براساس گزارش‌های مختلف پنجره واحد در حقیقت جزئی از برنامه تسهیل تجارت خارجی است. تمرکز اصلی تسهیل تجارت خارجی بر این نقطه است که چگونه فرآیندها و کنترل‌های حاکم بر جابجایی کالا در مرزها (ورود و خروج کالا به/ از کشور) می‌تواند به سمت کاهش هزینه‌های تحمیلی و تأثیر حداکثری کنترل‌های ایمنی ورود کالا که به موجب قانون تعیین شده است، معطوف شود.

حتی سازمان تجارت جهانی در مذاکرات دوحه و در بیانیه کنفرانس وزرا در سال 2001 این پنجره واحد را از مهمترین ابزارهای تجارت به حساب آورده است. حالا این پنجره واحد در کشور اجرایی می‌شود.

عباس آرگون، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران در گفتگو با سایت خبری اتاق تهران درباره پنجره واحد و تأثیر آن در تجارت ایران بیان کرد: به هرحال، هر زمانی که بتوان بروکراسی‌های اداری و کاغذبازی‌های اضافه را کاهش داد، قطعاً فضای کسب و کار هم بهبود پیدا خواهد کرد.

به گفته آرگون، این کاهش فرایند بروکراسی می‌تواند در تمام حوزه‌ها پیاده شود. او ادامه داد: پنجره واحد تجارت فرامرزی می‌تواند به وضعیت تجارت ایران کمک کند. اگر تمام حوزه‌هایش عملیاتی و به تمام سیستم‌ها وصل شود قطعاً تسهیلات زیادی را فراهم خواهد کرد. اما با این حال در حال حاضر ایران در ایجاد و اجرای پنجره واحد در نقطه شروع قرار دارد.

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران تاکید کرد: ایران در تجارت فرامرزی رتبه خوبی ندارد. اما اجرای پنجره واحد نیاز به سپری کردن یک دوره دارد تا در اجرا باگ‌هایش گرفته و تسهیلات بیشتری ایجاد شود. به هرحال تا زمانی که طرحی اجرا نشود، ضعف‌ها و باگ‌هایش مشخص نمی‌شود.

او ادامه داد: در اجرای درست پنجره واحد باید تمام زیرسیستم‌ها و سازمان‌های مربوطه به هم متصل شوند. اما اجرای پنجره واحد قطعاً برای صادرات خوب است. هرچقدر بتوان این حوزه را توسعه داد به سمت یکپارچه کردن سازمان‌ها و هماهنگ‌تر کردن آنها و مستقر کردن سیستم‌های آی تی برویم خودش می‌تواند فرایندهای پیچیده را تسهیل کند.