شصتمین شماره آیندهنگر، نشریه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران منتشر شد. «آرامش و ثبات، شرط پیشرفت» عنوان سرمقاله این شماره آیندهنگر است. آیندهنگر در پروندهای ویژه، آینده اقتصاد ایران و تأثیر انتخابات بر کسبوکارها را بررسی کرده است. مطالب شماره 60 آیندهنگر بیش از گذشته با نگاه به آینده تهیهشده است. تحولات سیاسی پیش رو و اثر آن بر فضای کسبوکار و تغییرات اجتماعی اثرگذار بر تصمیمگیریهای اقتصادی جوهره گزارشها، مصاحبهها و مقالات این شماره آیندهنگر است.
مهمترین پرونده این شماره آینده نگر به موضوع آینده هدفمندی یارانه ها مربوط است. در این پرونده موسی غنی نژاد به تحلیل شرایط فعلی یارانه ها پرداخته و فرشاد فاطمی هم در مورد توان دولت برای ادامه این وضعیت نظر داده است. در بخش نظرسنجی این شماره آینده نگر فعالان بخش خصوصی دیدگاه های خود در مورد احتمال یکسان سازی نرخ ارز در دولت آینده را مطرح کرده اند. براین اساس 40 درصد از آنها اعتقاد دارند که جلب نظر مردم و برخی موضوعات سیاسی دلیل اصلی دو نرخی باقی ماندن ارز است. آینده نگر همچنین به بررسی وضعیت شاخص های اقتصادی کشور هم پرداخته و با استفاده از نمودار مهمترین آنها را تحلیل کرده است. بخش کارآفرین آینده نگر هم به سنت هر ماهه، زندگی گروهی از کارآفرینان ایرانی و خارجی را مرور کرده است. کتاب ضمیمه فصل دیگری از آینده نگر به شمار می آید. در این شماره بخش هایی از سه کتاب معتبر و پرفروش اقتصادی به صورت پاورقی آمده است. یکی از این کتاب ها توسط انتشارات اکونومیست روانه بازار شده و وضعیت آینده صنایع تکنولوژیک تا سال 2050 را مرور کرده است. نویسنده این کتاب پیش از این کتاب معروف اقتصاد جهان در سال 2050 را راوانه بازار کرده بود. در بخش مقالات اکونومیست این شماره روی موضوع چین تمرکز شده است و البته یک فصل از کتاب ضمیمه هم به وضعیت چین اختصاص دارد. اما پرونده اصلی آینده نگر به موضوع طبقه متوسط مربوط است. محققانی مانند قانعی راد، علوی تبار و بحرانی در این مورد نظر داده اند. اما نکته قابل توجه به مصاحبه فرزین وحدت مربوط است. به باور او طبقه متوسط ایران به عقلانیت سیاسی رسیده است. تایید نظریه او در انتخابات اخیر ریاست جمهوری نمایان شده است.
در این شماره آینده نگر، گزارشی تصویری از اولین پالایشگاه غلات کشور هم منتشر شده است.
دبیران آیندهنگر، از محتوای بخشهای مختلف شصتمین شماره رسانه اتاق تهران میگویند:
بهراد مهرجو، سردبیر: شاید تا چند ماه قبل بزرگترین نگرانی فعالان اقتصادی در حوزه تحلیلی به پراکندگی آمارها و شاخصهای اقتصادی مربوط بود. کسانی که از وضعیت اقتصاد ایران آگاهی دارند، میدانند که دسترسی به آمار دقیق بسیار دشوار و گاهی ناممکن است. اما در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری مشخص شد که بحرانهای پیش روی صاحبان کسبوکار فراتر از این مرزهاست. متأسفانه مدیران و چهرههای شاخص تصمیم گیر کشور هم درک دقیقی از شرایط پیشروی اقتصاد کشور ندارند. آنها بیتوجه به وضعیت اقتصادی کشور با نهایت جسارت، حتی بدون یک خط برنامه اجرایی و بیتوجه به نیازهای کشور وارد عرصههای انتخاباتی میشوند. در چنین شرایطی میزان ریسک ناگهان افزایش مییابد و اهمیت یک رأی اشتباه به کاندیدای اشتباه چنان وسیع میشود که آینده جامعه ایرانی را به مخاطره میاندازد. امروز همه میتوانند نگران باشند که تکنوکرات های کشور فرسنگها از نیازها دور شدهاند. چنانکه آنها به خطر پیش روی تبدیل میشوند و نه تحریمها و یا تنگناهای مالی.
ولی خلیلی، دبیر بخش کارآفرین ایران و کارخانه: در بخش کارآفرین این شماره همچون شمارههای پیشین به معرفی تعدادی از کارآفرینان ایرانی و خارجی پرداختهایم، افرادی که مطالعه زندگی آنها میتواند دید مناسبی به کسانی دهد که به دنبال رسیدن به بخشی از اصول برنده شدن در زندگی هستند. در بخش کارخانه هم سری به مجموعه صنعتی پالایشگاه غلات زر زدیم.
محمد عدلی، دبیر بخش آیندهپژوهی و بایگانی: فصل آیندهپژوهی در این شماره به بررسی اجزای رشد اقتصادی پرداخت است. اجزای تشکیلدهنده تولید ناخالص داخلی کشور با چه شرایطی وارد سال 96 شدهاند و در این سال با چه سرنوشتی مواجه خواهند شد؟ در فصل آنالیز مجله شرایط بازارهای رایج موردبررسی قرارگرفته است. بازار سرمایه، مسکن، طلا، ارز و شرایط تجارت خارجی در 45 روز ابتدایی سال 96 موردبررسی قرارگرفته است.
کاوه شجاعی، دبیر بخش نماگر: با خواندن این شماره اردیبهشت مجله فورچن ممکن است مثل ما به این نتیجه برسی که زمین همین حالا به دو سیاره متفاوت تقسیمشده است. سیاره آینده و سیاره گذشته. یکطرف را علم، تکنولوژی و تجارت بهپیش میبرد و طرف دیگر را سیاستمداران و تودههای هراسان از تغییر تحت کنترل خود دارند. این شماره فورچن که گزیدهای از آن را در صفحات بعدی خواهید ویژهنامه آینده است اما صرفاً پیشبینیهای آیندهنگرانه نیست.
زهراچوپانکاره، دبیر بخش کارآفرین خارجی: اگر مطالب کارآفرینی را دنبال کنید حتماً بارها به این نکته در زندگی میلیونرهای حوزه تکنولوژی میرسید که او کارش را از گاراژ شروع کرد. در این شماره مطلبی داریم در مورد این افسانههای گاراژی. در بخشهای دیگر طبق معمول چند نفر از میلیاردرهای فهرست بلومبرگ معرفیشدهاند ازجمله آقای دلونگی معروف.
بمانجان ندیمی، دبیر بخش راهبرد: طرح هدفمندی یارانهها را که یادتان هست. دریکی از پروندههای این شماره مجله به بررسی اجرای این طرح پرداختهایم. طرحی که اگرچه توانست برای بعضیها نانوآب شود اما اقتصاد کشور را به ورطه نابودی کشاند.
نسیم بنایی، دبیر بخش اکونومیست: پروژههای زیرساختی یکی از فرصتهای خوب برای سرمایهگذاری بخش خصوصی به شمار میآید. اما بخش خصوصی چه موقع و چگونه باید برای سرمایهگذاری در این پروژهها اقدام کند. آیندهنگر در بخش اکونومیست به بررسی این پرسش پرداخته است.
زینب کوهیار، دبیر بخش نگاه: سال 2010، مجله تایم پسر جوانی را بهعنوان چهره سال انتخاب کرد. دو سال پیشازاین، مجله فوربس همین پسر را بهعنوان یکی از ثروتمندترین میلیاردهای دنیا معرفی کرده بود که ثروتش را خودش کسب کرده است. این پسر کسی نبود جز مارک زوکربرگ، مؤسس فیس بوک که کارش را از اتاق کوچکی در خوابگاه دانشجویی شروع کرد و در مدتزمان کمی برای هزاران نفر از مردم دنیا سرگرمی و البته کار ایجاد کرد. باورش سخت است اما کارآفرینی در دنیای امروز همینطور شده که با یک ایده ساده اما قابل دفاع و با سوارشدن روی کول فناوری میشود ثروتاندوزی و البته کارآفرینی کرد. نگاه این شماره به همین کارآفرینی جدید پرداخته است. کارآفرینیای که نه آدمهایش شبیه کارآفرینهای سابق است و نه کسبوکارشان. این مدل کارآفرینی توی ایران خودمان هم خیلی رایج شده. خدا را چه دیدی! شاید در امین الضرب بعدی از این کارآفرینهای جدید و سوار بر اسب فناوری تقدیر شد.
متین دخت والی نژاد، دبیر بخش کسبوکار: 28 سال است که دولتمردان در تلاشاند تا ارز را تکنرخی کنند. البته ناگفته نماند برخی از دولت تلاش هم نکردند ولی بههرحال همیشه بحث تکنرخی شدن ارز یکی از بحثهای داغ اقتصادی بوده است. در بخش کامنت 5 فعال اقتصادی بخش خصوصی و 5 کارشناس اقتصادی راهحلهای خود را برای تکنرخی کردن ارز ارائه دادند. برخی از این افراد هم با توجه به سابقه نرخ ارز در کشور و دونرخی بودن آن، امید چندانی به تکنرخی شدن ارز در کشور ندارند.
مونا مشهدی رجبی، دبیر بخش کامنت خارجی و موفقیت: در این شماره nvمطالب بخش کامنت خارجی مسئله نابرابری اقتصادی و تأثیرات آن روی زندگی مردم و اقتصاد کشورها بررسی میشود. در بخش آیندهپژوهی هم مقالاتی درزمینهٔ مهارتهایی که ظرف سالهای آینده در مشاغل صنعتی موردنیاز نخواهد بود. روشهای مدرن آموزش و کشاورزی، ساختار شهرهای آینده و درنهایت نگرانی تازه اروپا به دلیل مشکلات اقتصادی ایتالیا ترجمه و تلخیص شده است.
ساعد یزدان جو، دبیر بخش جهاننما: در این به شماره از آیندهنگر بخش کتاب ضمیمه به سه کتاب عمدتاً اقتصادی پرداخته است. یکی از آنها کتابی است که دانشگاه آکسفورد منتشر کرده درباره همه جنبههای کشور چین. در حقیقت کسی که بخواهد بهطور عمیق بداند چین امروز چطور به وجود آمده و چه مسیری را طی کرده و حالا چه ساختاری ازنظر سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی دارد با این کتاب میتواند به هدف خود دست پیدا کند.
یزدان مرادی، دبیر بخش شهر: قماربازی نهتنها در قهوهخانهها، باشگاههای ورزشی و برخی خانهها، که در فضای مجازی هم رونق دارد. مبلغی که در این میان ردوبدل میشود گاه به چند میلیارد تومان هم میرسد و بهنحویکه پلیس فتا چندی پیش از انهدام چند باند قماربازی با کلاهبرداری 24 میلیاردر تومانی خبر داده بود. در این شماره گزارشی از قماربازی تهیهشده و در کنارش مصاحبهای با مردی آمده است که 50 سال است قمار میکند.
لیلا ابراهیمیان، دبیر بخش توسعه: به این دو کلمه دقت کنید: طبقه متوسط. در سطر سطر این پرونده به نقش و رسالت طبقه متوسط در ایران معاصر تأکید شده است. طبقهای که در میان نگاهی از انکار حیات آن تا پذیرش تأثیرگذاریاش در تاریخ صحبت شده است.
صوفیا نصراللهی، دبیر بخش گیشه: موضوع این پرونده که برای خودم خیلی جذاب بود. قبلاً یکبار با علی سرتیپی درباره مدیریت پردیس کورش حرف زده بودم و نکتههای جالبی گفته بود. در مورد اینکه پردیسهای سینمایی تا چه حد میتوانند سود زا باشند و چه نفعی برای سینما و سرمایهگذار در آنها وجود دارد. نوشتن از تأثیرات پردیسهای سینمایی به کارشناسان حوزه اقتصاد هم نیاز دارد اما در حال حاضر چیزی که در این پرونده بیشتر از همه برایم جالب بود، حرفهای خانم دکتر جلالی، مدیر فعلی پردیس ملت است که ایدههای جالبی درباره مدیریت پردیسها دارد. او از اقتضائات ویژه هر پردیس میگوید و اینکه چطور باید اختیارات مدیران پردیسها افزایش پیدا کند و از قوانین یکسان شورای صنفی نمایش بیرون بیایند تا بتوانند مشتریان خودشان را حفظ کنند. اگر بهجز دیدن فیلمها بعد اقتصادی سینما هم برایتان جالب است احتمالاً این پرونده جمعوجور نظرتان را جلب میکند.
ریحانه یاسینی، دبیر بخش گزارشگر: حدود 50 درصد از ایرانیها در ماه حداقل یکبار غذای فوری میخورند اما تنها 20 درصد از مردم حداقل سالی یکبار به سینما میروند. از طرف دیگر هزینه رستوران در سبد هزینه خانوار، چه در میان ثروتمندترینها، چه در طبقه متوسط و چه قشرهای کمدرآمد، بیشتر از هزینههایی است که خانوادهها برای تحصیل و امور فرهنگی میپردازند. گزارشگر آیندهنگر در این شماره درباره تحولات مصرفی که در سنتیترین لایههای جامعه هم نفوذ کرده، قلمزده است. تحولاتی که نشان میدهد ایرانیها سالانه حدود 16 هزار میلیارد تومان برای رستوران و هتل هزینه میکنند.
نظر خود را بنویسید