نرخ تورم به جاده خاکی زده و طبق آمارهای بانک مرکزی در 12 ماهه منتهی به مرداد ماه 94 روی نرخ 15.4 ایستاده است. دولت یازدهم که در کنترل تورم و سیاست های که در این راه اتخاذ کرده تاکنون موفق عمل کرده حال با دیگر معضل اقتصاد یعنی رکود وارد میدان مبارزه شده است.
حسن روحانی و وزیر اقتصاد و دارایی بارها در نشست های خبری شان با صراحت عنوان کرده اند که رکود گزینه و هدف بعدی برنامه اقتصادی دولت برای شکست دادن خواهد بود. علی سنگینیان معتقد است که دولت در کنترل تورم موفقیت آمیز عمل کرده اما اگر در بلند مدت نتواند برای رکود چاره ای بیاندیشد حتی ممکن است ادامه این وضع، به فروپاشی اقتصاد ایران بیانجامد. در ادامه مشروح گفت و گوی صدای اقتصاد با رییس کمیسیون پول و سرمایه اتاق تهران درمورد راهکارهای خروج از رکود را می خوانید.
آقای سنگینیان دولت در طول دو سال گذشته توانسته از پس افزایش نرخ تورم برآید اما رکود همچنان ادامه دارد. نظر شما در این مورد چیست؟
دولت براساس برنامه ها و سیاست های که از قبل اتخاذ کرده بود، خوشبختانه توانسته نرخ تورم را کنترل کند. این در حالی است که عمده موفیقت دولت در این راستا درواقع کنترل حجم پول بوده. زیرا دلیل اصلی افزایش نرخ تورم در سال های اخیر نقدینگی بوده که به اقتصاد کشور تزریق شده است. بنابراین دولت تنها کاری که در این مورد انجام داده این بوده که مانع نقدینگی شده و سعی کرده که انضباط پولی و مالی بیشتری برقرار کند. در نهایت از دیدگاه من کنترل نقدینگی باعث کنترل تورم شده است.
فکر می کنید در این راه چه شاخص های دیگری به کمک کاهش نرخ تورم آمده اند؟
البته باید عنوان کرد که در کنترل نرخ تورم برخی از نیروها هم به کمک دولت آمده اند. به طور مثال می توان به کاهش قیمت نفت اشاره کرد. از سوی دیگر عدم دسترسی کشور به منابع ارزی که وجود داشت یکی دیگر از عواملی بود که تا حدی در کاهش تورم موثر واقع شد. با این حال دو عامل ناخواسته ای که عنوان شد در این راه به یاری دولت آمدند.
از سوی دیگر علاوه بر بیماری مزمن تورم که به جان اقتصاد کشور افتاده بود رکود هم جولان می داد و در ادامه سیاست های ضد تورمی دولت، رکود همچنان بیشتر تثبیت می شد و نتیجه آن گرفتار شدن اقتصاد ایران در رکود تورمی بود.
از دیدگاه شما برای کنترل رکود باید چه اقداماتی انجام شود؟
متاسفانه رکود در علم اقتصاد همیشه از تورم سخت تر است. به این معنا که تحمل رکود هم برای مردم و هم برای فعالان اقتصادی به مراتب سخت تر است. زیرا در حالت های تورمی به هر حال همه افراد و کسب و کارها تا بخشی از ابعاد، با توجه به قیمت محصولشان می توانند خودشان را حفاظت کنند. اما رکود زمانی که همه گیر می شود همه کسب و کارها را تحت فشار خود قرار می دهد و هیچ بخشی نمی تواند خودش را در مقابل رکود محافظت کند.
بنابراین انتظار می رود که دولت به این مقوله بیشتر بیاندیشد. در حال حاضر فضای کسب و کار و فضای حاکم بر اقتصاد در شرایطی است که ادامه و تحمل رکود را برای فعالان و کسب و کارهایشان سخت و غیرممکن کرده است.
خوشبختانه دولت در برنامه های سال 95 خود، مبارزه با رکود را گنجانده و سیاست های رونق اقتصادی را در پیش گرفته است. از دیدگاه من خروج از رکود به قدری برای اقتصاد ایران لازم است که ارزش این را دارد که دولت تمام برنامه هایش را روی آن متمرکز کند. یعنی ما اگر نتوانیم از شرایط رکود اقتصادی خارج شویم به احتمال خیلی زیاد دستاوردی را که در کنترل تورم داشته ایم را از دست خواهیم داد. ادامه رکود باعث خواهد شد که سرمایه گذاری های دولت و بخش خصوصی و همه پتانسیل های که در اقتصاد کشور وجود دارد عملا بی مصرف باقی بماند و حتی ادامه این وضع ممکن است به فروپاشی اقتصاد ایران بیانجامد.
نظر خود را بنویسید