1.اقتصاد ایران در شرایط فعلی دارای سلسله مشکلات و مسائلی است، ازجمله پایین بودن بهره‌وری اقتصاد، نرخ فزاینده بیکاری، بدهی دولت به سیستم بانکی، چند نرخی بودن ارز  و مشکلات بخش‌های تولیدی و عدم وجود فضای مناسب برای کسب‌وکار و تولید ملی. راه‌حل‌های چیره شدن به این مشکلات برخورد کارشناسی و علمی است بنابراین دولت باید با در پیش گرفتن سیاست‌های عالمانه  کارشناسی بین بدنه تصمیم‌ساز و اجرایی هماهنگی لازم را ایجاد کند. بدنه کارشناسی و مدیریت کلان دولت باید در مسیر تلاش برای سیاست‌گذاری‌های بخردانه و اجرای آن قرار بگیرند. با پروبال دادن به عملکردهای مبتنی بر مبانی علمی و کارشناسی، در مرحله عمل به موفقیت‌های قابل‌توجهی خواهیم رسید با اتکا به‌نظام تصمیم‌ساز می‌توان بر خیل عظیم مشکلات اقتصاد ایران فائق آمد.

2.گمانه‌زنی‌ها درباره تیم اقتصادی دولت در جریان است. با شناختی که از اقتصاد ایران دارم به نظر می‌رسد که بیش از هر نهاد دیگری باید به سازمان برنامه‌وبودجه به‌عنوان متولی توسعه و پیشرفت کشور اهمیت داد. این سازمان‌ مسئول ساماندهی امور اقتصادی، تعیین راهبردهای توسعه‌ای در زمینه‌های اجتماعی و فرهنگ و اقتصادی است. فرمانده توسعه و پیشرفت کشور، سازمان برنامه‌وبودجه است درنتیجه تقویت این سازمان باید در اولویت‌های دولت قرار بگیرد. سازمان برنامه، بانک مرکزی، وزارت اقتصاد و دارایی و سایر دستگاه‌های اجرایی باید به هماهنگی‌های لازم برسند. اگر زمانی سازمان برنامه با اجرای سیاستی مخالفت کرد، به‌عنوان یک دستگاه فرا بخشی که مسئول توسعه اقتصادی کشور از راه تخصیص بهینه منابع است باید به آن توجه کرد.

3.سازمان برنامه در دوره‌ای منحل شد و دوباره احیا شد. بازگشت این سازمان به شرایط بهتر زمانی ممکن است که دولت ارتباط بدنه اجرایی با دانشگاه‌های نمونه و برتر کشور را تقویت کند. سازمان برنامه در شرایط فعلی تنها نهادی است که می‌تواند جلوی ریخت‌وپاش‌های مالی دولت را بگیرد و به‌عنوان بازوی کارشناسی نقش مهمی در اقتصاد کشور ایفا کند. دولت باید فرای از مسائل سیاسی به اقتصاد برسد و در این زمینه سازمان برنامه می‌تواند نقش ویژه‌ای ایفا کند.

4.روحانی به‌عنوان رئیس‌جمهوری که رأی مردم را کسب کرده، نماینده مردم و بالاترین مقام اجرایی کشور است. او مختار است که هر نوع تغییر و تحولی را در کابینه دوازدهم ایجاد کند و این امور باید آزادانه و بدون فشارهای سیاسی انجام شود. افراد مدیر و مدبر در کشور کم نداریم اما یک نکته هست که در مورد آن نگرانیم. اول شعارهای مربوط به جوان‌گرایی است. من با جوان‌گرایی در کابینه مخالفم معتقدم که کابینه تیم فوتبال نیست و علاوه بر دانش کارشناسی باید به تجربه هم دقت کرد. توان علمی یک‌طرف اما تجربه در شرایط فعلی می‌تواند نقش مهمی در توسعه و پیشرفت اقتصادی کشور بازی کند. فراموش نکنیم که اقتصاد ایران به سلسله مشکلاتی دچار است و باید با اتکا به علم و تجربه بر فائق آمد نه یک سر از این دوسر.