قدیری البته معتقد است که در این مسیر چالش‌های زیادی وجود دارد که همگی با اتخاذ سیاست و راهکار مناسب قابل حل است. او با اشاره به آماری مبنی بر فعالیت بالای بازرگانان و فعالان اقتصادی ایران در امارات متحده عربی، معتقد است آزادی اقتصادی، امنیت سرمایه‌گذاری و منفعت موجود در بازار عوامل اصلی جذب سرمایه‌های خارجی است. پاسخ‌های رییس انجمن صنایع خوراک دام، طیور و آبزیان به پرسش‌هایی درباره فضای موجود در این صنعت را در زیر می‌خوانید.

در حال حاضر پیش‌بینی شما از وضعیت سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی در صنعت خوراک دام چگونه است؟
وضعیت سرمایه‌گذاری در صنعت خوراک دام، طیور و آبزیان اگر چه در مقایسه با بعضی از صنایع دیگر امیدوارکننده است اما نسبت به پتانسیل‌های بالای این صنعت، هنوز فاصله زیادی تا سطح دلخواه دارد. صنایع خوراک دام در ابعاد گوناگون خدمات فنی مهندسی، آموزش، فرآورده‌های فرعی و حتی اصلی در خوراک آبزیان ظرفیت‌های استفاده نشده زیادی دارد که متاسفانه در جذب سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی برای استفاده از این ظرفیت‌ها موفق نبوده است. حدود 4 هزار میلیارد تومان در صنعت تولید خوراک دام صنعتی سرمایه‌گذاری ثابت و حدود 11 هزار میلیارد تومان سرمایه در گردش در سال 94 صورت گرفته است که به نظر می‌رسد با توجه به موقعیت کشورمان ظرفیت جذب بیش از 4 برابر آن در افق 1404 لازم باشد. اگر بپذیریم که سرمایه‌گذاری در هر صنعتی تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل کلان کشور و عوامل خاص آن صنعت است، بسیاری از دافعه‌های سرمایه‌گذاری که در سطح کلان وجود دارند از جمله عدم امنیت کافی، بلاتکلیفی و تردید، بی‌ثباتی و عدم رعایت قوانین سرمایه‌گذاری و سایر قوانین، برخوردهای سلیقه‌ای و عدم حساسیت بعضی از مسوولین برای جذب و جلب سرمایه‌ها و ترغیب و تشویق سرمایه‌گذاران و نیز رفتار دلسردکننده با سرمایه‌گذاران فعلی و عدم حمایت واقعی از آنها و حتی بعضی از رفتارهای تنگ‌نظرانه، باعث شده است صنعت خوراک دام، طیور و آبزیان در سرمایه‌گذاری و جلب سرمایه‌های داخلی و خارجی درگیر نوعی استراتژی نیمه‌فعال یا استراتژی حرکت – ایست باشد.
تداوم و پایدار بودن رشد و توسعه در کارخانجات تولید خوراک دام صنعتی موضوع حساس و مهمی است لذا ضرورت جذب سرمایه برای پیشرفت و حفظ سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته فعلی و نیز استفاده از فرصت‌های جدید نیز کاملا محسوس است. صنعت خوراک دام و صنعت دامپروری کشور نیازمند توسعه و محتاج سرمایه‌گذاری مداوم است. بالا بودن تعداد نیروهای جوان و آماده به کار، وجود ظرفیت‌های خالی و استفاده نشده در بخش‌های گوناگون، مراقبت از حلقه‌های مختلف صنایع فعلی و حفظ جاذبه‌های اقتصادی در صنعت خوراک دام از جمله عواملی هستند که ضرورت سرمایه‌گذاری را برای این صنعت را بیشتر مطرح می‌سازند.

با توجه به اینکه صنعت خوراک دام از پتانسیل‌های خوبی برای سرمایه‌گذاری برخوردار است چه راهکارهایی برای به فعل درآوردن این نیروهای بالقوه پیشنهاد می‌کنید؟
به‌نظر می‌رسد تمرکززدایی یکی از سیاست‌های مهم دولت است و این فرصتی ارزنده برای سرمایه‌گذاران و سرمایه‌گذاری‌های جدید صنعت در استان‌های خاص در کشور خواهد بود. اگر سیاست تمرکززدائی و توزیع فعالیت‌های اقتصادی براساس پتانسیل‌های هر منطقه باشد نوع سرمایه‌گذاری در هر منطقه از جمله استان‌هایی که ظرفیت بالاتری در این صنعت دارند، بهتر از گذشته خواهد بود. سرمایه‌گذاری‌های دولتی در گذشته گاهی بدون مطالعات واقع‌بینانه و امکان‌سنجی‌های درست صورت گرفته که معضلاتی را در کشور بوجود آورده است و با کوچک شدن دولت و بها دادن به بخش خصوصی می‌توان امیدوار بود که مسیر سرمایه‌گذاری در کارخانجات تولید خوراک دام صنعتی و صنعت دامپروری، مسیر منطقی‌تری پیدا کند. تشکیل کمیته‌ای توسط اتاق ایران و با ترکیبی از نیروهای توانمند و علاقمند صنعت، بازرگانی و دانشگاه برای مطالعه در مورد مزیت‌ها، پتانسیل‌ها و زمینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری در این صنعت و معرفی نتایج به سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی و بومی و غیربومی بهترین و اصولی‌ترین راه برای جذب سرمایه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های مفید و مؤثر خواهد بود. یکی از حلقه‌های مفقوده در سرمایه‌گذاری ایران نبود اطلاعات به‌روز و درست است که خود ناشی از کم‌توجهی گروه‌های مسئول و تشکل‌های حرفه‌ای است.

فضا برای سرمایه‌گذاری در بخش خصوصی مناسب‌تر است یا دولتی؟
هدف ما افزایش سرمایه‌گذاری و جلب سرمایه برای فعالیت‌های بخش خصوصی است اما بخش‌هایی از اقتصاد که در اختیار دولت است نیز نیازمند سرمایه‌گذاری هستند که چنانچه موانع سرمایه‌گذاری برطرف شود، این امکان وجود دارد که سرمایه‌های داخلی و خارجی به آن سو نیز کشیده شوند. امروز یکی از بیشترین سرمایه‌گذاری‌ها در بخش نفت و گاز صورت می‌گیرد که در اختیار دولت است. اما چون اعتماد و اعتبار این بخش از اقتصاد بیش از سایر بخش‌هاست حتی با دولتی بودن این بخش گرایش به سرمایه‌گذاری چشمگیر است. یکی از نکات بسیار مهم در سرمایه‌گذاری، مشخص و شفاف بودن رویکرد دولت در حوزه اقتصاد است. رویکرد اقتصاد دولتی شرایط ویژه و قوانین و مقررات و ابزارها و رفتارهای خاص خود را دارد که در هر حال نمی‌تواند برای بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی جذاب باشد. مالکیت و حاکمیت دولت در اقتصاد همواره نوعی نگرانی و واکنش منفی برای سرمایه‌گذاران بوجود می‌آورد. زیرا دولت می‌تواند هر زمان که منافع‌اش ایجاب کند با تغییر قوانین و جهت‌گیری‌های تازه مشکلات گوناگونی را برای بخش خصوصی در یک رقابت نابرابر بوجود آورد. هرجا و هرگاه اطمینان و اعتماد برای سرمایه‌گذاری فراهم شود و اعتبار سرمایه‌گذار جدی گرفته شود، سرعت سرمایه‌گذاری افزایش می‌یابد. مشکل جامعه ما برای سال‌های طولانی نوعی عدم اعتماد متقابل بین دولت و سرمایه‌گذاران و بخش دولتی و خصوصی بوده است گاهی این بی‌اعتمادی شدت یافته که خود باعث فرار سرمایه‌ها شده است.

آمارهای نگران‌کنندهای که اخیراً توسط اتاق بازرگانی دوبی منتشر شده بیانگر نامناسب بودن فضای سرمایه‌گذاری در کشور است. بنابر آخرین گزارش اتاق بازرگانی دوبی تاکنون بیش از ٢٠٠ میلیارد دلار توسط 400 هزار ایرانی فقط در امارات متحده عربی سرمایه‌گذاری شده است که پیش‌بینی می‌شود این رقم به ۳٠٠ میلیارد دلار برسد.
اقتصاد دولتی ایران در رقابت با اقتصاد خصوصی امارات که به تعبیری مانند یک شرکت بزرگ خصوصی اداره می‌شود، کُند و پیچیده عمل می‌کند. این ویژگی‌ها همراه با آماده نبودن امنیت مطلوب اقتصادی و وعده‌های زیاد بدون عمل و بعضی از اتفاقات و حوادث جانبی ضعف مدیریت زمینه‌ساز این‌گونه سرمایه‌گریزی‌ها بوده و خواهد بود. وجود ۶۵٠٠ شرکت ایرانی در دوبی علامت آماده نبودن شرایط مطلوب سرمایه‌گذاری در کشور است زیرا با همه تسهیلات و امکاناتی که در آنجا وجود دارد، زندگی در آنجا آسان نیست آنچه باعث می‌شود تا سرمایه‌گذار شرایط دشوار کاری را بپذیرد آزادی، امنیت و منفعت است که لازمه آن مدیریت قوی و حرفه‌ای است.