ماه‌هاست که زیگمار گابریل رئیس حزب سوسیال‌دموکرات‌های آلمان با خودش می‌جنگد تا تصمیمی قطعی در مورد حضور در مقابل آنگلا مرکل صدراعظم این کشور در انتخابات فدرال 24 سپتامبر بگیرد. محبوبیت او با محبوبیت مرکل زمین تا آسمان فاصله دارد. بر اساس نظرسنجی‌ها او تنها مورد حمایت 21درصد از آلمان‌ها قرار دارد. این در حالی است که مرکل در بلوک راست میانه، از حمایت 37درصدی برخوردار است. حمایت از این مرد در حزب خودش نیز که دست چپی به شمار می‌آید بسیار ضعیف است. او چندین بار تلاش کرده سیاست‌های مرکل را زیر سؤال ببرد و در برخی از سخنرانی‌ها به سیاست‌های او تاخته‌است اما هیچ‌یک از دلایلی که آورده قانع‌کننده نبوده و به همین خاطر بیشتر به ضرر خودش قدم برداشته‌است. وقتی همه اینها  برای او عیان شد تصمیم گرفت حزب خودش را غافلگیر کند و در روز 24 ژانویه پای خودش را از ماجرا کنار کشید تا فرصت را در اختیار سوسیال دموکرات دیگری قرار بدهد که شانس بیشتری در این بازی دارند.

رهبر جدید حزب که نامزد صدراعظمی نیز شده‌است دوست دیرین و رفیق گرمابه و گلستان گابریل است؛ او مارتین شولتز است. شولتز که پیش‌تر به عنوان رئیس پارلمان اروپایی نیز مشغول به کار بوده از مزیت‌های بسیار بیشتری نسبت به آقای گابریل برخوردار است. گابریل نیز تصمیم دارد در کنار او تلاش کند تا بعد از به قدرت رسیدنش، سمت وزیر امورخارجه را از آنِ خود کند. شولتز در سخنوری بسیار قوی است و رک‌وراست حرف می‌زند؛ به‌علاوه او در یکپارچگی اروپا نیز به عنوان قهرمان شناخته می‌شود. او در سخنرانی خود در کنار گابریل قرار گرفت و قول داد که «با همه پوپولیست‌ها مبارزه می‌کند». او با این حرف خود در حقیقت حزب دست‌راستی را نشانه گرفته بود. او که همیشه خارج از دنیای سیاست داخلی آلمان بوده اکنون در برابر مرکل شرایط پیچیده‌ای دارد. حزب امید دارد که او بتواند به مرکل حمله کند و نسبت به سایر سوسیال‌دموکرات‌ها نتیجه بهتری به دست بیاورد.

*صدراعظم خوش‌شانس

اما متأسفانه این شانس پیروزی حزب را بهبود نمی‌بخشد و آن را تضمین نمی‌کند. هرچند میزان پذیرش و محبوبیت مرکل در میان مردم اُفت کرده بود و به‌ویژه به خاطر بحران پناهندگان و مهاجران او را با دردسر روبه‌رو کرده‌بود، اما باز هم شرایط برای این زن قدرتمند، رو به ‌بهبود است. او در سال‌های 2015 و 2016 روزهای بسیار سختی را گذراند. اما اکنون بر اساس آمار به دست آمده، میزان پذیرش مرکل در میان آلمانی‌ها، 74درصد است. این سطح از پذیرش آن‌قدر بالاست که بسیاری از رهبران دنیا رویای آن را در سر می‌پرورانند. آلمان‌ها بر این باورند که مرکل کارش را خوب انجام داده‌است. در سال 2015 حدود 890هزار پناهنده به آلمان آمدند اما تعداد آنها در سال 2016 به 280هزار نفر رسید و اکنون به نظر می‌رسد که تعداد آنها همچنان در حال کمتر شدن است. حالا 57درصد از آلمان‌ها بر این باورند که کشورشان می‌تواند بر بحران پناهندگان و مهاجران غلبه کند.

حتی حملات تروریستی که در آلمان صورت گرفته از جمله حمله دسامبر در برلین و حمله پناهندگان تونسی در بازار کریسمس که باعث کشته شدن 12نفر از آلمانی‌ها شد، بیشتر به مرکل کمک کرد تا اینکه او را به دردسر بیندازد. یک نظرسنجی بعد از آخرین حمله نشان داد که 68درصد از آلمان‌ها مرکل را بابت این قضیه سرزنش نمی‌کنند. بسیاری نیز از او حمایت کرده‌اند. با این حساب شرایط برای شولتز بسیار دشوار است. از بیرون این‌طور به نظر می‌رسد که مرکل در این مبارزه پیروز خواهد شد. اما بحثی که در مورد پوپولیسم رواج یافته ممکن است روی رأی آلمان‌ها اثر بگذارد و آنها را به سمت شولتز مایل کند. شولتز سختی‌های بسیاری را در زندگی‌اش از سر گذرانده اما از احترام چندانی در میان آلمان‌ها برخوردار نیست. برخی تاریخ زندگی شخصی او را رقت‌بار و ترحم‌برانگیز می‌دانند و به همین خاطر نمی‌توانند به او اعتماد کنند تا به عنوان مهم‌ترین مقام سیاسی در کشورشان مشغول به کار شود. حالا باید ببینیم صدراعظمی به چه کسی تعلق می‌گیرد.