تقریبا تمام محصولات ایرانی با غولی به نام قاچاق دست و پنجه نرم می کنند. قاچاق روی تولیدات آنها سایه انداخته و قصد رفتن هم ندارد. البته دلایل مختلفی برای قاچاق محصولات وجود دارد، اما قطع به یقیین مشکلاتی که قاچاق برای تولیدات داخلی می آورد. حالا هم چند وقتی می شود که قاچاق روغن زیتون به کشور مشکل ساز شده است.

شاهرخ ظهیری، رییس سابق کمیسیون کشاورزی و صنایع غذایی اتاق تهران در گفتگو با سایت خبری اتاق تهران درباره مشکلات قاچاق روغن زیتون اعلام کرد: ابتدا باید گفت که در چه زمینه ای قاچاق وجود ندارد تا بعد به قاچاق روغن زیتون برسیم. چند گذشته هم که خبرها حاکی از دستگیری بزرگترین محموله قاچاق به کشور بود. وقتی قاچاق با این وضعیت داخل کشور می شود، چطور می توان امیدوار بود که جلوی قاچاق روغن زیتون گرفته شود.

اما به گفته ظهیری، یک مشکلات قاچاق روغن زیتون به سلامت جامعه برمی گردد. زمانی که لوازم خانگی و برق قاچاق می شود، در حقیقت به سلامت جامعه لطمه نمی زند، اما زمانی که روغن زیتون به صورت قاچاق می آید، سلامت جامعه را به خطر می اندازد. چون روغن زیتون به همان اندازه که خاصیت طبی دارد و روغن زیتون اصل می تواند از سکته و گرفتگی عروق جلوگیری کند، در مقابل روغن زیتون قاچاق وغیراستاندارد می تواند سلامت را به خطر بیندازد.

این فعال حوزه صنایعغذایی درباره راه حل مشکل قاچاق زیتون ادامه داد: باید تعرفه واردات روغن زیتون کاهش پیدا کند. ما در شورای سلامت مطرح کردیم و تعرفه واردات روغن زیتون از 30 درصد به 4 برسد که متاسفانه وزارت جهاد کشاورزی موافقت نکرد. به هرحال، این روغن زیتونی در بازار موجود است، اکثرا قاچاق و خطرناک است و باعث مشکلاتی در سلامت مردم می شود.

براساس صحبت های ظهیری، 20 درصد مصرف داخلی را می توانیم در کشور تولید کنیم. او ادامه داد: اما مشکلات زیتون به این موارد ختم نمی شود. چند سال پیش طرح طوبی بدون کارشناسی انجام شد و راه به جایی نبرد. باغ های زیتون کشور مشکل دارند. زیتون تنها میوه ای است که منطقه خاص خودش را می خواهند. نمی شود در هر منطقه آن را کاشت و محصول درو کرد. در شیراز یک باغ 700 هکتاری وجود است که درخت هایش بزرگ شده اما دو عدد زیتون هم نمی دهد. دلیلش این است که زیتونی که آنجا کاشته شده، با شرایط منطقه ای منطبق نبوده است و محصول نداده است.

براساس صحبت های پدر صنعت غذای ایران، باغ های قدیمی را باید اصلاح کنیم و نژاد مخصوص منطقه را قرار دهیم. چرا که  اصولا تولید زیتون کم است. وقتی تولید کم باشد، روغن و دیگر مشتقات آن هم کم می شود. ظهیری همچنین تاکید کرد: زیتون، محصولی زمان بر است. برای اینکه یک درخت زیتون به توجیه اقتصادی برسد و محصول حسابی بدهد، 7 سال زمان لازم دارد. باید دولت و وزارت کشاورزی سیاست هایی را در این زمینه به کار برند. البته در حال حاضر تا حدودی این موارد رعایت می شود و کسی که باغ زیتون می دارد باید نهال و نژادش با شرایط تطبیق داشته باشد.