«شرایط اقتصادی امروز ایران را بدون توافق هسته بین ایران و 1+5 و اجرای برجام نمی توان تصور کرد و اگر برجام اجرایی نمی شد الان با بحران های شدیدی رو به رو بودیم و امروز در یک بن بست کامل اقتصادی به سر می بردیم.» بهادر احرامیان عضو هیات نمایندگان اتاق تهران و مدیرعامل فولاد یزد با بیان این جمله می گوید:« مهم ترین دستاورد اجرایی شدن برجام به اعتقاد من این است که در وحله اول از بدتر شدن وضعیت اقتصادی کشور و فرو رفتن در یک بجران جدی جلوگیری شد و در مرحله دوم شرایط تعامل کشور با اقتصاد جهانی و بازارهای بین المللی و کشورهای دیگر دوباره هموار شد.توجه داشته باشید که اگر توافق هسته ای صورت نگرفته بود امروز حتما شاهد این بودیم که باتوجه به قوانین آمریکا فروش نفت ایران تقریبا به صفر رسیده بود و این برای کشورما که اقتصادی کاملا نفتی است به معنی یک بحران شدید بود.»

او در پاسخ به اینکه روند اجرایی شدن برجام و تاثیرات آن در اقتصاد ایران به چه نحوی بوده است، می گوید:« اگر بخواهیم برجام را منصفانه قضاوت کنیم نه حرف افرادی که می گفتند و می گویند برجام هیچ تاثیری نخواهد داشت و نداشته است درست است و نه صحبت های افرادی که انتظار داشتند همه مشکلات کشور یک شبه درست شود، عملی شده است اما نکته مهم به اعتقاد من این است که اجرایی شدن برجام راه و مسیری را برای تعامل با جامعه جهانی باز و هموار کرد.»

او در ادامه با اشاره به اینکه تصویری که گروهی از کارشناسان و فعالان اقتصادی از اجرایی شدن برجام ارائه می دادند واقعیت نداشت و انتظارات زیاد و اشتباهی را در جامعه شکل داد، می گوید:« گروهی تصورشان بر این بود که با امضای برجام خیل سرمایه گذاران خارجی که چندسالی در ایران نبوده اند به کشور ما خواهند آمد و همه شروع به سرمایه گذاری در حوزه های مختلف خواهند کرد در حالی که بررسی نمونه های دیگر کشورهایی که از تحریم ها خارج شده بودند به خوبی نشان می داد که روند گسترش تعاملات کشورها و سرمایه گذاری و... بعد از برداشته شدن تحریم ها کند خواهد بود و نیاز به اعتماد سازی و بستر سازی مناسب دارد.»

او در ادامه می گوید:« روندی که اکنون شاهدش هستیم کاملا طبیعی است و کشورهای دیگری هم که بعد از تحریم ها به جامعه جهانی برگشته اند همین مسیر را طی کرده اند، بعد از برداشته شدن تحریم ها کشورها به تدریج برای حضور و سرمایه گذاری های کوتاه مدت در کشورها و شرکت های خارجی مذاکرات خود را شروع می کنند که هم اکنون شاهد این اتفاق در کشورمان هم هستیم، مثلا درباره قراردادهای کوتاه مدت مذاکرات انجام می شود یا فاینانس های چندین ماهه و حمایت از تامین مالی و... مطرح می شود و پس از این مرحله و گذشت چندین و چند ماه که اعتماد سازی ها کامل شد و عملکرد کشور مورد ارزیابی قرار گرفت درباره قراردادهای بلند مدت تر و در نهایت بلند مدت مذاکرات صورت می گیرد که این کاملا طبیعی است.»

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران همچنین به غفلت داخلی و مهیا نبودن شرایط برای حضور سرمایه گذاران خارجی هم اشاره می کند و می گوید:« این یک واقعیت است که بخشی از روند کند تعاملات جهانی بعد از برجام و حضور سرمایه گذاران خارجی در کشور به فراهم نبودن بسترهای داخلی مانند نبود قوانین مناسب برای حضور سرمایه گذاران، عدم شفافیت مالی، تضمین سرمایه گذاری و... باز می گردد که ما پیش از توافق هسته ای باید آن ها را حل می کردیم تا بتوانیم بیشترین بهره را از فرصت برجام ببریم.»