آلودگی هوا تقریبا با تمام شهرهای ایران عجین شده است. فصل سرما که می شود، تهران به رنگ خاکستری در می آید و برج میلاد هم دیگر قابل دیدن نیست. روزهایی به مرز هشدار می رسد و رفت و آمدها کاهش پیدا می کند، روزهایی هم کلا تعطیل می شود تا بلکه مردم در خانه بمانند، تا هم دچار بیماری نشوند و هم خودروی کمتری وارد شهر شود. اما آلودگی هوا به همین جا ختم نمی شود، پیامدها و خسارت های مختلفی دارد که می تواند برای هر اقتصاد مهم باشد. مرکز پژوهش های مجلس گزارشی با عنوان «پيامدهاي زيستمحيطي آلودگي هوا» منتشر و در آن به پیامدهای اقتصادی، آسیب های اجتماعی و محیط زیستی آلودگی هوا اشاره کرده است.

طبق این گزارش، «مصرف فزاينده سوخت هاي فسيلي طي سال هاي گذشته، علاوه بر تحميل هزينه هاي گزاف به اقتصاد ملي، بحران آلودگي هوا را به ويژه در كلانشهرها ايجاد كرده است. هشدار بانك جهاني درباره تشديد آلودگي هوا در ايران مؤيد اين مطلب است؛ طبق اعلام اين مرجع، خسارت آلودگي هوا در ايران از 7.1 ميليارد دلار در سال 2001 به 8 ميليارد دلار در سال 2006 رسيده است كه 1.8 ميليارد دلار آن مربوط به خسارت ناشي از آلودگي هوا در پايتخت بوده و از همه مهمتر اينكه بانك جهاني اين خسارت را در سال 2013 بالغ بر سي ميليارد و پانصد و نود و نه ميليون دلار برآورد كرده است.» همچنین در گزارش خود نوشته تعداد مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا در ایران که در سال 1990 حدود 17 هزار نفر بوده در سال 2013 به رقم بیش از 21 هزار نفر رسیده است.« بین سال های 1990 تا 2013 باوجود توسعه اقتصادی و پیشرفت های پزشکی در کشور، هزینه های پیشگیری از مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا دو برابر و ضرر از دست دادن نیروهای کارآمد به میزان 40 درصد افزایش یافت. طبق نظر بانک جهانی در ایران میزان خسارت سالیانه مرگ و میر در نتیجه آلودگی هوا معادل 5100 میلیارد ریال و خسارت بیماری های ناشی از آلودگی هوا 2100 میلیارد ریال است.»

طبق تحقیق انجام شده آلودگی هوا تاثیر مخربی بر رشد و توسعه اقتصادی دارد و رابطه مستقیمی بین کاهش رشد اقتصادی و افزایش آلودگی هوا هست. یک مطالعه در شهر بارسلون نشان می دهد رسیدن غلظت آلودگی هوا به میزان استاندارد روزانه حدود 1600یورو به ازای هر نفر صرفه جویی اقتصادی خواهد داشت.  

همچنين آلودگي هوا پيامدهاي زيانباري بر سلامت افراد جامعه دارد و به بيماري هاي قلبي و عروقي، برونشيت، اختلالات تنفسي، سرطان و مرگ زودرس منجر مي شود، اتفاقی که علاوه بر تاثیر مستقیم بر سلامت جامعه و زیست مردم بازهم خسارت های اقتصادی بسیار به دنبال دارد زیرا به هزینه های درمان و... منجر می شود و از سوی دیگر به نیروی توانمند و کار جامعه آسیب شدید وارد می کند.

براساس گزارش سازمان بهداشت جهاني، آلودگي هوا هفتمين عامل مرگ در دنيا و هفتمين عامل خطر در ايران است. در سراسر جهان، هر روز حدود 10 هزار نفر بر اثر بيماري هاي منتسب به آلودگي هوا جان خود را از دست مي دهند. همچنين سازمان جهاني بهداشت برآورد كرده است كه در سال 2012 آلودگي هوا مناطق شهري و روستايي به ايجاد 7 / 3 ميليون مورد مرگ زودرس در دنيا انجاميده، كه حدود 88 درصد از اين موارد در كشورهايي با درآمد كم و متوسط اتفاق افتاده است. همچنين، در مجموع تعداد مرگ منتسب به آلودگي هوا و هواي داخل اماكن در سال حدود 7 ميليون نفر برآورده شده است. آلودگي هوا پيامدهاي منفي اقتصادي شديدي نيز دارد و ميزان خسارت ناشي از مرگ هاي منتسب به آلودگي هوا در اتحاديه اروپا حدود 161 ميليارد يورو برآورد شده است.

در بسياري از شهرهاي بزرگ ايران ازجمله تهران، كرج، اصفهان، مشهد، تبريز، اراك، اهواز و شيراز غلظت بعضي از آلاينده هاي هوا از استانداردهاي ملي به مراتب بالاتر است. براساس برآوردها (با احتساب پديده ريزگردها)، جمعيتي بالغ بر 35 ميليون نفر، يعني حدود نيمي از جمعيت كل كشور در معرض درجاتي از آلودگي هوا قرار دارند. اين مشكل نه تنها سلامت مردم را به خطر مي اندازد، بلكه به علت افزايش نياز به خدمات مراقبتي، بهداشتي و فوريت های پزشكی كه برای جمعيت تحت تأثير انجام مي شود، هزينه هاي سرباری را نيز بر حوزه سلامت تحميل مي كند.