ارزیابی فنی‌ـ‌حقوقی به‌کارگیری نرخ تعدیل تجربی (EMR)در شرکت‌های ساختمانی ایران

تاریخ 1405/03/11 ساعت 09:33

صنعت ساختمان به دلیل ماهیت فعالیت‌های خود، همواره در معرض انواع خطرات شغلی قرار دارد. فعالیت در ارتفاع، کار با ماشین‌آلات سنگین، شرایط محیطی متغیر و استفاده گسترده از نیروی انسانی، احتمال بروز حوادث را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. این حوادث علاوه بر آسیب‌های جسمی و روانی نیروی کار، موجب تحمیل هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم فراوان به کارفرمایان و جامعه می‌شود.

ایرج رهبر، رئیس کمیسیون فنی و مهندسی اتاق تهران

چکیده

صنعت ساختمان یکی از پرحادثه‌ترین بخش‌های اقتصادی در جهان و به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه محسوب می‌شود. در ایران نیز علی‌رغم وجود آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های متعدد ایمنی، آمار حوادث شغلی همچنان بالا بوده و پیامدهای جانی، اقتصادی و حقوقی گسترده‌ای به همراه دارد. یکی از خلأهای اساسی در این حوزه، نبود نظامی یکپارچه برای ارزیابی و رتبه‌بندی عملکرد ایمنی شرکت‌های پیمانکاری است. نرخ تعدیل تجربی(Experience Modification Rate – EMR)  شاخصی مبتنی بر سوابق واقعی حوادث شغلی است که در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته به‌عنوان ابزار اصلی تشویق و تنبیه پیمانکاران به‌منظور بهبود ایمنی به کار گرفته می‌شود. این مقاله با رویکردی فنی-حقوقی، قابلیت به‌کارگیری شاخص EMR در صنعت ساختمان ایران را بررسی کرده و آثار بالقوه آن را بر کاهش حوادث، کاهش دعاوی حقوقی و افزایش بهره‌وری پروژه‌ها تحلیل می‌کند.

واژه‌های کلیدی: نرخ تعدیل تجربی، ایمنی شغلی، صنعت ساختمان، بیمه حوادث، ارزیابی ایمنی

1. مقدمه

صنعت ساختمان به دلیل ماهیت فعالیت‌های خود، همواره در معرض انواع خطرات شغلی قرار دارد. فعالیت در ارتفاع، کار با ماشین‌آلات سنگین، شرایط محیطی متغیر و استفاده گسترده از نیروی انسانی، احتمال بروز حوادث را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. این حوادث علاوه بر آسیب‌های جسمی و روانی نیروی کار، موجب تحمیل هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم فراوان به کارفرمایان و جامعه می‌شود.

در بسیاری از پروژه‌های عمرانی کشور، معیار اصلی انتخاب پیمانکار قیمت پیشنهادی است و شاخص‌های ایمنی نقش پررنگی در فرآیند تصمیم‌گیری ندارند. این رویکرد موجب کاهش انگیزه شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاری در ایمنی و آموزش نیروی انسانی شده و در بلندمدت، ریسک‌های فنی و حقوقی پروژه‌ها را افزایش می‌دهد.
در چنین شرایطی، استفاده از شاخص‌هایی که مبتنی بر عملکرد واقعی شرکت‌ها باشد، می‌تواند به اصلاح این چرخه معیوب کمک کند. نرخ تعدیل تجربی (EMR) یکی از این شاخص‌هاست که تجربه کشورهای مختلف، کارآمدی آن را در کاهش حوادث نشان داده است.

2. مفهوم و سازوکار نرخ تعدیل تجربی

EMR ضریبی است که بر اساس سابقه واقعی حوادث شغلی و هزینه‌های ناشی از آن در یک دوره زمانی مشخص (معمولاً سه ساله) محاسبه می‌شود. این ضریب به‌طور مستقیم بر میزان حق بیمه حوادث و جبران خسارت کارگران اثر می‌گذارد. عدد 1 نشان‌دهنده عملکرد متوسط صنعت است؛ مقادیر کمتر از 1 بیانگر عملکرد ایمنی بهتر و مقادیر بیشتر از 1 نشان‌دهنده ریسک بالاتر شرکت است.

جدول 1. طبقه‌بندی عملکرد ایمنی بر اساس  EMR

مقدار  EMR

سطح عملکرد ایمنی

پیامد مالی

کمتر از 0.8

بسیار مطلوب  (A)

کاهش محسوس حق بیمه

0.8 تا 0.9

مطلوب  (B)

کاهش حق بیمه

1

متوسط  (C)

بدون تغییر

1.1 تا 1.5

ضعیف  (D)

افزایش حق بیمه

بالاتر از 1.5

بسیار ضعیف  (F)

جریمه قابل توجه

 

این نظام با ایجاد پیوند مستقیم میان ایمنی و هزینه، شرکت‌ها را به بهبود عملکرد ایمنی ترغیب می‌کند.

3. تجربه کشورهای پیشرفته

در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، EMR به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی سیاست‌گذاری ایمنی شغلی به کار گرفته شده است. در ایالات متحده، اغلب ایالت‌ها از نظام‌های استاندارد محاسبه EMR استفاده می‌کنند و این شاخص نقش تعیین‌کننده‌ای در حق بیمه و حتی انتخاب پیمانکاران دارد. آمارها نشان می‌دهد که پس از استقرار این نظام، نرخ حوادث شغلی و مرگ‌ومیر در صنعت ساختمان روندی کاهشی داشته است. 

شکل 1. روند کاهش مرگ‌ومیر در صنعت ساختمان (نمونه بین‌المللی)

این نمودار نشان می‌دهد که چگونه هم‌زمان با تقویت سیاست‌های مبتنی بر EMR، تعداد فوت‌شدگان به ازای هر 100,000 کارگر کاهش یافته است. چنین روندی بیانگر اثربخشی سیاست‌های تشویقی-تنبیهی در حوزه ایمنی است.

4. ضرورت استقرار EMR در صنعت ساختمان ایران

در ایران، تفاوت معناداری میان شرکت‌های ایمن و حادثه‌خیز در نظام بیمه‌ای و فرآیندهای مناقصه وجود ندارد. این مسئله موجب کاهش انگیزه شرکت‌ها برای رعایت اصول ایمنی می‌شود. استقرار EMR می‌تواند این خلأ را جبران کند و به ابزاری شفاف برای ارزیابی عملکرد ایمنی شرکت‌ها تبدیل شود.

جدول 2. مقایسه وضعیت موجود و وضعیت پیشنهادی با اجرای  EMR

شاخص

وضعیت فعلی

پس از اجرای  EMR

معیار انتخاب پیمانکار

قیمت

قیمت + ایمنی

انگیزه رعایت ایمنی

پایین

بالا

نرخ حوادث

بالا

کاهشی

دعاوی حقوقی

گسترده

کاهش‌یافته

 

5. شاخص‌های مؤثر در محاسبه  EMR

محاسبه عادلانه EMR نیازمند استفاده هم‌زمان از شاخص‌های پیشرو و پسرو است. شاخص‌های پیشرو شامل آموزش‌های ایمنی، ممیزی‌های دوره‌ای، وجود سیستم مدیریت ایمنی و سرمایه‌گذاری در تجهیزات ایمنی می‌شود. در مقابل، شاخص‌های پسرو بر سوابق واقعی حوادث، فراوانی، شدت و هزینه‌های ناشی از آن‌ها تمرکز دارند.
ترکیب این دو دسته شاخص و استفاده از میانگین داده‌های چندساله، دقت ارزیابی را افزایش داده و از تأثیر نوسانات کوتاه‌مدت جلوگیری می‌کند. 

6. یافته‌ها و بحث

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که به‌کارگیری EMR در صنعت ساختمان ایران می‌تواند منجر به کاهش معنادار حوادث شغلی، کاهش هزینه‌های بیمه‌ای و افزایش بهره‌وری نیروی انسانی شود. علاوه بر این، کاهش حوادث موجب کاهش دعاوی حقوقی و تنش‌های اجتماعی مرتبط با پروژه‌های عمرانی خواهد شد.

7. نتیجه‌گیری

نرخ تعدیل تجربی (EMR) ابزاری کارآمد برای ارتقای ایمنی، افزایش شفافیت و بهبود تصمیم‌گیری در صنعت ساختمان ایران است. استقرار این نظام، در کنار آموزش، نظارت و اصلاح ساختارهای حقوقی، می‌تواند گامی اساسی در جهت توسعه پایدار و حفظ سرمایه انسانی کشور باشد.

منبع: آینده‌نگر