سازمان حفاظت از  محیط‌زیست مثل دیگر سازمان‌های دولتی دیواری دور خودش کشیده است. این دیوار مشکل جدی در تعامل مؤثر بخش خصوصی با سازمان‌های دولتی است. به‌طورمعمول مدیران دولتی ازنظر درایت در کار و تحصیلات خودشان را بالاتر از همه می‌بینند و به بخش خصوصی اعتقاد ندارند. متأسفانه نگاه مدیران به بخش خصوصی، نگاه یک نگران به یک تهدید است بنابراین ورود بخش خصوصی و حضور آن در عرصه‌های مختلف با این رویکرد مدیران دولتی سخت می‌شود. ریشه این نگرانی دولتی‌ها در این است که بخش خصوصی با خلاقیت، ابتکار عمل و هوش زندگی می‌کند. اگر بخش خصوصی یک روز کار نکند کسی دستمزدی به آن نمی‌دهد و هزینه‌هایش را پرداخت نمی‌کند. این بخش با درایت درآمد کسب می‌کند و استقلال دارد. این تفاوت بین بخش خصوصی منبعی است که باید ریشه نگرانی  دولتی‌ها را در آن جست‌وجو کرد.

بخش خصوصی ابتکار و روابط دارد. این بخش می‌تواند از بحران‌ها کسب درآمد کند. بحران یک صورت‌مسئله است که عده‌ای باید برای حل‌وفصل آن کار کنند. این صورت‌مسئله می‌تواند سوژه‌ای اشتغال‌زا باشد. بخش خصوصی به این دلیل که اگر درست‌کار نکند از بازار حذف می‌شود، تلاش می‌کند به بهترین نحو از فرصت‌ها استفاده کند. بخش خصوصی برای کار بیشتر و بهتر تلاش می‌کند. با جدیت کار می‌کند تا از بازار کنار نرود اما مدیران دولتی چه‌کار کنند و چه‌کار نکنند تشویق می‌شوند. بخش خصوصی اگر کار نکند نمی‌توانند امرارمعاش کند و از طرف اگر بد کار کند علاوه بر اینکه به‌عنوان یک متخلف و فردی که اشتباه کرده شناخته می‌شود، در فهرست سیاه کارفرماها قرار می‌گیرد بنابراین این بخش تلاش می‌کند با ابتکار عمل کار کند. اطلاعات را از سطح دنیا جمع می‌کند تا بتواند رقابت کند و انگیزه رقابت هم دارد.

دولت به‌ویژه سازمان حفاظت از محیط‌زیست می‌تواند به‌عنوان یک سوژه دهنده مشکلات را با بخش خصوصی در میان بگذارد. دست بخش خصوصی برای ارتباط با دنیا، گرفتن نمایندگی از سازمان‌های بین‌المللی، ورود تکنولوژی‌های نو و تطابق با آن بازتر است. این بخش می‌تواند در مشارکت با دنیا مشکلات زیست‌محیطی در کشور را حل‌وفصل کند. به نظر من این امکان برای سازمان حفاظت از محیط‌زیست وجود دارد تا دست‌کم 50 عنوان در زمینه‌های آب‌وهوا، آلایندگی‌ها و محیط‌زیست طبیعت را طرح کند و برای یافتن راه‌حل مناسب آن یک اتاق فکر ایجاد کند. ایجاد اتاق فکر مشترک با بخش خصوصی واقعی می‌تواند کلید حل مشکلات زیست‌محیطی کشور باشد. مدیریت درست استفاده از ایده‌ها و برنامه‌ریزی برای تصمیم‌گیری‌های کلان است. این اتاق فکر می‌تواند روی استراتژی‌های کلان کشور اثر بگذارد، استراتژی‌هایی که اجرای آن به نفع مردم است.

در چهار سال گذشته سازمان حفاظت از  محیط‌زیست در زمینه تعامل با تشکل‌های بخش خصوصی عملکرد موفقیت‌آمیزی نداشته است. این سازمان  در چهار سال گذشته با مجموعه ما در انجمن بهینه‌سازی مصرف انرژی تعاملی برقرار نکرده است. ما در موضوعات خاص و متنوع فعالیت کردیم و حتی برای حضور در همایش‌ها از مدیران این سازمان دعوت کردیم اما استقبالی انجام‌نشده است و امیدواریم با حضور عیسی کلانتری در سازمان محیط‌زیست شاهد تقویت تعاملات تشکل‌ها و  این سازمان باشیم.  عیسی کلانتری ارتباط مناسبی از گذشته با اتاق ایران دارد.