جذب منابع مالی از بازار سرمایه برای انجام پروژه‌های پتروشیمی با ملاحظاتی همراه است. در چند نمونه شرکت‌ها برای انجام پروژه‌هایشان به بازار سرمایه رجوع کردند منابع را از مردم جذب کردند و پذیره‌نویسی اولیه انجام شده است اما متأسفانه پروژه‌ها به‌موقع راه‌اندازی نشده و نتیجه نرسیده است. پروژه‌های پتروشیمی به‌طور عمده نیاز به سرمایه‌گذاری خارجی دارد و باید برای جذب منابع از بازار سرمایه داخلی دست‌کم 80 درصد پروژه را پیش برد و یک سال تا بهره‌برداری از آن برای پذیره‌نویسی اقدام کرد.

بیشتر پتروشیمی‌ها پس از بهره‌برداری سهامشان را در بازار عرضه می‌کنند. به‌طورمعمول پروژه با آورده سرمایه‌گذار بخش خصوصی یا منابع دولتی ایجاد می‌شود و پس‌ازآن برای تأمین سرمایه در گردش به سراغ بازار سرمایه می‌رود. شاید بتوان طولانی شدن انجام پروژه‌ها را اولین و اصلی‌ترین عاملی دانست که نمی‌توان از ابتدای کار سهام پروژه‌های پتروشیمی را عرضه کرد.

 به‌طور متوسط و البته با در نظر گرفتن شرایط مختلف پروژه، ساخت مجموعه‌های پتروشیمی از سه تا پنج سال به درازا می‌کشد اما پروژه‌هایی داشتیم که انجام آن 9 سال زمان برده است. در چنین پروژه‌هایی فروش سهام و استفاده از منابع مردم در بازار سرمایه به سرخوردگی خریداران منجر می‌شود چراکه بیشتر مردم در بورس به دلیل ضعف نقدینگی به دنبال پروژه‌های زودبازده هستند و طولانی شدن پروژه انگیزه آن‌ها را برای سرمایه‌گذاری از بین می‌برد. نکته دیگر اینکه در پروژه‌های پتروشیمی بخش عمده‌ای از تجهیزات موردنیاز را از خارج تأمین می‌کنیم در نتیجه به منابع ارزی نیاز داریم درحالی‌که در بازار سرمایه منابع ریالی موجود است و تفاوت نرخ ارز به محدودیت‌هایی دامن می‌زند که اثر آن بیش از همه در مدت‌زمان انجام پروژه خودش را نشان می‌دهد.

در چنین شرایطی بهترین کار انجام پروژه‌ها تا درصد مشخص و قابل‌قبول و سپس تلاش برای جذب سرمایه از منابع بورس داخلی است. در موارد دیگر بهتر است برای سرمایه در گردش پس از اتمام پروژه در بورس پذیره‌نویسی را آغاز کرد. پروژه‌های پتروشیمی پردیسان و پتروشیمی کرمانشاه از جمله نمونه‌های موفق در استفاده از بازار سرمایه داخل هستند که با سرمایه اولیه‌ای خارج از بورس کار را شروع کردند و سپس سهام را عرضه کردند.