پیری جمعیت برای کشورهای توسعه‌یافته پدیده‌ای مرسوم است. سیاست مهاجرپذیری در بسیاری از کشورهای غربی برای غلبه بر همین مسئله به مرحله اجرا درآمده است. هرچند در کشورهایی مثل ایران تا همین سه دهه پیش بیشتر سیاست‌های کنترل جمعیت تبلیغ می‌شد اما آمار نشان می‌دهد که وضعیت ایران هم چندان خوب نیست و پیری در آستانه قرارگرفته است. این در حالی است که ایران از کشورهای نیمه پیرامونی و درحال‌توسعه جهان  است که برای استفاده از ظرفیت‌های اقتصادی‌اش، بیش از هر چیز به نیروی انسانی کارآمد نیاز دارد.

میانگین سنی، متوسط سن افراد یک جامعه است. براساس گزارش مرکز آمار  میانگین سنی جمعیت ایران در سال 95 برابر با 31.1 سال است که در مقایسه با سال 1390، 1.3 درصد افزایش را نشان می‌دهد. در سال 1395 میانگین سنی مردان برابر 30.9 سال و زنان 31.3 سال بوده است. برای هر دو جنس این میانگین در نقاط شهری به‌مراتب بیشتر از نقاط روستایی است. میانگین سنی مردان و زنان در نقاط شهری به ترتیب برابر 31.3 و 31.6 سال و در نقاط روستایی 29.7 و 31.3 است. آمار نشان می‌دهد که میانگین سنی زنان کمی از میانگین سنی مردان بالاتر است. مرکز آمار دلیل این موضوع را بالاتر بودن امید به زندگی در زنان در مقایسه با مردان می‌داند. این انتظار وجود دارد که در سال‌های آینده با افزایش شکاف امید به زندگی بین زنان و مردان و زنانه شدن سالمندی جمعیت، میانگین سنی زنان از میانگین سنی مردان باسرعت بیشتری افزایش پیدا کند.

در سال گذشته استان گیلان، مازندران و تهران به ترتیب با 35.5، 34 و 33.2 سال بیشتری میانگین سنی جمعیت و استان‌های سیستان و بلوچستان، هرمزگان و کهکیلویه و بویراحمد 23.5، 27.1 و 28.6 سال کم‌ترین میانگین سنی را در بین استان‌های کشور به خود اختصاص داده‌اند.

میانه سنی، سنی است که در آن به‌طور دقیق نصف جمعیت پیرتر و نصف دیگر در سنین جوان‌تر از آن قرار دارند. یافته‌های سرشماری در سال 95 در مقایسه با نتایج سرشماری در سال‌های قبل کاهش جوانی جمعیت را نشان می‌دهد. میانه سنی جمعیت ایران در سال 95 برابر 30 سال است که در مقایسه با سال 90، 3 سال افزایش را نشان می‌دهد. میانه سنی در نقاط روستایی 2 سال کمتر از نقاط شهری است. در مناطق شهری و مناطق روستایی میانه سنی هر دو جنس برابر است. از منظری در مطالعات جمعیت‌شناسی، جمعیتی را که میانه سنی آن زیر 20 سال است، جوان و جمعیتی را که میانه سنی آن بین 20 تا 30 سال است میان‌سال و جمعیتی را میانه سنی آن 30 یا بیشتر است، پیر به‌حساب می‌آورند. با این تعبیر مناطق شهری دارای جمعیت پیر و مناطق روستایی جمعیت میان‌سال را در خود جای دادند.

در سال 95 استان‌های گیلان، مازندران و تهران به ترتیب با 34، 33 و 32 سال بیشترین میانه سنی جمعیت و استان‌های سیستان و بلوچستان، هرمزگان و خراسان جنوبی به ترتیب با 21، 26 و 27 سال کمترین میانه سنی را در بین استان‌های کشور به خود اختصاص داده‌اند.