استفانو بوئري، معماري كه به طراحی آسمان‌خراش‌هاي پوشيده از گياه مشهور است، ايجاد سكونت‌گاه‌هاي كاملا سبز و نويي را در كشوري طراحي كرده كه هواي كثيف آن را به ستوه آورده است. وقتي كه بوئري آينده چين شهري را تجسم مي‌كند آن را سبز مي‌بيند. بلوك‌هاي ساختمان‌هاي اداري، خانه‌ها و هتل‌ها از سر تا پا در درخشش بوته‌ها و گياهان زنده است؛ تنفس هواي تازه در كلان‌شهرهايي كه درگير گازها و غبار مسموم هستند.

در هفته‌هاي گذشته، اين معمار ايتاليايي كه براي جنگل‌هاي عمودي خود در قالب مجتمع‌هاي آسمان‌خراش پوشيده از درخت در ميلان مشهور است، طرح‌هايي را براي پروژه مشابهي در شهر «نانجينگ» در شرق چين رونمايي كرد.پروژه معادل پروژه ميلان كه اولين كار بوئري در آسياست، شامل دو برج كنار هم خواهد بود كه با 23 گونه درخت و بيش از 2 هزار و 500 بوتة به هم متصل پوشيده مي‌شود. اين سازه آن‌طور كه گزارش شده، دفاتر كاري، يك هتل لوكس 247 اتاقه، يك موزه و حتي يك مدرسه معماري سبز را در خود جاي داده و اكنون در حال ساخت است. برنامه‌ريزي شده كه سال آينده ساخت اين سازه كامل شود.

اما بوئري حالا برنامه‌هايي حتي پررنگ‌تر دارد؛ ايجاد «شهرهاي جنگلي» كامل در كشوري كه نامش مترادف با نابود كردن محيط‌زيست و مه‌دود است. او به گاردين مي‌گويد: «از ما خواسته شده است تا يك شهر كامل را طراحي كنيم كه شما نه‌تنها در آن يك ساختمان بلند بلكه 100 يا 200 ساختمان با اندازه‌هاي مختلف دارید و نماي همه آنها با درختان و گياهان پوشيده شده است.» او مي‌افزايد: «ما خيلي جدي روي طراحي همه اين ساختمان‌هاي مختلف كار مي‌كنيم. فكر مي‌كنم ساخت آنها در آخر امسال شروع شود. تا سال 2020 ما تصور مي‌كنيم كه اولين شهر جنگلي در چين را داشته باشيم.»

بوئري مفهوم «جنگل عمودي» خود را معادل معمارانه يك پيوند پوست مي‌داند كه يك مداخله هدفمند است كه براي زندگي جديد در گوشه‌هاي كوچك شهرهاي آلوده چين كه همه‌جا پخش شده‌اند طراحي شده است. ادعا شده كه ساختمان او در ميلان هر سال 25 تن دي‌اكسيد كربن را از هواي «نانجينگ» جذب و هر روز در حدود 60 كيلوگرم اكسيژن توليد مي‌كند.

اين معمار مي‌گويد: «اين طرح مثبت است چون حضور اين ميزان زياد درخت و گياه و درختچه به تميز شدن هوا، جذب دي‌اكسيد كربن و توليد اكسيژن كمك مي‌كند. آنچه كه بسيار مهم است اين است كه اين حضور عظيم از گياهان كمكي خارق‌العاده به جذب غباري است كه در حمل‌ونقل شهري توليد مي‌شود.»با اين حال، بوئري مي‌گويد كه حل كردن بحران آلودگي بدنام چين نيازمند بيش از يك جفت آسمان‌خراش پوشيده از درخت است. او مي‌گويد: «دو برج در يك محيط شهري عظيم مثل نانجينگ يك كمك بسيار كوچك اما يك نمونه است. ما اميدواريم كه اين مدل از معماري سبز بتواند تكرار و کپی و تكثير شود.»

اگر پروژه «نانجينگ» يك پيوند پوست باشد، اثر انگشت بوئري براي «شهرهاي جنگلي» بيشتر شبيه به يك پيوند عضو است. اين معمار زاده‌شده در ميلان مي‌گويد كه ايده‌اش ايجاد يك سري شهرهاي كوچك پايدار بوده كه مي‌توانند نقشه راهی براي آينده شهرهاي چين فراهم كنند.اولين نمونه اين سكونت‌گاه‌ها در «لوئيژوئو»، يك شهر چيني با اندازه متوسط و جمعيت 1.5 ميليونی که در استان كوهستاني جنوبي به نام «گوانگژو» واقع است، قرار خواهد داشت. به احتمال زياد، دومين پروژه در حوالي «شيجياژوانگ» خواهد بود كه يك قطب صنعتي در شمال چين است و به طور مداوم در ميان 10 شهر اين كشور با بيشترين آلودگي بوده است. 

بوئري مي‌گويد كه در مقايسه با جنگل‌هاي عمومي، اين آثار انگشت «چيزي جدي‌تر در زمينه كمك به تغيير وضعيت زيست‌محيطي شهرهاي چين» را بازنمايي مي‌كند.بوئري 60 ساله اولين بار در سال 1979 به چين آمد. پنج سال پيش او يك دفتر در شانگهاي افتتاح كرد كه در آنجا يك برنامه تحقيقاتي را در دانشگاه شهر «تانگجي» هدايت مي‌كرد. اين معمار مي‌گويد كه اعتقاد دارد مقامات چيني سرانجام خواهند فهميد كه نياز دارند به سراغ يك مدل جديد و پايدارتر طراحي شهري بروند كه نه‌تنها درگير «ابركلان‌شهرهاي عظيم» باشد بلكه درگير اقامت 100 هزار نفر يا كمتر باشد كه كاملا «معماري سبز» را برمي‌سازند.

او ايده پشت سازه تشكيل‌شده از درختچه‌ها را ايده‌اي خيلي ساده اما چشم‌گير مي‌داند: «آنچه چشم‌گير است طبيعت است، ايده داشتن ساختماني كه هر فصل رنگش تغيير مي‌كند. گياهان و درخت‌ها رشد مي‌كنند و كاملا تغيير مي‌كنند.» او مي‌افزايد: «ما فكر مي‌كنيم و اميدواريم كه ايده جنگل‌هاي عمودي بتواند هرجايي تكرار شود. من مطلقا با افرادي كه اين ايده را كپي يا تكرار كنند مشكلي ندارم. اميدوارم كاري كه انجام داده‌ايم بتواند براي ديگر انواع تجربيات مفيد باشد.»