هم موافقم، هم مخالف

مشکل ناکارآمدی وزارت‌خانه‌ها با تفکیک و ادغام حل نمی‌شود

...

در دوره چهارساله اول دولت آقای روحانی، وزارت‌خانه‌ها بزرگ‌تر شدند و باز کارهای بیشتری را قبول کردند در حالی که قرار بود قسمتی از این کارها را به بخش خصوصی بدهند. اما عملا این اتفاق نیفتاد.

محمدرضا انصاری نایب‌رئیس اتاق ایران

طرح انتزاع وزارت بازرگانی به مجلس رفته است. من با این طرح هم مخالفم و هم موافق. اعتقاد دارم ما با مشکلات اساسی‌تری در کشور روبه‌رو هستیم که اساس این بحث را زیر سؤال می‌برد. در واقع مشکل جای دیگری است. مشکل اینجاست که دولت برای خود ماموریت‌هایی را تعریف کرده که یا زائد است یا ماموریت بخش خصوصی است. به این معنی که کارهایی که باید بخش خصوصی انجام دهد نیز بر عهده دولت است.  وقتی دولت این‌همه بار را به عهده گرفته، چه ادغام کند و چه تفکیک، باز همان گرفتاری‌های قدیمی وجود دارد. منظور این است که زمانی که بازرگانی از صنعت و معدن منفک بوده و این وزارت‌خانه‌ها جدا از هم زندگی می‌کردند، باز هم گلی به سر کسی نزدند و همان گرفتاری و درماندگی‌ها را داشتند. زیرا این وزارت‌خانه‌ها بار ماموریت زیادی را بر دوش خود گذاشتند. به اعتقاد من، دولت باید بخشی از ماموریت‌هایی را که تصدیگری آن در حوزه‌های مختلف است اما در حیطه ماموریت‌های دولت نیست و بخش خصوصی باید سردمدار آن باشد به این بخش واگذار کند. در دوره چهارساله اول دولت آقای روحانی، وزارت‌خانه‌ها بزرگ‌تر شدند و باز کارهای بیشتری را قبول کردند در حالی که قرار بود قسمتی از این کارها را  به بخش خصوصی بدهند. اما عملا این اتفاق نیفتاد. در حال حاضر نیز با این شرایط حتی اگر تفکیک هم صورت بگیرد، مشکلات گذشته به حول و قوه خود باقی است. در واقع در زمان ادغام تغییری در کاهش تصدیگری‌های این وزارت‌خانه‌ها ایجاد نشد که با تفکیک بخواهد ایجاد شود.  

در واقع ماموریت‌هایی که دولت برای خود تعریف می‌کند و تصدیگری‌اش موجب می‌شود که وزارت‌خانه‌ها نتوانند به خوبی نهاد تحت پوشش خود را را اداره کنند و بهره‌وری آنها به شدت پایین می‌آید.

از سوی دیگر وزیران نیز خود را موظف کرده‌اند که در تمام امور دخالت کنند. مسلما این موضوع درست نیست. با این کار بار یک وزیر آن‌قدر سنگین می‌شود که نمی‌تواند آن را اداره کند و نمی‌تواند از ظرفیت وزارت‌خانه استفاده بهینه را ببرد. یعنی در واقع این انفرادی کار کردن وزرا و اینکه اعتمادی برای سپردن مسئولیت‌ها به کسی ندارند، اینکه کارها را به کارشناسان خبره واگذار نمی‌کنند و تصمیمات خود را بر اساس کار کارشناسی نمی‌گیرند، موجب تضعیف وزارت‌خانه و به تبع آن تضعیف دولت می‌شود.

به این دو دلیل اگر وزارت‌خانه‌ها تفکیک هم شود فرقی نمی‌کند. باز هم همین قصه است. زیرا کار از جای دیگری خراب است.

البته تا حدودی به این موضوع هم اعتقاد دارم که ادغام به صورت درست انجام نشده و آنچه برای این دو وزارت‌خانه اتفاق افتاده، تجمیع بوده است. اما در هر صورت دشوار است اداره وزارت‌خانه‌ای که این‌همه پرسنل اضافی دارد که باید به بخش خصوصی برود. این موضوع وظیفه مازاد را بر دوش وزارت‌خانه می‌گذارد. بنابراین دولت باید خودش را سبک کند. ماموریت‌ها را واگذار کند. از تصدیگری منصرف شود. متاسفانه همه وزرا علاقه دارند که وزارت‌خانه آنها بزرگ شود. در حالی که  وقتی وزارت‌خانه‌ای سبک می‌شود، کارآمدتر خواهد شد.  

منبع:آینده نگر

لینک کوتاه: https://news.tccim.ir/?51581

نظر خود را بنویسید

ارسال پیام