امنیت ملی پوشش جدیدی برای حمایت از تولید داخلی در امریکا است. دونالد ترامپ تعرفه‌های فولاد و آلومینیوم را تحت همین عنوان نادرست امضا کرد. اما کش‌وقوس‌های فولاد نگران‌کننده‌ترین عرصه جدید برای حمایت از تولید داخلی نیست. طبق اعلام موسسه «مک‌کنزی گلوبال»، میزان تجارت کالاها و خدمات فیزیکی برای سال‌ها ثابت بوده اما جریان‌های دیجیتال تجارت و اطلاعات در یک دهه گذشته افزایش یافته و 45 برابر شده است. جنگ تجارت نه از ترس کالاهای فیزیکی بلکه از ترس فناوری به راه افتاده است؛ فناوری‌ای که ملی‌گراهای اقتصاددان امیدوارند بتواند حصار بسته‌ای ایجاد کند به این منظور که خطر رقبایی از کشورهایی مثل چین را رفع کند.

امریکا همین حالا نیز تحقیق و تفحصی به نام «فصل 301» را شروع کرده است. نتایج این تحقیق و تفحص در تابستان روشن خواهد شد اما به احتمال زیاد منجر به موانع سخت‌تری بر سر راه سرمایه‌گذاری‌های چینی در حوزه داده و فناوری اطلاعات امریکا خواهد شد. این امر می‌تواند مانع ورود شرکت‌هایی مثل «نت‌سنت» شود یا منجر به تعرفه‌های جدیدی در طیف گسترده‌تری از محصولات چینی شود؛‌ یا حتی قوانین جدیدی درباره ارائه ویزا به مهاجران چینی به همراه بیاورد.

در هفته‌های گذشته، کمیته سرمایه‌گذاری خارجی در امریکا اعلام کرد که دست به انجام بازرسی‌ای در معامله‌ای زده که طی آن، شرکت سازنده تراشه‌های الکترونیکی «براودکام» واقع در سنگاپور شرکت «کوالکوم» را که کسب‌وکار پیشروی نیمه‌رسانا‌ها در امریکا است می‌خرد. این حرکت با فشارهای سناتور تگزاس، جان کرنین و نماینده کالیفرنیا در کنگره، دونکان هانتر، ادامه یافت؛ کسانی که طبق اعلام کمیسیون انتخابات فدرال، هریک هنگام برگزاری انتخابات بیش از 15 هزار دلار کمک از کمیته فعالیت‌های سیاسی شرکت «کوالکوم» دریافت کرده بوده‌اند. استیون منوچین، وزیر خزانه‌داری امریکا، نیز که عضو هیئت‌مدیره شرکت «سی‌فیوز» است، گفته است امریکا برای استفاده از قدرت خود به منظور جلوگیری از این معامله که امنیت ملی را به خطر می‌اندازد «کاملا آماده» است.

استدلال‌هایی که علیه این قرارداد عنوان می‌شود نگرانی‌های زیادی را شامل می‌شود از جمله نگرانی برای اینکه «براودکام» سرمایه‌گذاری «کوالکوم» در زمینه‌هایی ضروری مثل اینترنت نسل 5 را محدود کند، تا نگرانی از اینکه اگر یک شرکت سنگاپوری مالک «کوالکوم» شود امریکا نتواند از لحاظ دیجیتال رقابت‌پذیر و امن باقی بماند. اما این مسائل نیز طریقه‌ای را که هم صنعت فناوری امریکا و هم کابینه امریکا با آن خود را در حال حاضر اداره می‌کنند، در نظر نمی‌گیرد.

شرکت «سی‌فیوز» باعث ناراحتی شرکت «براودکام» که 106 میلیارد دلار قرضه را برای این معامله ردیف می‌کند شده است. این معامله با چنین استقراضی در کوتاه‌مدت به سود خواهد رسید و باعث قطع بودجه زیاد تحقیق و توسعه شرکت «کوالکوم» که 20 درصد درآمدهای آن را کسب می‌کند می‌شود. این نگرانی معقول است: سهام‌داران خصوصی دارای سابقه زیادی در کاهش بودجه‌های واحدهای تحقیق و توسعه شرکت‌ها وقتی بار بدهی آنها بالا است هستند. نظریه «سی‌فیوز» این است که اگر از سرمایه‌گذاری در «کوالکوم» جلوگیری شود، امریکا یک «رقابت ملی» در مسابقه فناوری علیه چین را خواهد باخت.

با این حال،‌ این استدلال این واقعیت را نادیده می‌گیرد که بر اساس اعلام موسسه تحلیل نیمه‌رساناهای «استیسی راسگون»، شرکت «کوالکوم» دارای «همکاری‌های استراتژیک و اشتراک منافع با چین است و همین امر نگرانی‌ها درباره «براودکام» را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد». بسیاری از شرکت‌های حوزه فناوری امریکا دارای منافع زیادی در چین هستند، حتی با اینکه برخی از آنها در ماه‌های اخیر، در خفا به سمت فکرهای ملی‌گرایانه مُد روز گرایش پیدا کرده‌اند. آنها وقتی علیه افزایش ناگهانی اشتیاق به نظارت‌های اضافی در جنبه‌های مختلف بخش فناوری، از قوانین ضد تراست گرفته تا حریم خصوصی، لابی می‌کنند، از استدلال «ما بهتر از چین هستیم» استفاده می‌کنند.

مسئله این است که نه صنعت فناوری امریکا و نه دولت این کشور نمی‌توانند در آن واحد از دو روش استفاده کنند. در دهه 1980، تحت زعامت رونالد ریگان، در امریکا سیاست صنعتی منسجم‌تری در زمینه فناوری اعمال شد. اما به‌محض اینکه جورج دابلیو بوش قدرت را به دست گرفت، این انسجام از بین رفت. سپس در اواخر دهه 1990، وزارت دفاع امریکا نگران این بود که ژاپنی‌ها 92 درصد نمایشگرهای تخت را در تجهیزات ارتش امریکا می‌سازند. این امر باعث شد که تلاشی برای ایجاد یک صنعت داخلی در زمینه فناوری صورت بگیرد. اما با صرف میلیاردها دلار ظرف چندین سال بعد، سهم ژاپنی‌ها در بازار 96 درصد بود. البته نگرانی امروز از تعرفه فولاد و آلومینیوم شروع شده است ولی به جنگ تجاری دیجیتال ختم می‌شود که امریکا نمی‌تواند در آن برنده باشد. با این حال، در آینده نزدیک چنین جنگی درخواهد گرفت و فعالان این صنعت باید مراقب سرمایه‌گذاری‌های خود باشند.