خیلی‌ها می‌خواهند ببینند آینده دنیا چه شکلی است و چه تحولاتی در انتظار ماست. اما عده‌ای دیگر با ایده‌هایشان دارند همان آینده را شکل می‌دهند. برخی از این چهره‌های موثر و کارآفرین در علم و تکنولوژی فردا را بشناسیم.

بیلی پریش: خانواده‌ها خورشیدی شوند

انرژی‌های سبز باید به خوبی تامین مالی بشوند. این شعار بیلی پریش ۳۶ ساله است که یک کسب و کار میلیارددلاری در حوزه انرژی خورشیدی راه انداخته است. او می‌گوید چالش مهم آینده، تجهیز خانه‌های مردم عادی به انرژی پاک و پربازده است. قیمت پنل‌های خورشیدی دارد کم‌کم پایین می‌آید اما همچنان هزینه‌ای که نصب این پنل‌ها روی پشت‌بام خانه‌ها برمی‌دارد بالا است و مثلا در امريكا این هزینه بالغ بر ۳۰ هزار دلار می‌شود. تاکنون خانوارها مجبور بودند برای خرید پنل‌های خورشیدی یا کل این پول را خودشان بپردازند و یا از بانک‌ها وام بگیرند. اما «موزائیک» - شرکتی که پریش تاسیس کرد- این بازار را ساده کرده و یک وام انرژی خورشیدی ارائه می‌دهد که بر مبنایش، مشتری می‌تواند هزینه پنل‌ها را بر اساس میزان پولی که در قبض برقش صرفه‌جویی شده، بپردازد. حتی اگر پنج یا شش درصد بهره هم روی این وام وجود داشته باشد، باز هم خانوارها می‌توانند از این راه ده‌ها هزار دلار در هزینه قبض‌های برق خود صرفه‌جویی کنند و این وام به نفعشان خواهد بود. تا اینجا موزائیک توانسته به اندازه یک میلیارد دلار هزینه پنل‌های خورشیدی روی پشت‌بام خانه‌های شخصی در امريكا را تامین کند و دارد همین راه را نیز ادامه می‌دهد. بسیاری از صاحب‌نظران معتقدند روشی که موزائیک و بیلی پریش پیش گرفته‌اند یکی از بهترین راه‌حل‌ها برای مقابله با تغییرات اقلیمی است.

فنگ ژانگ: سرطان، آلزایمر و ایدز را درمان کنیم

در سال ۲۰۱۳، فنگ ژانگ بیولوژیست مولکولی دانشگاه ام‌آی‌تی تنها ۳۲ سال داشت. اما به اولین دانشمند دنیا تبدیل شد که توانست سلول‌های انسانی را با استفاده از تکنولوژی اصلاح ژن (کریسپر) تغییر دهد. این تکنولوژی در آینده می‌تواند برای اصلاح جهش‌های سلولی به کار گرفته شود و اکنون نیز دارد برای تحقیقات درمانی در خصوص اچ‌آی‌وی، سرطان و بیماری‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. به گفته خود ژانگ، این یعنی رنسانسی در حیات ما. اما نکته مهم‌تر، تاثیری است که کریسپر می‌تواند در درمان بیماری‌هایی مثل سرطان خون و آلزایمر بگذارد؛ چون این تکنولوژی با دقت زیاد قادر به پیش‌بینی و هدف‌قرار دادن جهش‌های ژنتیکی خواهد بود. جورج چرچ یکی دیگر از چهره‌های اصلی پژوهش‌های این حوزه معتقد است که حتی می‌توان در آینده از کریسپر برای احیای گونه‌های منقرض‌شده‌ای مثل ماموت نیز استفاده کرد. اما طبعا دنیا بیش از هرچیز برای یافتن درمان بیماری‌ها به فنگ ژانگ و همکارانش و تکنولوژی اصلاح ژن چشم دوخته است.

برایان آرمسترانگ: از اینترنت پول درآوریم

برایان آرمسترانگ موسس کوین‌بیس است، راهی آسان برای خرید، فروش و ذخیره ارزهای آنلاین مثل بیت‌کوین. آرمسترانگ می‌گوید پیش از تاسیس کوین‌بیس، تنها راه خرید ارزهای دیجیتال رمزنگاری‌شده این بود که از راه‌هایی غیرمطمئن که قانونی هم شاملشان نمی‌شد پول منتقل کنی. اما سیستم بانک بیت‌کوینی که کوین‌بیس در اختیار کاربران ۱۱.۹ میلیون نفری‌اش قرار داده، به آنها اجازه می‌دهد که میلیاردها دارایی دیجیتال را تبادل کنند. تبادل ارز دیجیتال این روزها حتی در کشوری مثل آرژانتین و برای دریافت حقوق کارمندان هم مورد استفاده قرار دارد؛ یعنی خود حقوق‌بگیران تمایل دارند که حقوقشان را به بیت‌کوین دریافت کنند.

از سوی دیگر، همین امسال کوین‌بیس یک اپ موبایلی به نام توشی راه انداخت که عملا به عنوان بانک عمل می‌کند. توشی کیف پول دیجیتال در اختیار کاربر قرار می‌دهد و به او اجازه می‌دهد که پیام و پول برای سایر کاربران در نقاط مختلف دنیا بفرستد. خود آرمسترانگ در توصیف بازار پول دیجیتال می‌گوید: «انگار نوعی جست‌وجوی طلا راه افتاده است.» به اعتقاد او، بیت‌کوین و رقبای جوان‌تر آن را باید ارز جهانی واقعی قلمداد کرد. با توجه به امنیت بالای تبادل ارزهای دیجیتال رمزنگاری‌شده، گام بعدی از نظر آرمسترانگ این است که اینترنت هم به فضایی پولی تبدیل شود. مثلا هر لایکی که زده می‌شود اندکی پول نیز به همراه بیاورد. از نظر آرمسترانگ، خیلی‌ها در حال حاضر در فضای اینترنت (مثلا در ردیت) فعالیت می‌کنند چون به آن علاقه دارند. اما در دنیای آینده، هزاران نفر می‌توانند از راه‌های جدیدی در اینترنت پول دربیاورند؛ از پاسخ به پرسش‌های مردم در اینترنت گرفته تا مدیریت گروه‌ها و فعالیت‌های دیگر. به اعتقاد آرمسترانگ، از این راه تولید ناخالص داخلی خود اینترنت بالا می‌رود.

کندرا کهل، نیکلاس فلاندرز و ایتوشا کیو: از آلودگی استفاده کنیم

یکی از کلیدهای حل مسئله گرم‌شدن زمین که سال‌هاست ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده این است که چطور می‌توان از آلودگی کربن استفاده مفیدی کرد؟ سه فارغ‌التحصیل دانشگاه استنفورد برای پاسخ به این سؤال، اپوس ۱۲ را تاسیس کرده‌اند. آنها رآکتوری ساخته‌اند که گازهای گلخانه‌ای را به دام می‌اندازد و آن را به ترکیب‌هایی مبتنی بر کربن تبدیل می‌کند که می‌تواند در ساخت پلاستیک و سوخت‌های مایع کاربرد داشته باشد. فلاندرز مدیرعامل اپوس ۱۲ در این خصوص می‌گوید: «هدف این است که گازهای گلخانه‌ای را که مشتریان ما آزاد می‌کنند به محصول جدیدی تبدیل کنیم. درواقع استفاده موثر از چیزی که قرار است مثل زباله دود شود و به هوا برود، مقرون به صرفه است.» جالب اینجاست که اپوس ۱۲ تنها شرکتی نیست که به این کار مشغول شده. در همین ماه ژوئن گذشته، اولین تاسیسات صنعتی برای استخراج دی‌اکسید کربن از هوا در سوئیس آغاز به کار کرد و همچنین در هند تلاش‌هایی در جریان است برای آنکه از کربن برای تولید جوش شیرین استفاده کنند.

دانیل گراس: هوش مصنوعی مال همه باشد

بحث هوش مصنوعی معمولا با سناریوهای آخرالزمانی و تیره و تار در رسانه‌ها مطرح می‌شود: قرار است همه شغل‌ها از دست بروند و ربات‌ها جای همه را بگیرند. اما دانیل گراس که استارت‌آپ‌های هوش مصنوعی را در وای‌کامبینیتر تحت رهبری دارد، می‌گوید آنچه که در حوزه هوش مصنوعی باید از آن هراس داشت این است که این جریان تنها در دست چند شرکت بزرگ باشد. گراس در ۲۲ سالگی مسئول گروه یادگیری ماشینی در شرکت اپل بود و می‌دید که چطور غول‌های تکنولوژیک توانسته‌اند این حوزه را به اشغال خود درآورند. او می‌گوید چنین وضعیتی به نفع آینده دنیا نیست و عدم تعادل قدرت ناشی از آن باعث خواهد شد کنترل داده‌ها در انحصار چند شرکت خاص قرار بگیرد و بقیه از آن محروم شوند. به همین جهت، گراس عزم خود را جزم کرده تا استارت‌آپ‌های مختلف را برای رقابت در عرصه هوش مصنوعی فعال کند و آنها را تحت حمایت قرار دهد تا حوزه هوش مصنوعی فقط در انحصار پنج غول تکنولوژیک نباشد. او در سال ۲۰۱۷ بورس هوش مصنوعی را پایه‌گذاری کرد که یک موسسه غیرانتفاعی برای پروژه‌های آزمایشی در حوزه هوش مصنوعی است و از ایده‌های جدید به شدت حمایت می‌کند.

کارل وگت: راننده لازم نیست

آینده رانندگی در دنیا کاملا بی‌راننده و اتومات است. تنها پرسشی که مطرح می‌شود این است که کدام شرکت می‌تواند اولین خودروی بی‌نیاز از راننده را دم خانه‌های ما بیاورد؟ شرکت کروز اتومیشن که کارل وگت تاسیسش کرده، از این بابت از یک امتیاز بزرگ برخوردار است؛ امتیازی که در میان استارت‌آپ‌های حوزه خودروهای بی‌راننده اصلا دیده نمی‌شود: توان صنعتی سومین خودروساز بزرگ جهان - یعنی جنرال موتورز- پشتیبان کروز اتومیشن است. جنرال موتورز در سال ۲۰۱۶ کروز را به قیمت یک میلیارد دلار خرید و در همین سال اعلام کرد که تولید خودروی شِوی بولت بی‌راننده را آغاز خواهد کرد.

کارل وگت شرکت کروز اتومیشن را در سال ۲۰۱۳ تاسیس کرده بود؛ آن هم درست بعد از آن که یک شرکت دیگرش به نام توئیچ توسط آمازون خریده شد. از نظر وگت، خودروهای بی‌راننده جالب‌ترین چیزی است که ممکن است در زندگی با آن برخورد کنید و اگر مهندس باشید که جالب‌تر هم می‌شود.

در حال حاضر، کروز یک ناوگان متشکل از ۱۳۰ خودرو دارد. تکنولوژی خودرانی این اتومبیل‌ها شامل ملغمه‌ای از حسگرها، لیزرها، رادیوها و دوربین‌ها است که در کنار هم، تصویری دیجیتال از ترافیک ارائه می‌کند. به گفته وگت، تصویر این تکنولوژی به شدت زنده است؛ مثلا وقتی یکی از این خودروها با مانعی جاده‌ای برخورد می‌کند سایر خودروهای ناوگان هم این اطلاعات را دریافت می‌کنند.

مهم‌ترین وعده‌ای که این تکنولوژی به دنیا می‌دهد این است که جلوی تصادف‌های زیادی گرفته می‌شود و جان میلیون‌ها انسان می‌تواند نجات یابد. به اعتقاد وگت، خودروهای بی‌راننده مثل ابرقهرمان‌ها عمل می‌کنند و احتمال اشتباه ندارند.

دیوید کرتلی: برق پاک تولید کنیم

سال‌هاست که بحث همجوشی هسته‌ای (فیوژن) به عنوان راهی برای تولید برق در جهان مطرح است. در این فرآیند از همجوشی هسته‌های سبک‌تر می‌توان به هسته‌ای سنگین‌تر رسید و میزان قابل توجهی انرژی نیز از همین راه تولید می‌شود. مثال ساده‌ این نوع تولید انرژی را می‌توان در خورشید و واکنش‌های فیوژنی که به تولید انرژی در آن منتهی می‌شوند مشاهده کرد. درواقع فیوژن راهی است که می‌توان با آن، برق ارزان را فارغ از تولید زباله هسته‌ای، آلودگی کربنی و معضلات استخراج نفت تولید کرد.

دیوید کرتلی مدیرعامل و موسس شرکت هلیون از همین قدرت فیوژن استفاده‌ای برده که در آینده هم کاربرد زیادی خواهد داشت. او و تیمش می‌خواهند تنها با استفاده از قدرت فیوژن و با مقدار بسیار کمی از مواد خام، انرژی تولید کنند و مثلا برق یک شهر کوچک را به مدت ده سال با همین روش تامين كنند. کاری که آنها می‌کنند چیزی شبیه به کاری است که صنعت تکنولوژی کامپیوتری انجام داد و ابرکامپیوترها را به دستگاه‌هایی کوچک تبدیل کرد که در جیب جا می‌شوند. کرتلی معتقد است که تا یک دهه دیگر، کار روی فیوژن و تولید برق از طریق آن اجرایی خواهد شد و این خبر بسیار مهمی برای صنعت برق است.