برنهارد هارتمان

 برای دهه‌ها تجارت نفت این‌گونه بوده است. تولیدکننده‌ها با احتیاط تولید خود را کنترل می‌کردند و تلاششان بر این بود که میزان عرضه را با میزان تقاضا هماهنگ کنند. ولی فرق زیادی بین تصمیم و تاثیر آنها بوده است؛ ایجاد و توسعه و ورشکستگی در تجارت بسیار رایج است.

 به گزارش هاروارد بیزینس ریویو، در عکس‌العمل به طرح فریز نفتی، قیمت نفت ۵ درصد افزایش یافت. ولی در روز بعد دوباره به زیر ۳۰ دلار رسید و یک هفته بعد وزیر نفت ایران، کشوری که علاقه‌ای به همکاری با طرح فریز نفتی نداشت و قرار است تولیدات خود را دوبرابر کند، فریز نفتی را مضحک خواند.

  هیچ‌کس دقیقا نمی‌داند قیمت نفت در آینده چقدر خواهد شد، ولی ما گمان می‌کنیم کشورها و شرکت‌ها باید خودشان را برای بشکه‌ای ۵۰ دلار آماده کنند. از نظر تاریخی این موضوع قابل پیش‌بینی است. قیمت نفتی که در حال حاضر فکر می‌کنیم پایین است میانگین قیمت ۱۵۰ سال گذشته است: ۳۵ دلار (ارزش دلار ۲۰۱۴ ).

 چیزی که باعث تعجب است این است که تغییری بنیادی قرار است رخ دهد. کاهش قیمت در این دوره علاوه بر تولیدکنندگان نفت و گاز، افرادی را که در صنعت‌های دیگر در این زمینه‌ها کار می‌کنند و شرکت‌های مربوط به نفت را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.

 در گذشته، رایج بود که شرکت‌های بزرگ نفتی، نفت و گاز کشور را تامین می‌کردند و تقاضاها برای این شرکت‌ها بود. حدود ۵ تا ۱۰ سال طول می‌کشید که بتوانند اکتشاف کنند و سپس آن را توسعه دهند، و میلیادی در این زمینه‌ها سرمایه‌گذاری می‌کردند. دهه‌ها از این روش در صنعت نفت استفاده می‌‌شد.

 ولی در دهه گذشته تولیدکنندگان نفت و گاز شیل آمریکا مدل تجارت جدیدی را ارائه دادند. این مدل، مدل‌های گذشته را تغییر داد. آنها توانستند با تکنولوژی جدید حفاری شیلی، خود را تقویت کنند. با این تکنولوژی می‌توانند در ۶ ماه الی یک سال نفت و گاز استخراج کنند. در نتیجه تولیدات نفت شیلی، این کشور توانسته ۱۰ درصد افزایش تولید داشته باشد. تولیدات نفت امریکا به ازای روزی .