هفته گذشته در شورای عالی اداری کشور که به ریاست معاون اول رئیس جمهور تشکیل شد، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور به دو سازمان برنامه ریزی و بودجه و سازمان امور استخدامی تبدیل شد، درباره تاثیرات این تصمیم با بهرور علی شیری رئیس سابق سازمان سرمایه گذاری خارجی و عضو کمیته پسابرجام اتاق تهران گفت و گو کرده ایم، او معتقد است بیش از اینکه به فکر جدا سازی یا ادغام سازمان ها و نهادها باشیم باید به این فکر کنیم که چرا آن ها کارکردهای تخصصی خود را ندارند. او می گوید:« ما گیرمان این است که این نهادهایی که می ‌سازیم، مثل خود سازمان مدیریت یا قبلش معاونت راهبردی و یا الان این سازمان امور استخدامی که دوباره داریم احیای می‌ کنیم؛ هیچ کدام کارکردهای درست ندارند. بلد نیستند کارکردهایشان را بازی کنند. اصطلاحا اگر بخواهم یک مقدار جدی‌تر بگویم؛ دچار disfunction هستند یعنی کارکردهای واگرا دارند. نکته مهمی که وجود دارد این است که فرض اینکه شما دائم بخواهید نهاد تخصصی درست کنید که احتمالا بتواند وظایف تخصصی را دنبال کنند، فرضی از اساس غلط است.»

او در ادامه می گوید:« ببینید! سازمان مدیریت و برنامه ‌ریزی کشور مسوول برنامه ریزی کشور است. مگر نیست؟ خب شما ببینید که تکلیف 5 برنامه توسعه ای که در کشور وجود داشته است، چه شده! چرا عملیاتی نمی‌شوند؟ حالا شما یک گیر و گور جدیدی در مورد وضعیت مدیریتی و نهادسازی ایجاد کردید و می‌خواهید سازمان استخدامی کشوری را هم درست کنید.»

علی شیری در ادامه با اشاره به تغییرات سازمان مدیریت و برنامه ریزی در طول سال های گذشته و جداسازی ها و تغییر و تحولات در آن می گوید:« شما باید ببینید که کارویژه‌ این نهادها چه بوده است؟ سازمان مدیریت که مسوول برنامه کشور بود تبدیل به یک سازمان توزیع ‌کننده پول در کشور شد و دستگاه‌های دیگر هم می‌ رفتند آنجا که پول دریافت کنند و رابطه به این شکل درست شده بود؛ بعد برای تغییر این شرایط این سازمان تبدیل به معاونت راهبردی رئیس جمهوری شد، یعنی رئیس آن معاون رئیس‌ جمهور در راهبرد امور شد برای اینکه حرف‌های استراتژیک بزند به جای توزیع کردن پول، حرف‌های برنامه ریزی بزند، سیاست‌گذاری کلان کند، سیاست‌های توسعه‌ای کشور را دنبال کند اما اگر صدایی از این حیث از این سازمان درآمد، به من هم بگویید! بعد هم که دوباره شاهد احیا دوباره سازمان مدیریت و برنامه ریزی بودیم و حالا هم که برای باردیگر شاهد تقسیم شدن این سازمان هستیم.»

او با اشاره به اینکه ریشه مشکلات را باید از جای دیگر اصلاح کرد می گوید:« باید حواسمان باشد نهادهای ما که دارای کارکردهای واگرا هستند و کارشان را خوب انجام نمی‌دهند را به گونه ای هدایت کنید که سراغ کارکردهایشان بروند؛ این سازمان امور استخدامی، هیچ اشکالی ندارد می ‌تواند یک دفتر یا یک معاونت در زیرمجموعه سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور باشد و کارش را خوب انجام دهد و همچنین می تواند یک سازمان عظم‌الجثه دولتی باشد که کارش را انجام ندهد، این گیر را ما باید در کشور برطرف کنیم. این نکته مهمی است که اگر به آن توجه نکنیم ده ها سازمان دیگر هم که درست بکنیم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.»

این عضو کمیته پسا برجام اتاق تهران می گوید:« شما ببینید در طی 3-4 سال گذشته در سازمان برنامه چه اتفاقی افتاده!؟ یک حرف راهبردی استراتژیک توسعه ای از این سازمان بروکراتیک عظیم‌ الجثه درآمده؟! درنیامده. من توصیه ‌ام این است که پیش از این که دست به اقداماتی این چنینی در کشور بزنیم به این فکر کنیم که چرا نهادهای ما از جمله سازمان مدیریت، نهادهایی واگرا به لحاظ کارکردی هستند و دائم سیگنال‌های غلط می ‌فرستند. اگر این کار صورت بگیرد برای برنامه ریزی های آینده موفق خواهیم شد.»