با توجه به اندازه اقتصاد چین که برابر با 10تریلیون دلار است، اتکا به سرمایه‌گذاری و صادرات امری ناگزیر است. در اینجا نیاز ما بیش از اصلاحات موقتی است؛ دولت من در مقابل وسوسه تسهیل مالی و کاهش ارزش رقابتی ارز مقاومت کرده‌است. ما به‌جای این کارها اصلاحات ساختاری را انتخاب کرده‌ایم.

ما خواه ناخواه به سمت اصلاحات بازار هدایت می‌شویم و به این ترتیب می‌توانیم به رشدی پایدار دست پیدا کنیم. در مدل رشد پایداری که ما مد نظر داریم به ابتکار و مصرف توجه ویژه‌ای شده‌است. در فهرست اولویت‌های ما استخدام، سطح درآمد و محیط‌زیست، همگی حاضرند.

دولت چین سعی دارد ابزار سیاست‌های مختلف را در دو فاکتور اساسی برای پیشبرد رشد قرار دهد. نخستین مورد برای اصلاحات ساختاری کاملا ضروری است و ابداع و ابتکار را به صورت دقیق مدنظر قرار می‌دهد. دومین مورد نیز بر شروط خدمات و کالاهای عمومی تأکید دارد که در نتیجه تقاضای قوی‌تر و کیفیت بهتر برای زندگی را به دنبال دارد.

همه این کارها برای برقراری تعادل بیشتر میان بازار و دولت است. افراد، شرکت‌های کوچک و بزرگ و کسب‌وکارهای بزرگ محیطی را برای توسعه و ابداع فراهم می‌کنند و در نتیجه ظرفیت‌های پنهان رشد اقتصادی را شکوفا می‌کنند. یک دولت کوچک‌تر می‌تواند نقش بهتری در اقتصاد کلان بازی کند و فضا را برای رقابت مهیا کند. در این فضا زمانی‌که خطرات تهدید می‌کنند حرکات و اقدامات نظام‌مند برای مقابله با آنها انجام می‌شود.

این تلاش‌ها اکنون در حال ثمر دادن است. بخش خدمات که در نیمی از تولید ناخالص داخلی چین سهم دارد همچنان بر بخش تولید سلطه دارد. ابداع و ابتکار به عنوان مدل‌های جدید مدنظر قرار گرفته‌اند. هر روز بیش از 10هزار کسب‌وکار جدید معرفی و ثبت می‌شود. رشد صنایع های‌تک بخش مهمی از صنایع را دربر گرفته‌است. هر روز ابداعات بیشتری در مدل‌های کسب‌وکار و مدل‌های مدیریتی صورت می‌گیرد؛ ابداعاتی که قابل تصور نیست.

ما در سال بیش از 10میلیون شغل جدید ایجاد می‌کنیم که این مسئله سهم بزرگی در تولید ناخالص داخلی دارد. مصرف در 60 درصد از رشد کشور اثرگذار است و همچنان با قوت در بازار به مسیر خود ادامه می‌دهد. بیایید تنها توریسم را در نظر بگیریم: شهروندان چینی بیش از 100میلیون سفر خارجی در سال 2014 داشته‌اند. در نیمه نخست سال 2015 نیز رشد سالانه 10درصدی در این زمینه حاصل شده‌است.

به صورت مختصر می‌توان گفت که اقتصاد چین علی‌رغم رشد ملایمی که داشته همچنان در مسیر مطلوبی در حال حرکت است و تقاضای داخلی در آن افزایش خواهد یافت. ما حرکتی را از «بزرگ‌تر بهتر است» به «کمتر بهتر است» تجربه می‌کنیم. به هر حال به نظر من اصلاحات در مسیر بسیار خوبی در حال حرکت است.

اصلاحات ساختاری تنها به یافتن منابع جدید رشد مربوط نیست بلکه به ایجاد صنایع رقابت‌پذیر نیز مربوط می‌شود. بهبود بخش صنعت چین همچنان به عنوان یکی از برنامه‌های حیاتی کشور ما باقی خواهد ماند. ما تلاش می‌کنیم برند «ساخت چین» (made in China) را بهبود ببخشیم.

نباید مرتکب هیچ اشتباهی بشویم. رقابت در حال شدت گرفتن است و در عین حال بازار چین کاملا بالغ شده‌است. ما اطمینان داریم که بازار چین کاملا باارزش است و مسیری برای زنجیره عرضه جهانی به شمار می‌آید و به این ترتیب می‌تواند شرکت خوبی برای بازار جهانی باشد.

بهترین در جهان             

دنیا هنوز به وفور نرسیده‌است. میلیاردها نفر باید در کشورهای توسعه‌یافته از صنعتی‌سازی و بهبود زیرساخت‌ها سود ببرند. تقاضا بسیار بالاست. هنوز نیاز به سرمایه‌گذاری‌های کلان وجود دارد.

می‌توان فضا را تغییر داد. ما در صنعتی‌سازی و شهری‌سازی پیشنهاد مشارکت به کل دنیا می‌دهیم تا همه بتوانند از ظرفیت‌ها استفاده کنند. ما با همکاری می‌توانیم کالاهایی باکیفیت و با کمترین هزینه تولید و عرضه کنیم و در اختیار کشورهای در حال ‌توسعه بگذاریم. تصور کنید که رشد چین چه تأثیری می‌تواند روی اقتصاد جهان داشته باشد. به همین خاطر ما به کل جهان فراخوان می‌دهیم تا با هم همکاری کنیم.

ما می‌توانیم روابط جدیدی تعریف کنیم؛ رابطه‌هایی از جنس برد- برد در سطوح بین‌المللی که در آن شفافیت حرف اول را می‌زند. اینها جزو اولویت‌های ما در سال 2016 هستند. طرحی که ما برای رشد اقتصادی پایدار در چین دنبال می‌کنیم با مشارکت پیش می‌رود و فرصت‌هایی را در اختیار همگان می‌گذارد.

منبع: اکونومیست