در ماه های اخیر خیابان های روسیه پر از بیلبوردهای تبلیغاتی مربوط به انتخابات ریاست جمهوری با شعار «کشور ما، رییس جمهور ما، انتخاب ماست». میلیون ها نفر در 18 مارس در رای گیری شرکت خواهند کرد درحالیکه گزینه ای جز یکی برای انتخاب ندارند. ولادیمر پوتین، که پس از یلتسین به ریاست جمهوری رسید، به نظر پیروز قطعی این انتخابات می آید و هیچ تردیدی نیست که او در شش سال آینده رییس جمهور روسیه خواهد بود. بیش از یک ربع قرن است که کمونیست سقوط کرده و نظامی دموکراتیک در روسیه بر سر کار آمده است. با این وجود پس چرا پوتین در هر انتخاباتی پیروز می شود؟  

از اولین دوره ریاست جمهوری یعنی دوره سال 2000 پوتین به طور سیستماتیک موقعیت خود را حفظ کرده است. در اولین دوره ریاست جمهوری پوتین پس از سال 2000، او توانست کنترل دولت بر تلویزیون و تعیین مستقیم فرمانداران را دوباره برقرار کند و در این راه، افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی و رشد اقتصادی مطلوب این کشور هم به کمک او آمد. پس از رییس جمهور کردن دیمیتری مدودف و نخست وزیری پوتین در سال 2008، او دوباره در سال 2012 به قدرت بازگشت و خیلی زود، بحران اوکراین به او این فرصت را داد تا نقش خود را در صحنه جهانی به خوبی ایفا کند. در این دوره روسیه به کریمه پیوست و در شرق اوکراین جنگ به پا شد. پوتین در این فرصت خود را به عنوان مدافع روسیه معرفی کرد که در میان دشمنان محاصره شده است. او در همین زمان به عنوان رهبری شناخته می شد که علی رغم مشکلات روسیه را به عنوان یک قدرت جهانی مطرح کرده است.

پیش از انتخابات اخیر هم او نامزدی اش در انتخابات را رد کرد و حتی در مناظره ها شرکت نکرد اما اساس سیستمی که او آن را ساخته این  است که پوتین هیچ جایگزینی ندارد. همانطور که معاون او هم گفته: «نه پوتین، نه روسیه». در واقع این حضور پوتین است که تایید سیاست های او را نشان می دهد. چهره های مخالف هم مثل الکسی ناوالنی یا مجاز به فعالیت نیستند، یا مثل بوریس نمتسوف که سه سال پیش خارج از کرمیلین به قتل رسید، کشته شده اند.

اکنون کرملین برای حفظ هویت مشروع خود اجازه داده تا نامزدهایی که شانس برنده شدن ندارند، در انتخابات شرکت کنند. این رای گیری بیش از اینکه شبیه انتخابات باشد، شبیه سلطنت است و البته بخش بزرگی از مردم می توانند این انتخابات را تحریم کنند.  پوتین به مشارکت بالای مردم برای حفظ مشروعیت خود نیاز دارد و بسیاری از حقوق بگیران دولت با رای به او این مشروعیت را برایش فراهم می کنند اما نباید فراموش کرد که پیروزی آسان او در انتخابات به معنی آغاز یک ریاست جمهوری آرام برایش نخواهد بود. این دوره آخرین دوره ای است که پوتین براساس قانون اساسی کشورش می تواند به عنوان رییس جمهور انتخاب شود. البته ممکن است او در آینده مثل رییس جمهور همسایه بزرگش یعنی ژی جینپینگ در چین، به طور قانونی ریاست جمهوری اش را ادامه دهد یا در پست های غیررسمی در نهادحاکمیت، هم چنان باقی بماند. نخبگان روسیه اکنون به فراتر از آخرین دوره ریاست جمهوری پوتین فکر می کنند و اینکه چطور با وجود یک حاکمیت خودکامه می توان تغییر رهبری را مدیریت کرد.