زنان در هند تلاش می‌کنند شکاف‌های جنسیتی را از میان بردارند. وزیر دفاع و وزیر امور خارجه این کشور زن هستند. کمتر پیش می‌آمد زنی در هند بتواند به ریاست یک بانک دست پیدا کند. در برخی از ایالت‌های هند زنان به قدرت‌های زیادی دست پیدا کرده‌اند، آنها رئیس شده‌اند و مشغول به کار هستند. میزان تحصیلات آنها افزایش پیدا کرده، حقوق بهتری دریافت می‌کنند و در نهایت نسبت به گذشته وضعیت مطلوب‌تری دارند. سطح سواد در میان زنان 21ساله ناگهان به صورت جهشی افزایش پیدا کرده و از 60درصد در سال 1990 به 85درصد در سال 2011 رسیده‌است.

با وجود همه پیشرفت‌هایی که برای زنان حاصل شده همچنان برخی سنت‌های دست‌وپاگیر مانع رشد و فعالیت آنها می‌شود. این سنت‌ها زنان را عقب نگه داشته‌است. مشکلات فقط به رسوم و آیینی نظیر پرداخت جهیزیه‌های سنگین یا زندگی با خانواده شوهر (مادرشوهر و پدرشوهر) محدود نمی‌شود. دیپا نارایان در کتاب خود با عنوان «Chup» که به معنای «هیس، ساکت باش!» است به این نکته اشاره می‌کند که زنان تقریباً در تمامی طبقات اجتماعی هند هنوز به تمکین کردن از مردان دعوت می‌شوند و به نوعی از کودکی این‌طور تربیت می‌شوند که خدمتکار مردان باشند.

زنان در هند از بدو تولد با مشکلات و تبعیض‌ها همراه هستند. از سال 1994 تشخیص جنسیت جنین در هند ممنوع شد، زیرا خانواده‌هایی که می‌فهمیدند جنین آنها دختر است اقدام به سقط آن می‌کردند. نارندرا مودی نخست‌وزیر هند نیز از وقتی به قدرت رسیده تلاش بسیاری کرده تا در این زمینه فرهنگ‌سازی کند. با وجود همه این سختگیری‌ها هنوز هم خانواده‌هایی وجود دارند که راهی برای تشخیص جنسیت جنین خود پیدا می‌کنند تا در صورت دختر بودن، آن را سقط کنند. آمارتیا سن اقتصاددان معروف بررسی‌هایی انجام داده و به این نتیجه رسیده که در 28 سال گذشته حدود 40میلیون زن در این کشور به همین شیوه‌های مختلف از دست رفته یا به عبارتی سر به نیست شده‌اند. بررسی‌ها نشان می‌دهد وضعیت در سال‌های اخیر وخیم‌تر نیز شده‌است. در برخی از مناطق نرخ تولد دختران به زیر 800 مورد در ازای هر یک‌هزار پسر رسیده‌است. جالب اینجاست که این مسئله در منطقه‌های بالادست و طبقه‌های ثروتمند شدیدتر است و این یعنی ثروت به خانواده‌ها اجازه داده با آسایش بیشتری تعصب خود را در خانواده‌شان جاری کنند. 

*آمارهای ترسناک

آمارها گاهی ترسناک‌تر هم می‌شود. برای نمونه 21میلیون نوزاد دختر در هند وجود دارند که هیچ‌کس سرپرستی آنها را قبول نمی‌کند. راه‌های دیگری نیز برای تشخیص تمایل خانواده‌ها به حفظ پسرها در برابر دخترها وجود دارد. برای مثال بررسی‌های دولتی نشان می‌دهد اغلب خانواده‌ها پسرهای بیمار را برای معالجه نزد پزشک می‌برند اما کمتر پیش می‌آید دختر بیماری را برای معالجه ببرند. در واقع اگر دختری بیمار شد در خانواده شانسی برای مداوا ندارد اما پسرها حتماً راهی برای درمان پیدا می‌کنند. بررسی‌های اقتصاددان‌ها نیز نشان می‌دهد تعداد دختران هندی در برابر پسران نسبت به هنجار جهانی بسیار پایین‌تر است. تبعیض حتی در شیردهی هم نمود پیدا کرده یعنی مادران ترجیح می‌دهند به پسران خود شیر بدهند اما به دختران شیر مادر عموماً تعلق نمی‌گیرد.

حالا دولت هند افتخار می‌کند که در این زمینه گام‌هایی برداشته‌است. این امر به‌ویژه در زمینه سواد خودش را نشان می‌دهد. شکاف جنسیتی ابتدا باید در بخش آموزش و پرورش کاهش پیدا کند. اما متأسفانه هرچه میزان تحصیلات بالاتر می‌رود تعداد دختران کمتر می‌شود. با وجود همه این سختی‌ها زنان در هند کوتاه نمی‌آیند. آنها شلوار جین می‌پوشند، راهی برای درس خواندن پیدا می‌کنند و به هرچیزی می‌آویزند تا به قدرت برسند. حضور آنها می‌تواند به رشد بیشتر اقتصاد هند کمک کند اما تنها در صورتی که همه مردم هند متوجه این مسئله بشوند و موانع را از پیش پای آنها بردارند.