انجمن دفاع از قربانیان ترور و خانه کارگر ایران در بیانیه‌ای ضمن گرامیداشت روز جهانی کارگر و تبریک به جامعه بزرگ کار و تولید، همبستگی خود را با کارگران آسیب دیده از تروریسم در سراسر جهان اعلام کرد.

در این بیانیه آمده است: روز اول ماه مه 1886 یادآور جنایت پلیس شیکاگو در حمله به کارگران معترض به 10 ساعت کار در روز و حق تشکیل اتحادیه‌های کارگری است علاوه بر آن تعدادی از کارگران نیز در دادگاه ناعادلانه محاکمه و به اعدام محکوم شدند، گرامیداشت سالگرد این روز توسط کارگران در سراسر جهان موجب شد تا در نهایت در سال 1889 کنگره بین‌المللی کارگران در پاریس، روز اول ماه مه را به عنوان روز جهانی کارگر اعلام کرد.

با وجود اسناد بین‌المللی مختلف هم‌چون مقاوله‌نامه سازمان بین‌المللی کار، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی (مواد 6، 7 و 8) و اعلامیه جهانی حقوق بشر (مواد 23 و 24)، کارگران به اشکال گوناگون مورد هجمه، کشتار و سوء استفاده دولت‌ها و گروه‌های تروریستی و مافیایی قرار گرفتند، تا آن‌جا که همواره درصدد قابل توجهی از آسیب دیدگان از مناقشات تروریستی و مسلحانه کارگران بوده‌اند.

در واقع کارگران به دو صورت کور و هدفمند از ترور آسیب می‌بینند، گستردگی حضور کارگران در بخش‌های مختلف جوامع، میزان آسیب‌پذیری این قشر را در برابر ترورهای کور مانند بمب‌گذاری‌های تروریستی افزایش داده است. گروه‌های تروریستی با ترور این قشر فعال اجتماع به چرخه تولید و بدنه اقتصادی جامعه ضربه زده و در نتیجه باعث تضعیف و کند شدن رشد اقتصادی جوامع بشری می‌شوند.

ترور چهار هزار نفر از صاحبان مشاغل آزاد توسط گروهک تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) در سال‌های اولیه دهه 60 در ایران که 1192 نفر از این تعداد را کارگران تشکیل می‌دهند، و هم‌چنین اقدام گروهک تروریستی داعش در اعدام 13 کارگر مسیحی در مصر در بهمن 1393 و هم‌چنین ربایش 300 کارگر کارخانه تولید سیمان در دمشق و اعدام 175 نفر از آن‌ها در فروردین 1395، نمونه‌های کوچکی از آثار تروریسم بر جامعه کارگری در کشورهای مختلف است، که مستلزم توجه ویژه نهادهای بین‌المللی حمایت از حقوق کارگران و در صدر آن‌ها سازمان بین‌المللی کار (ILO) است.

در این میان نقض حقوق انسانی کارگران تنها به ترور ختم نمی‌شود و می‌توان از کارگران اسیر در دست گروه‌های تروریستی از جمله فرقه مجاهدین خلق (منافقین) نیز یاد کرد. در واقع سازمان مجاهدین خلق با سوء استفاده از موضوع کاریابی بسیار از جوانان جویای کار در ایران را به بهانه کار در کشورهای اروپایی فریب داده و آن‌ها را به صورت غیرقانونی به تشکیلات تروریستی خود در عراق منتقل و با ضبط مدارک شناسایی این اشخاص، آن‌ها را به اجبار تحت آموزش‌های نظامی و تروریستی و هم‌چنین کارهای اجباری قرار می‌دهد، در صورتی که این موضوع از یک‌سو بر خلاف مفاد مقاوله‌نامه 29 سازمان بین‌المللی کار و مصداق بارز نقض حقوق انسانی افراد مبنی بر آزادی در انتخاب نوع و محل کار (ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر) است و از سوی دیگر در تعارض با تمامی قوانینی است، که نوع رفتار با کارگران را تعیین کرده و هرگونه فریب در جریان استفاده از کارگران را مصداق جرم برشمرده است.

هم‌چنین به این مقوله باید خانواده‌های این افراد را نیز افزود که در فقدان عزیزان خود متحمل درد و رنج‌های فراوانی شده و زندگی سختی را سپری می‌کنند.

از این رو انجمن دفاع از قربانیان تروریسم و خانه کارگر ایران با محکوم کردن این جنایات، موارد ذیل را از سازمان‌های بین‌المللی مسوول درخواست می‌کنند:

1. سازمان بین‌المللی کار (ILO) باید موضوع بازگرداندن کارگرانی که فریب گروهک تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) را خورده و در ساختار ضد بشری آن‌ها اسیر شده و آزادی‌های اساسی خود را از دست داده‌اند، را در دستور کار خود قرار داده و زمینه‌های آزادی این کارگران را فراهم کند.

2. سازمان بین المللی کار (ILO) به نمایندگی از خانواده‌های کارگرانی که توسط گروه‌های تروریستی و به بهانه کار فریب داده شده و در ساختارهای تروریستی گرفتار شده‌اند، زمینه‌ای را فراهم کند تا کنفدراسیون عالی کارگران ایران و انجمن دفاع از قربانیان تروریسم شکایتی را علیه این گروه‌ها در دادگاه‌های بین‌المللی مطرح تا زمینه بروز چنین تخلفاتی برداشته شود.

بی‌شک خانواده‌های کارگرانی که در جریان حملات تروریستی کشته شده و یا دچار آسیب‌های جسمی شده‌اند، شرایط بسیار سختی را تجربه می‌کنند و نیازمند توجه ویژه‌ای در قالب حمایت‌های بیمه‌ای، حقوقی و روان درمانی از سوی نهادهای بین‌المللی هستند.

منبع:ایسنا