آب دریاچه ارومیه از حدود سال ۱۳۷۶ به تدریج شروع به کم شدن کرد تا اینکه در سال های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ به کمترین میزان خود رسید و همین کاهش یافتن آب باعث افزایش غلظت نمک و از بین رفتن حیات در این دریاچه شد. دولت یازدهم از زمان روی کارآمدن در سال 1392 احیای دریاچه را در دستور کار خود قرار داد و ستاد ملی احیای دریاچه ارومیه شکل گرفت. طرح احیای دریاچه ارومیه پس از ماه ها مطالعه توسط متخصصان و استادان این دانشگاه در کنار استادان دانشگاه های ارومیه و تبریز و چند دانشگاه خارجی در قالب ۲۹ پروژه تدوین و توسط دولت ابلاغ شد. در قالب این طرح قرار است در مدت ۱۰ سال دریاچه ارومیه به سطح تراز اکولوژیک خود یعنی ۱۲۷۴ متر از سطح آبهای آزاد برسد. برای اجرای این طرح در قالب ۲۹ پروژه و ۱۰۱ زیر پروژه در مدت ۱۰ سال افزون بر ۱۲ هزار میلیارد تومان اعتبار پیش بینی شده است.

 یکی از طرح های ستاد احیای دریاچه ارومیه برای نجات بزرگترین دریاچه داخلی ایران انتقال آب از دریای خزر به دریاچه ارومیه بود. در دی ماه سال گذشته، رحیم میدانی معاون وزیر نیرو از تکشیل کنسرسیومی متشکل از 6 شرکت داخلی و خارجی برای مطالعه این طرح خبر داد و گفت:  در حال حاضر یک مشاور ایرانی و یک مشاور خارجی همراه با کنسرسیومی متشکل از ۶ شرکت که در مسائل زیست محیطی تبحر دارند، مشغول مطالعه این این طرح هستند و فعلا به جز مسائل زیست محیطی، روی دیگر مباحث مسیر انتقال، پمپاژ و غیره مطالعه ای انجام نمی شود. مطالعات این طرح عظیم بنا به گفته مسئولان، قرار بود تا سال 96 ادامه یابد که امروز، عیسی کلانتری، در حاشیه نشست خبری بیستمین سال تجاری سازی جهانی محصولات تراریخته در خانه کشاورز، از منتفی شدن این طرح خبر داد.

کلانتری گفت: آب دریای خزر به لحاظ ساختار شیمیایی و اقتصادی قابلیت انتقال به دریاچه ارومیه ندارد. از نظر ما این موضوع منتفی است و هیچگونه توجیه اقتصادی ندارد، زیرا املاح آب دریای خزر به لحاظ شیمیایی دارای سولفاته و املاح دریاچه ارومیه دارای کلرات است، بنابراین این ساختارها با یکدیگر همخوانی ندارند.
کلانتری یکی از مشکلات این طرح را پمپاژ آب دریای خزر در ارتفاع دو هزار و 700 متری برای رسیدن به دریاچه ارومیه عنوان کرد و گفت: در واقع هر متر مکعب پمپاژ آب از خزر به دریاچه ارومیه 80 تا 100 هزار ریال ( 8 تا 10 هزار تومان) هزینه دارد، بنابراین در صورتی که بخواهیم حدود 10 میلیارد مترمکعب آب را منتقل کنیم باید معادل کل تولید ناخالص ملی کشور هزینه کنیم که این کار توجیه اقتصادی ندارد. اما وزارت نیرو در حال مطالعه و بررسی این مسئله است که به احتمال زیاد آنان نیز به همین نتیجه خواهند رسید.
مجری طرح احیای دریاچه ارومیه ادامه داد:  در صورتی که شرکای دریای خزر با عملیات انتقال آب موافقت کنند، این کار نه تنها از لحاظ شیمیایی بلکه از لحاظ اقتصادی نیز ممکن نیست.
دبیرکل خانه کشاورز با اشاره به این که وضعیت بارندگی امسال مناسب بوده است، گفت: البته بخش عمده آب در سطح دریاچه ارومیه در تابستان تبخیر می شود اما امیدواریم سطح خشک دریاچه از 6 تا 7 ماه به پنج ماه برسد و به مرور در سنوات آتی 1402 و 1403 به تراز اکولوژی خود برسد.
کلانتری درباره اجرای برنامه محدودیت کشت در حاشیه دریاچه ارومیه گفت: محدودیت کشت در حاشیه دریاچه ارومیه نداریم، بلکه کاهش مصرف آب کشاورزی را در دستور کار قرار داریم ، زیرا در شرایط عادی در حوزه دریاچه ارومیه باید معادل هشت دهم تعرق آبیاری داشت ، اما هم اکنون این رقم معادل یک چهاردهم است یعنی در این حوزه حدود  45 درصد آب اضافه مصرف می شود که نه تنها کمکی به تولید نمی‌کند بلکه موجب کاهش تولید نیز می شود.
کلانتری ادامه داد: اگر ما بتوانیم این حجم آب را کاهش دهیم حدود یک میلیارد و 200 میلیون مترمکعب صرفه جویی خواهیم کرد، به طوری که سال گذشته حدود 10 واحد در ابتدای سال کاهش مصرف داشتیم و امسال نیز هشت واحد دیگر کاهش خواهد یافت. تلاش داریم برای احیای این دریاچه آب‌هایی که در منطقه برای تولید مزاحمت ایجاد می‌کنند را به دریاچه ارومیه سرریز کنیم.