌خواهند از طریق کشور امریکا، و زبان اسپانیایی خودشان به امریکای لاتین نفوذ کنند. کافی است نگاهی هم از سوی دیگر به بازیکن‌های این فصل باشگاه بارسلونا بیندازید. تعداد بازیکنانی که از کشورهای مختلف امریکای جنوبی در بارسلونا حضور دارند بسیار افزایش یافته و همین امر منجر به پرطرفدار شدن این باشگاه در امریکای جنوبی خواهد شد. خط حمله بارسلونا متشکل از یک بازیکن برزیلی، یک آرژانتینی و یک اروگوئه‌ای است. بازیکنی نظیر یری مینا در این تیم حضور دارد که از کلمبیا آمده و همین تابستان هم آرتورو ویدال شیلیایی به بارسلونا پیوست. این فهرست را می‌توان ادامه داد، اما در همین حد هم رویکرد این باشگاه که احتمالا از رویکرد کلان فوتبال اسپانیا تبعیت می‌کند، روشن است.

این معامله بین فوتبال اسپانیا و کشور امریکا البته هنوز نیازمند توافقات نهایی بین فدراسیون‌های فوتبال این دو کشور است که روندی رو به رشد دارد. این مسئله از این حیث مهم است که فیفا با اینکه از مسابقات دوستانه که بیشتر جنبه اقتصادی دارند در سطح جهان استقبال می‌کند، اما اجازه نداد که انگلستان در سال 2008 خارج از کشور خود میزبانی مسابقاتی را بر عهده بگیرد و استدلالش هم این بود که این مسئله به ضرر طرفداران انگلیسی است. لالیگا قصد دارد تا درخواستی برای این معامله برای فیفا ارسال کند و گرچه اتحادیه بازیکنان اسپانیایی بابت اینکه مورد مشورت قرار نگرفته‌اند ناراحت هستند، اما آقای تباس می‌تواند به همه نشان دهد که این قرارداد به نفع همه خواهد بود. با چنین قراردادهایی و تغییراتی که طی سال‌های اخیر رخ داده است، شاید لالیگا روزی بتواند جای لیگ جزیره را در درآمدهای جهانی بگیرد و خود را پردرآمدترین لیگ فوتبال جهان معرفی کند.