پانزدهمین نشست مجمع بین المللی انرژی و نشست غیررسمی اوپک پنج مهر ماه در الجزایر آغاز به کار می کند. وزیر نفت ایران، برای سخنرانی در اولین نشست تخصصی مجمع الجزایر به این کشور سفر کرده است و قرار است با حضور کشورهای عضو وغیرعضو اوپک، طرح فریز نفتی بررسی شود. طرحی که به منظور افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی سطح محدودی  را برای تولید نفت کشورهای اوپک تعیین می کند و این در حالی است که ایران قصد دارد از فرصت های بعد از لغو تحریم ها برای افزایش تولید و صادرات نفت خام استفاده کند.

قبول طرح فریز نفتی از سوی ایران تنها در صورت تحقق شرط بازگشت سطح تولید نفت کشورمان به تولید پیش از آغاز تحریم ها ممکن است. برخی اظهارنظرها از قوت گرفتن تولید نفت خام ایران خبر می دهد اما کارشناسان معتقدند هنوز ایران به میزان تولید پیش از آغاز تحریم ها بازنگشته است. تولید نفت ایران در پنج سال گذشته به 4 میلیون و 380 هزار بشکه در روز رسیده بود و این در حالی است که ایران امروز 3 میلیون و 8 هزار بشکه نفت تولید می کند و این میزان تولید فاصله ای 500 هزار بشکه ای با سطح تولید پیش از آغاز تحریم ها دارد.

موضع ایران در قبال طرح فریز نفتی با واکنش های متفاوتی از سوی کشورهای عضو اوپک، دبیر کل اوپک و دیگر کشورهای موثر در بازار نفت جهان همراه شده است. عربستان به عنوان نخستین کشور تولید کننده نفت اوپک و موافق با طرح فریز نفتی در روزهای اخیر با اعلام شرط کاهش تولید نفت ایران نشان داد که ایران تنها شرط گذار نشست الجزایر نیست.

در هفته گذشته رسانه های خارجی پیشنهاد ریاض به تهران برای کاهش سطح تولید نفت خود در مقابل توقف افزایش تولید نفت ایران را بازتاب دادند و اعلام کردند احتمال دارد دیگر متحدان عربستان هم به این طرح بپیوندند. عربستان پیشنهاد کرده است که اگر ایران تولید نفت خود را امسال افزایش ندهد، عربستان در مقابل تولید خود را کاهش خواهد داد. تولید نفت عربستان از ماه ژوئن (حدود سه ماه پیش) به دلیل افزایش تقاضا افزایش یافت و در ماه ژوئیه به رکورد ١٠ میلیون و ٦٠٠ هزار بشکه در روز رسیده است. اختلاف نظر عربستان و ایران باعث شده تلاش برای مهار تولید نفت اوپک به نتیجه نرسد. حال باید دید این اختلاف نظر ها در نشست الجزایر چگونه ادامه پیدا می کند و چه سرنوشتی برای طرح فریز نفتی در این نشست رقم می خورد؟