1.یکی از مهم‌ترین موارد مؤثر در افزایش فرصت‌های شغلی و پایان دادن به بیکاری جوانان تناسب آموزش در سطح تحصیلات عالی با نیازهای بازار است. این اثرگذاری درزمینه ای مثل فناوری اطلاعات و ارتباطات از اهمیت بیشتری برخوردار است به این دلیل که سرعت تحولات در این رشته بسیار بالاست و برای عقب نماندن هم در فضای کار و هم در محیط دانشگاه باید فکری کرد.

2.آموزش‌های دانشگاهی در ایران در فناوری اطلاعات و ارتباطات به میزان دیگر رشته‌ها اثرگذار و کاربردی بوده است. متأسفانه اثرگذاری آموزش‌های دانشگاهی بر تربیت نیروی موردنیاز در بازار کار فناوری اطلاعات علاوه بر کاربردی نبودن، به‌روز هم نیست.

3.هرچند دانشگاه‌ها در ایران برای ارتقای سطح آموزش با نیازهای بازار کار تلاش کردند اما اقدامات آموزش عالی در این مورد  نتیجه‌بخش نبوده است. تا زمانی که نگاه غالب در سطح جامعه مدرک‌گرایی است نمی‌توان انتظار داشت به نتیجه خوبی در این زمینه برسیم.

4.طبیعی است در صورت برقراری ارتباط دانشگاه با صنعت و شرکت‌های تخصصی در فناوری اطلاعات و ارتباطات نیازهای بخش صنعت از این طریق به مراکز علمی و دانشگاه‌ها منتقل می‌شود. تنها به این شرط است که می‌توان انتظار داشت دانشگاه‌ها متناسب با فضای کار تدریس کنند و خروجی‌ها جذب فرصت‌های شغلی در بازار کار شوند.

5.سرعت تحولات در فناوری اطلاعات و ارتباطات بسیار بالاست و این مهم‌ترین تفاوت این رشته با دیگر رشته‌هاست. این در حالی است که دانشگاه‌های ما در تغییر سیلابس های درسی به‌شدت کند عمل می‌کنند.