
شرکت های خودروسازی معتبر اکنون می خواهند نسبت هایی مانند شبیه تسلا داشته باشند. این روند با مواد خام شروع می شود. از آنجایی که تقاضا برای مواد معدنی باتری و ظرفیت پردازش همچنان از عرضه پیشی می گیرد، شرکت های خودروسازی در حال انعقاد قراردادهایی هستند که هنری فورد هم آن را تایید می کرد.
اگر می خواهید ببینید که چگونه فناوری و جهانی زدایی در حال تغییر اقتصاد جهانی هستند، مکان های کمی بهتر از صنعت خودرو وجود دارد. این صنعت در حال عبور از یک تغییر دورانی است: دور از موتور احتراقی به سمت وسایل نقلیه الکتریکی. اتومبیل ها در حال تبدیل شدن به رایانه هایی روی چرخ هستند. این بیماری همه گیری اخیر، زنجیره تامین پیچیده جهانی شرکت های خودروسازی را که برجسته ترین آنها نیمه رساناها هستند را بهم ریخته است. از آنجایی که خودروسازان زنجیره تامین خود را برای واقعیت های جدید، برقی، کامپیوتری و اصلاح می کنند، این بخش غول پیکر در حال گذر از بزرگترین تحول در دهه های اخیر است. اکونومیست در گزارشی به تغییرات زنجیره تامین صنعت خودرو پرداخته است.
طی چند دهه گذشته، شرکت های خودروسازی بیشتر فرایند تولید را برون سپاری کردند تا بتوانند روی مدیریت تامین کننده، مونتاژ قطعات و طراحی تمرکز کنند. اما حالا به دنبال کنترل بیشتر بر زنجیره ارزش خود هستند. آنها می خواهند بازوهای الکترونیکی خود را به استارت آپ های فناوری تبدیل کنند.
انجام هر کاری زیر یک سقف، هم یک ایده قدیمی و هم جدید است. سیستم صنعتی تسلا کل یک سیستم در سیلیکون ولی است -درونی کردن تمام جنبه های تولید و در نتیجه تمام سود. ایلان ماسک، رییس متفکر تسلا، زمانی چنین ادعا کرد که شرکت او با هر استانداردی، نه فقط در صنعت خودرو، بلکه به طور عمودی یکپارچه است. در واقع آقای ماسک به شدت از گذشته خودروسازی وام گرفته است. هنری فورد اغلب مواد خام مانند پلاستیک برای لاستیک ها و فولاد برای شاسی را از مزارع و کوره های بلند متعلق به شرکتش تامین می کرد. حتی کارخانه River Rouge دیترویت از زغال سنگ معادن فورد تامین می شد.
در ادامه راه فوردیسم، تسلا اخیرا قراردادهایی با استخراج کنندگان لیتیوم و تامین کنندگان گرافیت منعقد کرده است. همچنین ماه گذشته قراردادی را با Vale، غول معدنی برزیلی برای خرید نیکل به امضا رساند. برنامه این است که بیشتر لیتیوم، بیش از نیمی از کبالت و حدود یک سوم نیکل مستقیما از 9 شرکت معدنی به دست آید. شرکت از این مواد معدنی در gigafactories خود استفاده خواهد کرد که اولین بار سال 2017 در نوادا با مشارکت پاناسونیک ژاپن شروع به ساخت باتری کرد. آقای ماسک حتی مدل فروش مبتنی بر نمایندگی را کنار گذاشته و در عوض فروشگاه های شیک تسلا را باز کرده است.
شرکت های خودروسازی معتبر اکنون می خواهند نسبت هایی مانند شبیه تسلا داشته باشند. این روند با مواد خام شروع می شود. از آنجایی که تقاضا برای مواد معدنی باتری و ظرفیت پردازش همچنان از عرضه پیشی می گیرد، شرکت های خودروسازی در حال انعقاد قراردادهایی هستند که هنری فورد هم آن را تایید می کرد.
بیامو سال 2021 اعلام کرد که 334 میلیون دلار برای پروژه لیتیوم آرژانتین سرمایه گذاری کرده است. شرکت هایی مانند رنو و Stellantis و قراردادهایی مشابه بسته اند.
تلاش ها برای تقلید از کارخانه های گیگاباتری تسلا هم رو به افزایش است. خودروسازان امیدوارند با شکستن قبضه چین و کره جنوبی در تولید باتری، تولید را به خانه نزدیک تر کنند تا هزینه ها را تحت کنترل داشته باشند و عرضه را قابل اعتماد نگه دارند. فولکس واگن در حال ایجاد ظرفیت تولید باتری در داخل خود است. این شرکت 2 میلیارد یورو (2.1 میلیارد دلار) برای کارخانه آلمانی خود در نظر گرفته است و می گوید تا سال 2030 شش کارخانه باتری در اروپا خواهد ساخت.