صادرات بعضی محصولات کشور به دلیل هزینه بالای حمل و نقل آن، قدرت رقابتی شان با تولیدات کشورهای دیگر از بین می رود. به این ترتیب یکی از فاکتورهای قیمت تمام شده در بعضی کالاها همین هزینه حمل و نقل است. از این رو پرداخت یارانه حمل و نقل برای کالاهای حجیم و کم وزن می تواند در قیمت تمام شده و البته رقابتی بودن و در نتیجه صادرات بیشتر محصولات ایران مهم باشد.

البته در این میان باید توجه داشت که صرف پرداخت یارانه حمل و نقل برای این دسته از کالاها کافی نیست و باقی فاکتورها هم باید رعایت شود. به عبارتی پرداخت یارانه برای حمل و نقل این دسته از محصولات به تنهایی تمام مشکلات و معضلات را حل نمی کند.

از جمله فاکتورهایی دیگر که باید به وجود داشته باشد تا پرداخت یارانه حمل و نقل هم به ثمر بنشیند، بحث تعرفه ها، بازار مقصد، کانتینرهای هوایی، وسایل حمل و نقل مناسب با آن محصولات است.

از طرفی به طور مثال، موضوع یارانه حمل و نقل برای محصولاتی مانند خشکبار، فرش و زعفران و کالاهایی صنعتی سنگین وزن موضوعیت ندارد.

بنابراین پرداخت یارانه حمل و نقل برای صادرات کالاهای کم وزن و حجیم خصوصا محصولات فاسد شدنی مثل میوه و تره بار می تواند فرصت بهتر و بیشتری برای بدست آوردن بازارهای خارجی محصولات ایرانی ایجاد کند. اما همانطور که به آن اشاره کردم، باید به باقی موارد محیطی هم توجه شود.

به هرحال، کانیتنر هوایی، گمرک مقصد، تعرفه هایی که برای کالاهای ایرانی در نظر گرفته می شود یکی از فاکتورها مهم حمل و نقل است و توجه به تک تک آنها می تواند مسایل و مشکلات پیش پای صادرکنندگان را کاهش دهد.

در حال حاضر قیمت کالاهای صادراتی به روسیه گران تمام می‌شود، به ویژه کالاهای حجیم با وزن کم از جمله سبزی و میوه و تره‌بار که در این راستا می‌توان بخشی از کرایه حمل‌ونقل را به صورت نقدی به صادرکننده پرداخت کرد.

اصلاح زیرساخت‌های حمل‌ونقلی نیز به زمان نیاز دارد و تا زمانی که این امر محقق شود، پرداخت کمک هزینه حمل‌ونقل صادراتی امری ضروری است، وگرنه به راحتی بازارها را از دست می‌دهیم.