با نزدیک شدن به زمان اجرایی شدن توافق هسته ای بین ایران و 5+1 و برداشته شدن تحریم های اقتصادی، شاهدیم که در داخل کشور نگرانی هایی نسبت به سرمایه گذاری های خارجی و حضور رقبای خارجی در اقتصاد ایران وجود دارد و در مصاحبه ها بخشی از فعالان اقتصادی از ترس و نگرانی نسبت به عدم توان رقابتی با شرکت های خارجی، کالاهای خارجی و ... صحبت به میان می آورند، اما در این بین سوال این است که چقدر این نگرانی ها جدی است و چرا مطرح می شود، بهادر احرامیان مدیرعامل فولاد یزد، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران و تحصیل کرده اقتصاد در لندن درباره دلایل این نگرانی ها می گوید:

در ماه های گذشته در رسانه ها مطالبی را ضد حضور سرمایه گذاران خارجی می بینیم و نگرانی هایی از این که اگر خارجی ها وارد شوند، بازار ایران را به دست خواهند گرفت، شما فکر می کنید ریشه این ترس و نگرانی از چیست و ایا به جا هست؟

این بحثی که شما می‌ کنید فقط مربوط به ایران نیست، خیلی از جاهای دنیا در شرایط مشابه ما با این ترس ها رو به رو بوده اند و این یک واقعیت است، همیشه وقتی صنایع داخلی‌ با رقبای خارجی رو به رو می شوند که نمی‌توانند رقابت کنند از کارت‌ هایی علیه رقبای خارجی استفاده می کنند و این بحث که خارجی‌ ها آمدند، نمی‌شود به آنها اعتماد کرد، جلوشان را بگیرید و... مطرح می شود؛ این در واقع یکی از آن پرده‌های دفاعی صنایعی است که نمی‌توانند در بازار بین‌المللی رقابت کنند البته منظورم رقابت سالم است بنابراین مجبور می ‌شوند برگ هایی ترس از خارجی ها، اتهامات و... را مطرح کنند و می گوییم اصلا تنها مختص ایران نیست بلکه ما حالا با این شرایط رو به رو شده ایم.

مثلا اگر به مطبوعات اروپا، انگلیس و فرانسه در دهه ۸۰ میلادی مراجعه کنید زمانی که در این کشورها آزادسازی اقتصادی رخ می داد، می بینید که پر بود از این نوع صحبت‌ها. خانم تاچر آن موقع در انگلستان می گفت اقتصاد را آماده آزادسازی کنید اما مقاوت های بسیاری وجود داشت و در نهایت هم بعضی از صنایع در این کشور و کشورهای دیگر اروپایی در رقابت های بین شرکت های بین المللی از بین رفت؛ در امریکا هم در دهه ۸۰ شرایط مشابه بود و آخرین کارخانجات تولیدکننده تلویزیون و وسایل الکترونیکی که داشتند به خاطر رقابت با ژاپنی ها ورشکسته می‌شدند، دقیقا همین مسائل را مطرح می کردند که اگر این صنعت از بین برود، ما از نظر استراتژیک ضعیف خواهیم شد و...

یعنی ما باید منتظر شدت گرفتن این صحبت ها با ورود سرمایه گذاران خارجی باشیم و به نظر شما بخشی از شرکت های داخلی آسیب خواهند دید؟

بله این یک واقعیت است و برای این که ببینیم چظور با این موج باید برخورد کنیم باید نگاهی به تاریخچه این ماجرا در کشورهای دیگر داشته باشیم. اصل علم اقتصاد می‌گوید ما در برخی صنایعی مزیت داریم و در صنایع دیگر مزیت نخواهیم داشت و در این بین در رقابت واقعی اقتصادی تنها در صنایعی که رقابت داریم می توانیم حرفی برای گفتن داشته باشیم و در دیگر صنایع در رقابت شکست خواهیم خورد. این یک واقعیت است که اقتصاد کشورما وقتی می تواند موفق باشد که ما تمام توان تولید، ثروت، نیروی کار، مدیریت و انرژی خود را به صنایعی اختصاص دهیم که در آن مزیت نسبی داریم و از صنایع دیگر خارج شویم؛ قطعا یکی از پیامدهای حضور سرمایه گذاران خارجی در اقتصاد ما حرکت به سمت آزادسازی اقتصاد خواهد بود و در این بین جابه جایی هایی رخ خواهد داد و اصلا پدیده ای مفنی نخواهد بود، البته که قطعا یک سری از شرکت ها تعطیل خواهند شد، صنایعی که خوب کار نمی کردند و توان رقابتی نداشتند قطعا باید کنار بروند ولی به صورت کلی این تحولات به نفع اقتصاد ما خواهد بود و متور محرک اقتصاد کشور به حرکت در خواهد آمد. البته این اتفاق با اعتراض هایی رو به رو خواهد شد، صنایعی که در لبه پرتگاه هستند قطعا اعتراض بیشتری خواهند کرد و بزرگنمایی ها بیشتر است.

یعنی شما می گویید باید چاره ای جز حرکت به سمت اقتصاد آزاد نیست؟

بله باید آمادگی ذهنی هم در فعالان اقتصادی و هم در دولت شکل بگیرد و در حال حاضر این وجود ندارد؛ اقتصاد توجه داشته باشیم دائم در جال زاد و ولد است یک سری کارخانه و بنگاه کنار می روند و آن هایی که خود را به روز می کنند و ساختارشان را اصلاح می کنند پیش می روند و در این بین آن هایی که اصلا به اشتباه راه اندازی شده اند و شکل گرفته اند تعطیل خواهند شد و در این بین دولت هم باید دست از بنگاه داری بردارد و باید تکلیف شرکت های شبه دولتی و خصولتی روشن شود. دولت از یک طرف نمی تواند شعار خصوص سازی بدهد و از طرف دیگر شاهد باشیم که می خواهد واحدهای جدید دولتی راه اندازی کند.