بخشی از نیروی کار جوان امروزی دیگر مثل کارمندان سابق، دنبال شغل ثابت و تمام‌وقت نیستند. بخشی از کارفرماهای امروزی هم دیگر دنبال استخدام نیروی کار ثابت و تمام‌وقت نیستند. حالا حتی استخدام نیروی کار به مدت یک روز هم در دنیا مد شده است.

آرون استالینگز ۲۵ ساله یکی از افرادی است که ظرف یک سال گذشته به دفعات در رستوران‌های مختلف امریکایی کار گرفته و تقریبا هر هفته ۵۰ ساعت کار کرده است. رستوران‌ها همیشه برنامه‌های ناگهانی ولی موقتی پیش رو دارند که به نیروی کار موقتی نیاز دارد؛ مثل جمع‌کردن میزها یا آماده‌کردن مواد غذایی. حالا یک اپ وارد میدان شده تا کارفرمایان و کارکنانی را که دنبال استخدام‌های موقتی و حتی یک‌روزه هستند به هم متصل کند و آرون و جوانان زیادی دارند از همین راه کار پیدا می‌کنند.

اپ اسنگ‌ورک و برخی پلت‌فرم‌های دیگر عملا شیفت‌های کاری را که در فروشگاه‌ها یا رستوران‌ها و هتل‌ها خالی مانده‌اند و کارفرما به دنبال پر کردن آنهاست، به آسانی در اختیار نیروی کار می‌گذارند. حتی برندهایی مثل پیتزافروشی پاپا جانز هم از این روش برای پر کردن شیفت‌های خالی خود استفاده کرده‌اند. بنا بر آمار موجود، اسنگ‌ورک ۲.۱ میلیون کاربر فعال دارد. روش کار از این قرار است: متقاضی کار ابتدا ثبت‌نام می‌کند و سپس از طریق اسنگ‌ورک در مصاحبه اسکایپی با کارفرما حاضر می‌شود و سابقه کار او هم بررسی می‌شود. اگر متقاضی مورد قبول کارفرما باشد می‌تواند به صورت آنلاین در شیفت‌های خالی شرکت کارفرما دنبال گزینه مناسب خودش بگردد. میزان دستمزد این نیروی کار غیرمتعارف هم بین ساعتی ۱۰ تا ۱۵ دلار در نوسان است.

این نوع کارهای موقتی دردسرهای خودش را هم دارد؛ مثلا اینکه از بیمه درمانی خبری نیست و عملا کارکنان موقتی را در وضعیت بی‌دفاعی از لحاظ حقوق کاری نیز قرار می‌دهد؛ مثلا اینکه آنها حق تشکیل صنف ندارند و در مقابل خشونت یا مسائل احتمالی دیگر در محیط کار هم حق و حقوقی ندارند. اما آرون استالینگز و بسیاری از جوانان دیگر می‌گویند این شیوه کار با سبک زندگی آنها تطابق بیشتری دارد و واقعیت جدیدی را به نمایش می‌گذارد: اینکه خیلی‌ها امروزه انعطاف‌پذیر بودن زمان کار را به ثبات آن شغل ترجیح می‌دهند. در عین حال، کارفرماها با نیروی کار موقت رفتار بهتری نسبت به نیروی کار ثابت دارند چون اصولا خواهان کم‌شدن مسئولیت‌های خود نسبت به نیروی کار ثابت هستند و به پذیرش نیروی غیرثابت تمایل بیشتری دارند. از سوی دیگر، کارفرما و نیروی کار هردو در اپ به یکدیگر امتیاز می‌دهند و به همین دلیل رفتار بهتری با هم دارند.

یکی از معضلات شغل‌های موقتی این است که کابوس روز اول کار همیشه در حال تکرار است و زمان کافی برای آشنایی با محیط کار یا مقتضیات آن وجود ندارد. اما در مقابل، یک مزیت بزرگ چنین مشاغلی این است که کسی وادار به ماندن در شغلی که دوستش ندارد نمی‌شود و خیلی سریع می‌تواند آن را تغییر دهد. در عین حال، استرس کاری که زود تمام می‌شود نسبت به کار طولانی‌مدت کاملا کمتر است.

با تمام این اوصاف، این روزها فروشگاه‌های خرده‌فروشی، رستوران‌ها و برخی شرکت‌ها به استخدام نیروی کار بسیار موقتی (حتی یک‌روزه) تمایل زیادی نشان می‌دهند. درست است که در امریکا نرخ بیکاری به پایین‌ترین سطح خود در هفده سال اخیر رسیده، اما واقعیت این است که بیکاری‌های فصلی و افزایش تبعیض شغلی باعث نارضایتی نیروی کار جوان در امریکاست و آنها را به جست‌وجو برای مشاغل آلترناتیو ترغیب می‌کند. از جمله مشاغل آلترناتیو می‌توان به مشاغل موجود در اقتصاد دیجیتال اشاره کرد که در حال حاضر یکی از هر چهار امریکایی از طریق آن پول درمی‌آورد.

آمار نشان می‌دهد که ۸۵ درصد از افرادی که در امریکا شغل‌های غیرمتعارف و موقتی دارند، درآمد ماهانه‌شان زیر ۵۰۰ دلار است و دائم به دنبال گزینه‌های بیشتری برای کار موقتی هستند. اینجاست که اهمیت اسنگ‌ورک و پلت‌فرم‌های مشابه برای آنها روشن می‌شود. در عین حال مثلا آرون استالینگز اگر برای شستن ظرف در هتل یا رستوران، شیفتی را از طریق اسنگ‌ورک پر کند می‌تواند ساعتی ده دلار درآمد کسب کند. این درآمد در مقایسه با نیروی ثابت کار در همان رستوران یا هتل که باید ساعات طولانی سر کار باشد، به‌صرفه‌تر است.

کارشناسان بازار کار می‌گویند این نوع استخدام‌ها در آینده نزدیک در حوزه‌های تخصصی نیز بیشتر باب خواهد شد و مفهوم فری‌لنس از این طریق گسترش بیشتری پیدا خواهد کرد. آینده کار در این راستا شاید تا حد زیادی وابسته به پلت‌فرم‌های شغلی موقت باشد.