نزدیک به انتخابات ریاست‌جمهوری در کره‌جنوبی بود. همه در خیابان‌ها جمع می‌شدند و تبلیغ می‌کردند. مردم در کره‌جنوبی، پارک گئون‌هی را برکنار کردند و برای انتخاب نفر بعدی، خودشان را آماده کردند. در روزهاي انتخابات، صدای موسیقی پاپِ کره‌ای از همه کوچه‌ها و خیابان‌ها به گوش می‌رسید. کره‌جنوبی هم تاریخ پیچیده‌ای داشته، از ترور و کودتا تا خیزش علیه ریاست‌جمهوری؛ مردم این کشور مانند مردم بسیاری از کشورهای دنیا، این تلخی‌ها و بالا و پایین‌ها را تجربه کرده‌اند. آنها دوران سختی را سپری کردند به ویژه‌ در آن دهه‌هایی که مشغول جنگ با کره‌شمالی بودند. بالاخره بعد از پایانِ آن جنگ بود که موفق شدند خودشان را از شر دیکتاتوری راحت کنند و در نهایت انتخابات آزادی برای ریاست‌جمهوری برگزار کنند. در آن زمان، خواسته اصلی آنها نیز همین بود که به آن دست یافتند. کره‌جنوبی به کشوری مثال‌زدنی و رشک‌برانگیز در آسیا تبدیل شد؛ به خواسته‌هایش در زمینه دموکراسی و همچنین صنعتی شدن رسید.

حالا سال‌ها از آن روزها می‌گذرد و مردم در کره‌جنوبی سیاست را در کشور خود از این‌رو به آن‌رو کرده‌اند. همه دست به دست هم دادند و به خیابان‌ها ریختند تا بالاخره باعث استیضاح رئیس‌جمهوریِ کشور خود یعنی خانم پارک گئون‌هی شدند. البته خانم پارک نیز از قدرتش سوءاستفاده کرد. او اسرار ملی را با افراد خاصی در میان گذاشت تا از این طریق بتواند قدرت خودش را حفظ کند. او حتی رسوایی‌هایی نیز به بار آورد و به برخی از شرکت‌ها پول داد تا به نفعش اقدام کنند. بیش از 1میلیون نفر در اعتراض به همین اقداماتِ پارک، به خیابان‌ها ریختند و دست او را از قدرت کوتاه کردند. این رسوایی آن‌قدر در بوق و کرنا شد تا بالاخره پارک گئون‌هی برکنار شد.

مردم عادی در کره‌جنوبی، کارهای بزرگ انجام داده‌اند. آنها به بزرگ‌ترین کنشگرانِ سیاسی تبدیل شده‌اند. اعتراضات در این کشور به حدی گسترده و عظیم شد که از آن به عنوان بزرگ‌ترین اعتراضات از سال 1987 تاکنون یاد شده‌است. رفته‌رفته سیاستمداران نیز متوجه اوضاع شدند. بسیاری از نماینده‌های پارلمان که اوضاع را به خوبی درک کرده‌بودند به برکناري پارک رأی دادند و نهایت 236 نفر در مقابل 56 نفر قرار گرفتند و پارک را کنار زدند. اما همه این نمایندگان اقرار می‌کردند که خواستِ مردم باعث شده این اقدام را انجام بدهند.

پادشاهیِ جهنمی

حالا خانم پارک در زندان، در انتظار دادگاهش است. لی جا یانگ رئیس شرکت سامسونگ به عنوان بزرگ‌ترین شرکت کره‌جنوبی نیز پشت میله‌های زندان است. او نیز به دریافت پول و رشوه متهم شده‌است. جرم او نیز حمایت از فساد دولتی بوده‌است. با وجود اینها به نظر می‌رسد هیجان مردم هنوز فروکش نکرده‌است. آنها به نوعی احساس نابرابری دست یافته‌اند. البته این نارضایتی مربوط به امروز و دیروز نیست بلکه سال‌هاست این احساس در مردم وجود داشته اما بالاخره اتفاقات اخیر جرقه‌ای زده و آتش را روشن کرده‌است. تحصیل‌کرده‌های بسیاری در این کشور وجود دارند که بیکار در جامعه می‌چرخند. هرچه تعداد آنها بیشتر می‌شود، نگرانیِ نوجوان‌ها نیز شدت می‌گیرد. آنها می‌ترسند که مبادا آینده‌ای مشابه همین افراد فارغ‌التحصیل داشته‌باشند. علاوه بر آن بسیاری از جوانان در کره‌جنوبی با مشکلاتی در زمینه ازدواج مواجه شده‌اند. بسیاری از جوانان شاکی هستند که هرچه پول به دست می‌آورند باید خرجِ زندگیِ روزانه خود کنند و چیزی برای پس‌انداز برایشان نمی‌ماند. به همین خاطر است که آنها به کشور عنوان «پادشاهیِ جهنمی» را داده‌اند.

دغدغه اصلیِ جوانان در کره‌جنوبی، این شده که عده‌ای به کمک پول و اطلاعات، می‌توانند از مواخذه‌ها طفره بروند و هرکاری که دوست دارند انجام بدهند. به همین خاطر است که علیه این افراد دست به اعتراض می‌زنند و با هر اشاره‌ای به خیابان‌ها می‌ریزند. حالا که تکلیف ریاست‌جمهوری در این کشور مشخص شده، سیاستمداران باید حسابی حواس خود را جمع کنند. این مردم، همان کسانی هستند که چند ماه پیش رئیس‌جمهوریِ خود را برکنار کردند. آنها کاری کردند که نمایندگان مجلس زودتر از آنها برای برکناریِ رئیس‌جمهوری اقدام کنند. پس حالا هم می‌توانند با مشاهده هرگونه بی‌عدالتی و نابرابری، به خیابان‌ها بریزند و علیه دولت و سیاستمداران اقدام کنند.