عباس آرگون، عضو هیات رئیسه اتاق تهران طی یادداشتی به اهمیت ساماندهی تعطیلات پایان هفته پرداخته و با اشاره به درخواست بخش خصوصی مبنی بر تعیین جمعه و شنبه به عنوان روزهای تعطیل عنوان کرد که تعیین روز پنجشنبه به عنوان روز تعطیل پایان هفته، نوعی خود تحریمی است. متن کامل این یادداشت به شرح زیر است.
نمایندگان مجلس پس از رسیدگی به لایحه اصلاح ماده 87قانون مدیریت خدمات کشوری سرانجام با کلیات آن موافقت کردند. براساس این لایحه، ساعت کار کارکنان در هفته به 40ساعت کاهش یافته و تعطیلات پایان هفته به دو روز افزایش مییابد. اما مجلس در مورد تعیین روزهای تعطیل پایان هفته تصمیمی نگرفته و ظاهراً آن را به دولت واگذار کرده است. نکته حائز اهمیت اینکه، در بيش از 90درصد کشورها، شنبه و یکشنبه به عنوان روزهای تعطیل پایان هفته تعیین شده و در باقیمانده كشورها نیز روزهای جمعه و شنبه به عنوان تعطیلات پایان هفته به رسمیت شناخته شده است. تفاوت دیگر تعطیلات در ایران و سایر کشورها این است که با محاسبه 50 روز تعطيلات جمعه و 29 روز تعطيلات مذهبي و ملي، تعداد روزهای تعطیل در کشور ما به طور میانگین 79 روز است. اما در سایر کشورها با احتساب تعطیلات دو روزه پایان هفته، تعداد روزهای تعطیل از 110 روز تا 122 روز متغیر بوده و ميانگين تعطيلات دنيا 119 روز برآورد شده است. به این ترتیب، تعداد روزهای تعطیل در ایران حدود 65 درصد تعطیلات در دنیاست.
اکنون در ایران نیز با افزایش روزهای تعطیل موافقت شده و تعطیلات دو روزه پایان هفته احتمالاً افزايش تعداد سفرها در كشور را رقم خواهد زد. در عین حال، انگيزه كاركنان افزايش پيدا کرده و حقوق نيروي كار نیز بهينه ميشود. از دیگر مزایای اجرای این طرح، تحكيم بنيان خانواده و همبستگي بيشتر خانوادههاست و در عین حال میتوان به توسعه رفاه اجتماعي از طريق تقويت بخش خدمات گردشگري امید بست. افزایش تعطیلات، صرفهجوييهايي را هم در هزينههاي دولت ایجاد کرده و مزیتهایی را هم در حوزه مدیریت مصرف انرژی، کنترل ترافيك و آلودگي هوا در پی خواهد داشت.
در این مقطع که با ساماندهی تعطیلات پایان هفته موافقت شده، مساله مهم این است که تعطیلی روز دوم کدام روز باشد؟ شنبه يا پنجشنبه؟ درخواست فعالان بخشخصوصي این است كه روز دوم تعطيلات پایان هفته، شنبه باشد و این درخواست به جهت انطباقپذیری با تعطیلات پایان هفته در دیگر کشورها مطرح شده است؛ این عدم انطباق طی سالهای گذشته سبب شده که ارتباط با سایر کشورها به مدت چهار روز در هفته قطع باشد و این مساله روی مراودات تجاری و فعالیتهای اقتصادی اثر بگذارد. اما اگر تعطيلات پایان هفته در ایران جمعه و شنبه باشد، اين بازه زماني به سه روز تغيير پيدا ميكند. به بیان دیگر اگر شنبه به عنوان روز تعطیل دوم تعیین شود، فرصتي برای بازيگران اقتصادي فراهم میشود که با همتایان خود در جهان ارتباط و تعامل بیشتری برقرار کنند و به این ترتیب، دسترسي بيشتر به بازارها نیز امکانپذیرتر خواهد شد و در عین حال تحکیم پيوندهاي منطقهاي نیز میسر میشود.
ایران به عضویت پيمان شانگهاي و بريكس درآمده و در عمده کشورهای عضو این گروهها، شنبه و يكشنبه تعطيل است و اگر هدف، ارتباط بیشتر با این کشورهاست باید به همزمانی روزهای کاری در هفته نیز توجه شود. اما چنانچه پنجشنبه به عنوان روز تعطیل در ایران تعیین شود، عملا روزهايی که امکان برقراری ارتباط با این کشورها وجود دارد، به حداقل میرسد. بنابراین، پيشنهاد بخش خصوصی این است که روز دوم تعطيلات در کشور روز شنبه باشد تا امکان هماهنگي بيشتر با ساير كشورهاي دنيا فراهم باشد. نکته حائز اهمیت اینکه اگر روز پنجشنبه در ایران به عنوان تعطیلی پایان هفته تعیین شود، به منزله آن است که نوعی خودتحریمی نسبت به بخش خصوصی اعمال شده است؛ در حالی که انتظار بخشخصوصی پرهیز سیاستگذاران از آزمون و خطا و به حداقل رساندن موانع ارتباط با دنياست تا مردم نیز از عوايد افزایش این مراودات بهرهمند شوند.