در هر جامعه ای یک نهاد رسمی باید از فعالان و زیربخش های مرتبط با خود حمایت کرده و آن ها را تشویق کند. خلاء انجام این مسئولیت از سوی نهادهای رسمی در ایران احساس می شد، نهادی که با در نظر گرفتن معیارهای مشخص اقدام به تشویق اقشار مرتبط با خود کند. در کشور ما بیشتر سازمان ها، شرکت ها و نهادهای غیرمسئول یا افرادی که از این راه تجارت می کنند، به برگزاری مراسم هایی روی آوردند و به زعم خودشان قهرمان صنعت معرفی می کنند و لوح و مدال و تندیس می دهند در حالیکه این کار صرفا تندیس فروشی است که تبدیل به شغل شده است و در عمل از افرادی تشویق به عمل می آید که لایق آن نیستند. در واقع افراد با پرداخت وجوهی می توانند به مجموعه ای از تندیس ها در ویترین دفتر کارشان برساند. این اقدام غیرحرفه ای به مغشوش شدن اصل تشویق و زیر سوال رفتن آن منجر شده است.

 در این شرایط اتاق تهران در یک اقدام درست مراسم جشن امین الضرب را برگزار کرده است و به طور مشخص متولی این امر شده است. در ادامه روند برگزاری این همایش باید همه برای افزایش اعتبار جایزه امین الضرب و تمایز آن به عنوان یک تقدیر رسمی از سوی یک نهاد مسئول تلاش کنیم. در چنین همایش هایی است که از افراد لایق تقدیر می شود هرچند ممکن است  در دوره های آغازین ابهام و ضعف هایی وجود داشته باشد اما امیدواریم با شفافیت بیشتر معیارهای انتخاب هر سال به شکل بهتری از این جشن برسیم و اعتبار جایزه امین الضرب تا جایی بالا برود که داشتن آن مزیتی برای فعالان اقتصادی کشور باشد. نظر هیئت داوران هرچه هست باید مورد احترام قرار بگیرد با این اطمینان که این داوری ها از دل بخش خصوصی انجام می پذیرد. به هرحال در همه دنیا در همه قضاوت ها و انتخاب ها عده ای راضی و عده ای ناراضی اند اما این حواشی نباید به عدم حمایت بیشتر فعالان اقتصادی از جشن امین الضرب بینجامد. رشد هرچه بیشتری فکری این مراسم به برگزاری هرچه باشکوه تر آن کمک می کند.