پیش از این نرم افزارها بیشتر روی شبکه های LAN  و VAN و P.C اجرایی می شد و جای استفاده از برنامه ها برای کاربران رایانه های بزرگ و در نهایت لب تاپ های کوچک بود اما با توسعه و پیشرفت سخت افزاری و نرم افزاری و عرضه تجهیزات جدیدی که برنامه ها را به شکل ساده تری در دسترس مردم قرار می دهد، معادله عوض شده است. تلفن های همراه هوشمند جدیدترین و پر استفاده ترین تکنولوژی برای عرضه برنامه ها به مردم است. در واقع با گسترش استفاده از تلفن های همراه و در ادامه تلفن های هوشمند اپلیکیشن ها از اهمیت بیشتری نسبت به برنامه دیگر ابزارهای دیجیتال  برخوردار شدند. موبایل ها از هر تجهیزات دیجیتالی دیگری به مردم نزدیک ترند و برای برنامه سازان بهتر است تا نرم افزارهایشان را برای عرضه به مردم مناسب تلفن های همراه هوشمند طراحی کنند. در واقع هر چقدر حضور تلفن همراه در زندگی مردم شود، به همان میزان اهمیت عرضه انواع اپلیکیشن های تلفن همراه شدت می گیرد.

این اپلیکیشن ها می تواند برای تامین نیاز کاربری به سرگرمی طراحی شده باشد یا خدماتی را برای صرفه جویی در وقت کاربر و بی نیاز کردن او از مراجعه به دیگر تجهیزات دیجیتالی ارائه کند. بنابراین اپلیکیشن ها این فرصت را دارند که در هر لحظه و هر ثانیه به مردم داده عرضه کنند و به همین دلیل امروز کار در این حوزه که از آن با عنوان صنعت اپلیکیشن یاد می شود تبدیل به یکی از سودآورترین کسب و کارهای جهان شده است. این کسب وکار نه فقط برای دست اندکاران خود بلکه برای دیگر بخش های اقتصاد و اجتماع هم نتایجی به بار دارد که مهم ترین آن افزایش سرعت در حرکت های اقتصادی، اجتماعی و علمی است. به دلیل همین ظرفیت هاست که آینده درخشانی برای صنعت اپلیکیشن سازی در جهان و به ویژه کشورهایی مثل ایران پیش بینی می شود. هر چقدر تجهیزات سخت افزاری دچار تحول و نوآوری بیشتری شود، اپلیکیشن ها و نرم افزارهای جدیدترین مورد نیاز است و این صنعت رو به رشد از صنایع پول ساز است اما برای استفاده از فرصت های این صنعت باید زیرساخت هایی مثل افزایش سرعت اینترنت و پهنای باند به ویژه در مورد اینترنت های مورد استفاده در تلفن های همراه فراهم شود.

وقتی پای زیرساخت ها در این بحث به میان می آید طبیعی است که بحث قدیمی بخش خصوصی یا دولت مطرح می شود و اینکه هر کدام از این بخش ها در شرایطی که شاخه ها و بخش های متنوعی برای فعالیت در صنعت اپلیکیشن سازی وجود دارد چه نقشی ایفا می کنند. من فکر می کنم چه بخش خصوصی و چه دولت در برخی از شاخه های مرتبط با این صنعت پر رنگ  و قوی عمل کردند و در برخی بخش ها آنطور که باید حرکت نکردند اما هر دو بخش باید در نظر داشته باشند که صنایعی مثل صنعت اپلیکیشن سازی خودش را به طور خودکار به جامعه تحمیل می کند و منتظر برنامه ریزی و سیاست گذاری ما نمی ماند. پیش از اینکه ما برنامه ای خاص را برای بازار اپلیکیشن ها در نظر بگیریم، نرم افزارهای تلفن هوشمند ساخته شده و روانه بازار می شود و مردم هم آن را استفاده می کنند و بخش عمده ای از راه را طی کردند. ما زمانی برای سیاست گذاری می رسیم که اپلیکیشن ها جایشان را بین مردم پیدا کردند و تنها راه ما پیش گرفتن برنامه هایی برای ساماندهی و توسعه آن هاست. بنابراین سرعت حرکت در این صنعت زیاد است و دولت و بخش خصوصی هر کدام با هر برنامه ای باید زودتر وارد عمل شوند.

نکته مهم تر اینکه به طور معمول در تمام کشورهای دنیا دولت ها از مردم عقب تر هستند. این مسئله تنها به ایران اختصاص ندارد بلکه مربوط به همه جهان است. در همه جای دنیا بخش خصوصی، فعالان و خبرگان جامعه حرکت هایی را آغاز می کنند و اثراتشان را بر جامعه، اقتصادو صنعت میگذارند و پس از آن دولت ها برای این حرکت ها راهکار تنظیم می کنند و به اجرا می رسانند. در ایران هم چنین اتفاقی در صنعت اپلیکیشن سازی روی داده است. در این صنعت نیاز به ماشین، ساختمان و تجهیزات زیادی نداریم در نتیجه بیشتر جوان ها با سرمایه های اندک، علاقه فراوان و دانش تخصصی وارد این عرصه شدند و به طور خودکار اپلیکیشن سازی در ایران را رشد دادند. من در این حوزه ایران را عقب تر از دیگر کشورها نمی بینیم. شاید در زمینه ساخت اپلیکیشن های تخصصی و حرفه ای از دیگرکشورها عقب تر باشیم اما در زمینه ساخت و عرضه اپلیکیشن ها در زمینه های عمومی و کاربردی فاصله کمی با دیگر کشورهای دنیا داریم و حتی از برخی کشورهای پیشرفته اروپایی جلوتریم. به نظر می رسد تا جایی که کار دست خود مردم است، صنایع نو مثل صنعت اپلیکیشن سازی راهش را پیدا می کند اما جایی که پای دولت ها در قالب تدوین مقررات به میان می آید، حرکت صنعت کند می شود.

متاسفانه در حال حاضر آمار دقیقی از میزان اپلیکیشن های تولید شده و دیگر موضوعات شاخص در این صنعت وجود ندارد. این یک عارضه بزرگ برای صنعت اپلیکیشن سازی ایران است به این دلیل که تولید محصول متناسب با نیاز بازار براساس آمار شکل می گیرد نه چیز دیگر. این نقصان بزرگ در اپلیکیشن سازی نشان می دهد که باید در این حوزه به پژوهش های علمی و تخصصی روی بیاوریم و سرمایه گذاری بیشتری در این زمینه انجام دهیم تا مسیر پیش روی این صنعت روشن شود. طبیعی است که ساماندهی و کسب آمار و اعلام ارقام باید توسط مراجعی مثل سازمان فناوری اطلاعات به عنوان یک سازمان دولتی انجام شود. این سازمان باید شرایطی را فراهم کند تا هرکسی بتواند برای تولید محصول در صنعت اپلیکیشن به آمار و اطلاعات مورد نیاز درباره وضعیت بازار برسد. بدون آمار شرکت ها با حدس و گمان جلو می روند و این مسئله احتمال شکست را بیش از احتمال پیروزی و موفقیت شرکت ها تقویت می کند. در برنامه ششم توسعه رشد اقتصادی ناشی از صنعت آی سی تی رقمی نزدیک به 19 درصد است در حالیکه رشد در نظر گرفته شده برای صنعت در برنامه ششم توسعه 10.5 درصد و در حوزه نفت 9.5 درصد پیش بینی شده است. پیش بینی رشد 19 درصدی برای صنعت آی سی تی در برنامه توسعه نشان می دهد که در این صنعت جای کار زیاد داریم و یکی از بخش های اثرگذار صنعت آی سی تی اپلیکیشن سازیست.

منبع:آینده نگر