امروز سوال مهمی پیش روی ماست در مورد اینکه برای افزایش سهم تجارت خارجی در اقتصاد ایران چه باید کرد؟ اما امروز می دانیم بالا بودن قیمت‌ها که به دلیل تورم تحمیلی در سا‌ل‌های گذشته به‌وجود آمده، باعث شده است که توان رقابت در بازارهای بین‌المللی را از دست بدهیم. نقدینگی پایین شرکت‌های تولیدی نیز باعث شده است تا هزینه‌های تولید بالا برود چراکه تولیدکنندگان به هر حال مجبور هستند نقدینگی مورد نیاز خود را تامین کنند که گاه این کار، هزینه‌ای بیش از معمول خواهد داشت.

مشکل تحریم را هنوز احساس می‌کنیم و کشورهای خارجی آنگونه که باید به خرید کالاهای ایرانی علاقه نشان نمی‌دهند که این مساله نیز موجب شده ما نتوانیم حجم تجارت خارجی کشور را افزایش دهیم.

دچار جنگ با تورم هستیم و در این نبرد رکود را نادیده گرفته‌ایم، اما اگر قرار باشد این رویه ادامه پیدا کند، صادرات ما بیش از نیز با مشکل مواجه خواهد شد. به تازگی رئیس اتاق بازرگانی ایران که گفته است ما راضی هستیم تورم چند درصد افزایش پیدا کند اما رکود از بین برود. این موضع‌گیری این حاکی از مشکلات زیادی است که در تولید وجود دارد و تولیدکنندگان زیادی به ایشان مراجعه کرده‌اند که ایشان این حرف را می‌زنند. باید به نقطه تعادلی بین مبارزه با تورم و مبارزه با رکود برسیم، اما متاسفانه اقتصاددانان سنتی دولت صرفا به مبحث تورم توجه دارند چراکه عده بیشتری از مردم از مهار تورم خشنود می شوند به خصوص وقتی که با طبقه بزرگی از افراد حقوق‌بگیر مواجه هستیم. البته که ادامه این وضعیت در ادامه به زیان همه اقشار خواهد بود بود. در شرایط فعلی‏ هنوز هم، مبحث کنترل تورم بیشتر مورد علاقه است و بحث مبارزه با رکود کم و بیش از حرف و شعار خارج نشده و هنوز مشغول چلاندن قیمت‌ها هستیم، هرچند در مبارزه با تورم نیز به هسته مرکزی آن برخوردیم و در این بخش نیز این روزها آنچنان موفق نیستیم.

متاسفانه اقتصاددانان سنتی دولت صرفا به مبحث تورم توجه دارند چراکه عده بیشتری از مردم از مهار تورم خشنود می شوند

تورم هم برای ملت تعریف نشده است، عده ای معتقدند تورم یعنی کاهش قیمت‌ها حال آنکه کاهش نرخ تورم معنایی جز کاهش شیب افزایش قیمتها ندارد. همچنین نرخ سرمایه گذاری ها در کشور سنگین است. این مساله تولیدکنندگان را از دستیابی به تکنولوژی روز که موجب کاهش قیمت تمام شده می شود محروم می کند.

نکته قابل توجه این است که تحریم‌ها ضرر بزرگی داشت که کمتر مورد توجه قرار می گیرد و آن، این موضوع است که اینکه تحریم‌ها به جهان فهماند که بدون کالاهای ایرانی نیز می توان زندگی کرد. زمانی می گفتند بدون نفت ایران قیمت نفت تا 200 دلار بالا خواهد رفت اما به دلیل فهمی که نصیب دنیا شد می‌بینیم که بدون نفت ایران قیمت نفت به 40 دلار هم رسیده است.

در نظر گرفتن تمام این موارد در کنار یکدیگر موجب شده است که ما با کاهش حجم تجارت خارجی کشور مواجه شویم.

مجموع مشکلاتی مانند تحریم، تورم و رکود موجب کاهش حجم تجارت خارجی کشور شده است.در دوران پس از تحریم، ما برای ورود به بازار جهانی مشکل خواهیم داشت و در بحث تولیدات صنعتی یا نفت و فراورده‌های نفتی باید امتیازات بیشتری به مشتریان خارجی بدهیم تا با ما وارد معامله شوند.

*عضو هیات نمایندگان اتاق تهران

منبع: وب سایت صدای اقتصاد