چرا بسیاری به کار در استارتاپ ها علاقه دارند؟

شرکت های کوچک یا بزرگ؟

تاریخ 1401/05/26 ساعت 12:52

کار برای استارتاپ ها متفاوت از شرکت های بزرگ است. کارشناسان و مدیران در این باره بارها به کارجویان هشدار داده اند. اما چرا بسیاری به کار برای استارتاپ ها تا این اندازه علاقه دارند؟

ساختن چیزی از هیچ چیز، کار در محیط های متنوع و همکاری با گروه هایی که آزادانه انتخاب می کنند، می آزمایند و ریسک کار آن ها بالاست، انگیزه کسانی است که به کار کردن در استارتاپ ها علاقه دارند. اما همه چیز در استارتاپ ها خوب نیست. سبک زندگی استارتاپی  اشکالاتی هم دارد. مثل افزایش انتظارات که تعادل در هماهنگی کار و زندگی شخصی را کاهش می دهد، یا امنیت شغلی و امکانات کمتر. بعضی می گویند تجربه این مشکلات در استارتاپ ها برای کارکنان به سن و سال و جایگاه کاری آن ها باز می گردد. بعضی دیگر پای شخصیت را به میان می کشند.  

قیصر حبیب، مهاجری پاکستانی در کاناداست. او در گفت وگو با سایت دگلوب اند میل، از تجربه خود در این زمینه گفته است. برای او کار کردن در شرکت های کوچک، راهی عالی برای آغاز کسب وکارش بوده است. حبیب  از سال 2010 برای استارتاپ ها در کانادا کار می کند. به گفته او:«روزهای اول، بیشتر  به همکاری با شرکت های کوچک تمایل داشتم. جوان بودم و می توانستم بیشتر خطر کنم».

غول تجارت الکترونیک یعنی آمازون، و دوردَش از شرکت های تحویل غذا، دیگر کسب وکارهایی اند که حبیب برای آن ها کار کرده است. اما امروز، او با وجود خانواده و تجربه ای که دارد، کمتر به شرکت های بزرگ یا کوچک علاقه نشان می دهد. حالا او باور دارد «نقطه شیرین، کار کردن در شرکت های متوسط است». براساس تجربه حبیب، تصمیم گیری درباره اندازه شرکتی که قرار است برای آن کار کنید به ریسک پذیری و ثبات مالی تان بستگی دارد. به گفته قیصر حبیب «در شرکت های بزرگ شما بخشی کوچک از یک ماشین بزرگ به شمار می روید. ممکن است به اندازه شرکتی که در آن کار می کنید مسئول نباشید اما ثبات مالی بیشتری در این شرکت ها  تجربه می کنید».

کار برای استارتاپ ها متفاوت از شرکت های بزرگ است. کارشناسان و مدیران در این باره بارها به کارجویان هشدار داده اند. جاش برینر، از مدیران در شرکت های استخدام است. به گفته او، کار در شرکت های کوچک و بزرگ مزایایی دارد اما انتخاب این شرکت ها به جایگاه کارجویان باز می گردد. به گفته برینر، استارتاپ ها در زمینه تعامل با نیروی کار بهتر عمل می کنند و این همان چیزی است که بسیاری از استعدادهای جوان آن را دنبال می کنند. ارتباط با اهداف سازمان و باور به آن بخشی از نیاز این استعدادهاست.