زمانی که ونزوئلا به سرعت در دام هرج و مرج گرفتار می شود، کلمبیا بهترین عملکرد را به دست آورده است. کلمبیا به جنگ مواد مخدر پایان داد و رییس جمهورش جایزه صلح نوبل را به دست آورد.

تضاد آشکار بین این دو کشور این هفته در همه جا دیده شده است، حتی در کاخ سفید. ترامپ، رییس جمهوری امریکا تحریم هایی برای قضات وفادار دیوان عالی ونزوئلا بر نیکولاس مادورو، رییس جمهوری این کشور وضع کرده است. ترامپ آنها را متهم کرده است که به دموکراسی در آن کشور ضربه می زنند.

ترامپ روز پنجشنبه به ونزوئلا گفت: اتفاقی که در حال وقوع است، واقعا مایه ننگ بشریت است. ترامپ این صحبت ها را گفت، در حالی که در کنار او، رییس جمهوری کلمبیا خوان مانوئل سانتوس، در کاخ سفید ایستاده بود.

ترامپ سال گذشته، سانتوس را به دلیل جایزه صلح نوبل مورد ستایش قرار داده بود، جایزه ای که به دلیل امضای یک توافق صلح برای پایان یک جنگ 50 ساله داخلی بوده است.

ترامپ درباره سانتوس گفته بود: او یک کار فوق العاده انجام داده است. همچنین ترامپ به او گفت: تو مثال زدنی هستی.

این دو کشور (کلمبیا و ونزوئلا) تنها از در لفظ متفاوت نیستند، بلکه به طرز آشکاری با یکدیگر فرق می کنند. دو اقتصادی که به هر شیوه ممکن از هم دور هستند.

آلبرتو راموس، رییس پژوهش امریکای لاتین گلدمن ساکس می گوید: آنها در کهکشان های اقتصادی مختلف زندگی می کنند. اجرای اقتصاد در این کشورها کاملا متفاوت از هم است.

اعداد و ارقامی که دولت کلمبیا روز جمعه منتشر کرد، نشان می دهد که این کشور در حال رشد است. از سال 2010، کلمبیا به طور متوسط سالانه نرخ رشد 4 درصدی داشته است.

در مقابل ونزوئلا حتی داده های اقتصادی اش را منتشر نمی کند. با توجه به داده های صندوق بین المللی پول، به طور قطع یقیین این کشور در سال جاری برای چهارمین سال رکود را تجربه می کند. اقتصاد این کشور از سال 2013 رشد نکرده است.

ونزوئلا از تورم سرسام آور که گفته می شود به 1100 درصد –براساس تخمین صندوق بین المللی پول- در سال جاری افزایش پیدا می کند، رنج می برد. اما پیش بینی می شود که تورم کلمبیا در سال جاری 4 درصد باشد.

این تضاد نشان دادن یک واژگونی بخت و اقبال است. در طول بحران مواد مخدر کلمبیا –سال های پادشاه مواد مخدر، پاپلو اسکوبار- بسیاری از کلمبیایی ها به کشور ثروتمند ونزوئلا فرار کردند که بزرگترین ذخایر نفت در جهان را در اختیار دارد.

حالا ونزوئلایی ها در حال فرار به کلمبیا هستند. ونزوئلایی که پول، غذا و دارو ندارد.

کمیسیون عالی امور پناهندگان سازمان ملل سال گذشته گفت: کلمبیا باید منتظر یک بهمن از پناهندگان ونزوئلایی باشد.

با این حال مشخص نیست که چه تعداد از ونزوئلایی ها در کلمبیا زندگی می کنند، چرا که آنها اجازه دارند آزادانه به عنوان توریست وارد کلمبیا شوند و میلیون نفر از آنها تابعیت دوگانه دارند. اما توماس پائز، کارشناس مهاجرت در ونزوئلا می گویند، در یک مطالعه به این نتیجه رسیده است که نزدیک به 2 میلیون ونزوئلایی از زمانی که رژیم سوسیالیتی در سال 1999 آغاز شد، این کشور را ترک کرده اند.

برای روشن شدن موضوع، باید گفت که کلمبیا هم بی اشکال نیست. اقتصاد این کشور از کاهش شدید قیمت نفت خام رنج می برد. ترامپ روز پنجشنبه به این موضوع اشاره کرد و گفت که تولید کوکائین در این کشور در سال گذشته رکورد زده است.

مالیات نیز به منظور اجرای توافق صلح و ادغام سربازها در زندگی غیرنظامی بالا رفته است.

ترامپ روز پنجشنبه گفت: ونزوئلا واقعا کشوری بسیار بد است. ایالات متحده و کلمبیا هم شرکای اقتصادی قوی هستند.