تحلیلگران معتقدند که خروج ایالات متحده از توافقنامه پاریس در ماه ژوئن انگیزه چین برای بازی در این میدان شد. نقش آن در تغییرات اقلیمی باعث می شود که کشوری که به آلوده ترین شهر جهان شهرت یافته است، حالا وضعیتش بهتر شود و نقش بهتری در جهان ایفا کند. دود در پکن به حدی زیاد است که مردم در خارج از خانه هایشان از ماسک هایی با فیلتر هوا استفاده می کنند. رهبری تغییرات اقلیمی ممکن است تصور از چین را به عنوان شهروند خوب جهانی تبدیل کند.

 پیشرفت نمادین

یان سان، کارشناس ارشد شرق آسیا در Stimson Center در واشنگتن می گوید: کشورهای زیادی با ایالات متحده درمورد مسایل مربوط به تغییرات آب و هوایی کار می کنند که حالا با رهبری چین از واشنگتن قطع امید کرده اند. من صادقانه گمان می کنم که چین از این فرصت در مورد تغییرات اقلیمی نسبت به دیگر کشورها بیشتر فشار می آورد.

براساس یک مجموعه مطالعات انجام شده، چین در سال 2030، انتشار دی اکسید کربن را تا 14 درصد کاهش خواهد داد. توافقنامه پاریس هم دقیقا به همین ماجرا اشاره دارد. گوا هیبو، مذاکره کننده تغییرات آب و هوایی وزارت امور خارجه چین به روزنامه China Daily گفت: این کشور می تواند میزان تولید کربن را در واحد تولیدناخالص داخلی تا پایان سال 2020 نسبت به سال 2005، 45 درصد کاهش دهد.

با توجه به این تحلیل، از اهداف 2020 چین نصب پنل های خورشیدی و نیروی باد و تشویق برای استفاده بیشتر از انرژی های تجدید پذیر است.  همچنین کاهش استفاده از زغال سنگ هم باعث تثبیت انتشار گازهای گلخانه ای شده است. به گفته World Resources Institute میزان مصرف زغال سنگ در سال 2013 به اوج خود رسیده بود.

به شدت ناکافی

سایت Climate Action Tracker می گوید، چینی ها روی آلودگی منابع بدون دی اکسید کربن کمتر کار کرده اند. ذرات معلق در هوا باعث شده است که دود غلیظی به ویژه در مناطق تولید زغال سنگ در شمال این کشور ایجاد شود.

با این حال سازمان های مربوطه می گویند پیشرفت کلی چین برای اهداف توافقنامه پاریس «بسیار ناکافی است». چین جایگاه دوم را در بین 6 منطقه نامطلوب به دست آورده است.

ترس از دادن رشد اقتصادی باعث شده که کشورها انگیزه انجام اقداماتی در این زمینه را از دست بدهند.

پشتیبانی کلامی و قانونی چین از تغییرات آب و هوایی همراه با حداقل هایی در پیشرفت است که به این تصویر صدمه نخواهد زد.

چین با توجه به تعداد جمعیت زیاد و دومین اقتصاد بزرگ جهان، اقداماتش را بلند تر می گوید. کشورهای اروپایی هم سال 1991 برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای اقداماتی انجام داده اند. از جمله کاهش 8 درصدی انتشار گازهای گلخانه ای در سال 2012 نسبت به سال 1990.

سون کینگ، مشاوره مدیرعامل شرکت Park Strategies در نیویوک می گوید: پکن وانمود می کند که دلسوز محیط زیست است، اما در واقع اشک تمساح می ریزد و تلاش می کند تا به عنوان شهروند مسئول ظاهر شود.