باوجود شعارهای زیادی که در بخش‌های مختلف درباره حمایت از تولید داده می‌شود، می‌بینیم که در عمل از تولید حمایت نمی‌شود و علاوه بر آن با ایجاد موانع مختلف زمینه استهلاک و اصطکاک بخش تولید بیش از ارتقای آن فراهم می‌شود.  در سال 95، در چند نوبت بهره بانکی در سپرده و در ادامه تسهیلات کاهش یافت و در مصوبات بحث بهره 18 درصد مطرح شد اما در عمل چنین اتفاقی نیفتاد و هم چنان بانک‌ها برای رقابت با یکدیگر در جذب سپرده‌ها به سپرده‌گذاران وعده سود بالا را می‌دهند و  تسهیلات را با نرخ بالا در اختیار بخش تولید قرار می‌دهند.

براساس قانون رفع موانع تولید که دکتر جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهور آن را ابلاغ کردند، تمام دستگاه‌های دولتی در بخشنامه‌ها و مصوبات باید نظر کتبی تشکل‌های مردم‌نهاد را کسب کنند اما در عمل می‌بینیم که سازمان‌های دولتی روش دیگری را در پیش‌گرفته و اجرای قانون را کنار گذاشتند.

یک نمونه از این عدم اجرای قانون، مسئله برگزاری نمایشگاه ایران هلث در سال آینده است. این نمایشگاه‌ها هرسال توسط تشکل‌های مردم‌نهاد برگزاری می‌شد اما امسال شرکت سهامی نمایشگاه‌ها به بهانه‌ای برگزاری نمایشگاه را برعهده‌گرفته است. این در حالی است که تشکل‌های مردم‌نهاد برای برگزاری نمایشگاه از مجوزهای لازم برخوردارند و در حال حاضر برای برگزاری نمایشگاه سراغ مصلی رفتند و شرکت سهامی نمایشگاه‌ها هم سراغ محوطه نمایشگاه بین‌المللی رفته است.

 شرکت سهامی نمایشگاه‌ها حرف خودش را می‌زند و تشکل‌های مردم‌نهاد هم در این زمینه از وزارت بهداشت مجوز دارند و براساس قانون آن‌ها باید نمایشگاه را برگزار کنند. این مسئله باعث شده که زمینه برگزاری دو نمایشگاه به اسم ایران هلث در سال آینده فراهم شود. نمایشگاه ایران هلث در هر دوره مهمانانی از خارج از کشور هم دارد اما با این شرایط، شرکت‌های خارجی را برای حضور دریکی از مهم‌ترین نمایشگاه‌های کشور گیج می‌کنیم.

این‌یک نمونه از مسائل ما در حوزه ارتباط بخش خصوصی و دولت است. شرکت سهامی نمایشگاه‌ها پایش را در یک کفش کرده است و از تشکل‌ها می‌خواهد نمایشگاه را منحل کنند و تشکل‌ها هم از وزارت خانه مجوز برگزاری دارند. متأسفانه همیشه قوانین خوب قربانی عدم تمکین سازمان‌ها می‌شود. قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و تسهیل فضای کسب‌وکار در حال حاضر از قوانینی است که اجرای درست آن می‌تواند زمینه اشتغال و رونق اقتصادی را فراهم کند اما در عمل می‌بینیم که دستگاه‌های دولتی تمکین نمی‌کنند و قوانین تنها نوشته‌شده و به اجرا درنمی‌آید.

توضیح: قانون‌گذاران قوانین خوبی برای بهبود فضای کسب‌وکار می‌نویسند اما سازمان‌های دولتی به‌عنوان مجریان از این قوانین تمکین نمی‌کنند. یکی از مصادیق این مسئله اختلاف‌نظری است که در مورد برگزاری نمایشگاه ایران هلث پیش‌آمده است.