1.موافق حذف صفر از پول هستم اما پیش از آن باید زمینه حذف صفر را در اقتصاد فراهم کرد. اول باید سلامت را به اقتصاد برگردانیم و سپس براساس مبانی کارشناسی صفرها را حذف کنیم. دو کشور ترکیه و آرژانتین نمونه‌های خوبی برای بررسی این مسئله است. در ترکیه در اواخر دهه 80 میلادی نرم تورم آن‌قدر بالابود که به مدت یک هفته قیمت اجناس افزایش پیداکرده بود. در این شرایط ترک‌ها باسیاست‌های بخردانه اقتصادی و نسخه‌های کارشناسی سلامت را به اقتصاد کشورشان بازگرداندند و به دنبال آن صفرها را حذف کردند. تا امروز رابطه لیر و دلار یک رابطه منطقی است به این دلیل که حذف صفر از پول با بهبود شاخص‌های دیگر اقتصادی انجام شد اما در آرژانتین در یک تصمیم ناگهانی سه صفر از پول حذف شد و باوجود نرخ تورم فزاینده دوباره مجبور به حذف شش صفر شدند.

2.تصمیم هیئت‌وزیران برای تبدیل ریال به تومان را نباید با حذف صفر از پول اشتباه گرفت. درواقع با این تصمیم هیئت‌وزیران آنچه در عرف بین مردم رایج است به رسمیت شناخته می‌شود. تبدیل ریال به تومان به سهولت کار کمک می‌کند و برای مبادلات خارجی هم مناسب است. از سوی دیگر این مصوبه هزینه آن‌چنانی برای اقتصاد ندارد. تبدیل ریال به تومان به مفهوم حذف اسکناس‌های فعلی نیست بلکه پول جدید به‌مرور به اقتصاد تزریق می‌شود.

3.دولت باید با در نظر گرفتن دیگر شاخص‌های اقتصادی حذف صفر از پول ملی را در نظر داشته باشد. نرخ رشد اقتصادی و پایداری آن، نرخ رشد سرمایه‌گذاری، تراز پرداخت‌های خارجی و دیگر شاخص‌های کلان اقتصادی باید مثبت باشد. این مسئله باید در دستور کار دولت قرار بگیرد و بانک مرکزی باید گروهی را برای کار تحقیقاتی و کارشناسی این مسئله در نظر بگیرد. علاوه بر کار علمی، باید به فعل‌وانفعالات سیاسی در کشور هم توجه کرد. برای مثال حذف یارانه باوجوداینکه به‌شدت موافق آن هستم در شرایط فعلی به نفع دولت نیست و ممکن است زمینه را برای حضور پوپولیست ها در فضای سیاسی و اقتصادی کشور آماده کند. بهتر است که حذف صفر از پول هم بعد از انتخابات ریاست جمهوری آینده در سال 96 انجام شود و در حال حاضر تنها تبدیل ریال به تومان برای اقتصاد مناسب است و به‌مثابه والفجر مقدماتی برای حذف صفر از پولی ملی در جبهه اقتصاد است.