این روزها مجددا بحث تفکیک وزارت‌خانه بازرگانی از وزارت صنعت و معدن در دولت مطرح شده است. پیش از آنکه در مورد موافقت یا مخالفت خود اظهارنظر کنم، در ابتدا گله‌ای از مجموعه دست‌اندرکاران مطرح می‌کنم. یقینا با گذشت 37 سال از حاکمیت اینکه در کشور ما همچنان شیوه آزمون و خطا در پیش گرفته می‌شود و عملکرد دولتمردان بر اساس این شیوه است، به هیچ وجه به صرف و صلاح کشور نیست و هزینه سنگینی روی دست مجموعه نظام می‌گذارد. پس این را به عنوان یک اصل بپذیریم که ما متاسفانه در هر دهه این اشتباهات را تکرار می‌کنیم. به نظر می‌رسد قصد این است که شیوه‌های کنونی اصلاح شود.

اما  دیدگاه بنده به عنوان یک تولیدکننده این است که ایران از دیرباز یک کشور تجاری و خدماتی بوده است. وقتی تاریخ 150 ساله اخیر را مرور می‌کنید به این موضوع پی می‌برید. یقینا همان‌طور که رهبر بزرگوارمان هم اشاره فرمودند، خود ما نیز هنوز نفهمیده‌ایم که چرا در آن برهه تاریخی تصمیم گرفته شد که  وزارت بازرگانی را در وزارت صنعت و معدن ادغام کنند. هرچند به عقیده من  اصل کار آن که ادغام بود صددرصد مورد تایید است. حتی اگر به تجربه کشورهای توسعه‌یافته نگاهی بیندازیم می‌بینیم اغلب این کشورها این کار را انجام داده‌اند. اما آنها نیز در ابتدا کوچک‌سازی را در بخش دولت نهادینه کردند و بعد ادغام را انجام دادند. اما متاسفانه در ایران بدون کار کارشناسی این اتفاق افتاد و حتی در آن زمان نیز ما با ادغام عجولانه مخالف بودیم و در شرایط کنونی به نظر می‌رسد مسئله تفکیک می‌تواند به نفع اقتصاد باشد.  ولی این موضوع را هم باید بپذیریم که انتزاع، هزینه سنگینی روی دست ما خواهد گذاشت. این مشکلی است که در حال حاضر وجود دارد. ولی من به عنوان یک کارشناس یقینا این را تایید می‌کنم که ما احتیاج به یک وزارت بازرگانی مستقل و قوی داریم. حداقل در مباحثی چون تنظیم بازار این نیاز حس می‌شود که بازرگانی داخلی و بازرگانی خارجی را به صورت یکپارچه و قوی مدیریت کنیم. در ادغام وزارت‌خانه صمت، حداقل در حوزه تجارت جواب مثبتی دریافت نکرده‌ایم. بنابراین به نظر من تفکیک راه‌حل مناسبی است.

البته نباید از این موضوع غافل شد که موافق اقدامات عجولانه هم نیستیم، بلکه اعتقاد داریم حتما باید کار کارشناسی انجام بگیرد. اگر واقعا به صرف و صلاح مملکت است، باید این تفکیک را انجام داد. نباید مانند تجربه‌های گذشته بدون بهره‌گیری از نظرات کارشناسان و بدون تحقیق کاری انجام داد. موافقت ما با تفکیک نافی کار کارشناسی نیست. شاید این تنها راه‌ حل مشکلات نباشد. راه‌حل اصلی تمام مشکلات ما در کوچک‌سازی دولت است. اگر بتوان  کوچک‌سازی را به بهترین نحو انجام داد، مسلما ادغام می‌تواند به چابک‌سازی دولت کمک کند. اما من زیاد به کوچک‌سازی دولت امیدوار نیستم. متاسفانه همه ما همیشه از دردهای اقتصاد سخن می‌گوییم. خوب چه‌کسی از درمان می‌گوید؟ آیا در دولت کوچک‌سازی انجام می‌گیرد؟ رئیس‌جمهور محترم می‌گوید من دستور دادم که این کار انجام شود. اما وزرا تمکین نمی‌کنند. در این شرایط به کجا باید پناه برد؟ به کجا این درد را باید برای درمان برد؟ اگر کوچک‌سازی انجام بگیرد، برون‌سپاری انجام شود و مردم‌محورکردن اقتصاد اصل باشد، یقینا می‌شود این‌دو وزارت‌خانه را در هم ادغام و  اداره کرد.