شگفت آور است اما اغلب افراد تورم قیمت مسکن را خبر خوبی می دانند. استدلال آن ها این است که افزایش قیمت مسکن به بهبود اعتماد مصرف کننده کمک می کند و مسکن بخشی از ثروت است.
قیمت، یکی از مهم ترین دغدغه مصرف کننده و تولیدکننده است. قیمت، در واقع آن چیزی است که در شرایط تعادل، عرضه و تقاضا را هم تراز می کند. قیمتی که بابت چیزی مطالبه می شود، به سلیقه، درآمد، کشش تقاضای مصرف کننده و رقابت موجود در بازار مربوط است.
در شرایط رقابت کامل، تمام بنگاه ها تابع قیمت رایج است. درحالتی که انحصار وجود دارد یا بنگاه ها دارای حد قدرت بازاری باشند، فروشنده کنترل نسبی روی قیمت دارد که احتمالا بالاتر از قیمت بازار و به طور کامل، رقابتی است. درواقع اینکه قیمت چقدر بیشتر شود، به قدرت های بازار وابسته است.
قیمت سایه را می توان قیمت اقتصادی حقیقی یک فعالیت دانست. این قیمت برای کالاها و خدماتی استفاد می شود که قیمت بازار ندارد. یک دلیل بی قیمتی بعضی کالاها، دخالت دولت در قیمت گذاری است. در قیمت گذاری سایه به طور معمول از برآورد هزینه-فایده استفاده می شود که هدف آن در نظر گرفتن همه متغیرهایی است که در یک تصمیم دخالت دارد.
قیمت کارخانه را قیمت هایی می دانند که تولیدکنندگان برای عمده فروش ها و خرده فروش ها تعیین می کنند. از آنجا که این قیمت ها دست به دست می شود تا به مصرف کننده نهایی برسد، تغییر در قیمت کارخانه که با عنوان قیمت تولیدکننده هم شناخته می شود، می تواند شاخص پیشرو برای تورم قیمت مصرف کننده در نظر گرفته شود.
قیمت مسکن، از دیگر قیمت های مهم در اقتصاد است. وقتی قیمت مسکن به بالای سقف می رسد، می توان آن را علامتی در نظر گرفت که می گوید اقتصاد دچار تورم شدید شده است. قیمت مسکن اغلب بعد از کاهش نرخ بهره افزایش پیدا می کند که پرداخت رهن را کمتر کند. این شرایط این امکان را به خریداران می دهد تا وام بیشتری بگیرند و پول بیشتری برای خانه جدید بپردازند. شگفت آور است اما اغلب افراد تورم قیمت مسکن را خبر خوبی می دانند. استدلال آن ها این است که افزایش قیمت مسکن به بهبود اعتماد مصرف کننده کمک می کند و مسکن بخشی از ثروت است. آن ها می گویند با افزایش قیمت مسکن مردم احساس رفاه بیشتری کرده و در نتیجه بیشتر خرج می کنند. در مقابل باید از اثر ثروت منفی هم گفت که مدعی است افزایش قیمت مسکن وضعیت بسیاری از افراد را بدتر می کند. مثل خریدارانی که برای نخستین بار خانه می خرند، یا کسانی که برای خرید مسکن بهتر، برنامه ریزی می کنند.
قیمت مصرف کننده، قیمتی است که مردم در زمان تورم، به دلیل نگرانی از رشد قیمت ها به آن فکر می کنند. قیمت های پرداختی از سوی کسانی که مصرف کننده نهایی کالاها و خدمات اند، در تضاد با قیمت های پرداختی از سوی بنگاه ها در مراحل مختلف فرایند تولید است. تغییر قیمت مصرف کننده اغلب به شکل شاخص قیمت مصرف کننده گزارش می شود.
قیمت نقدی، قیمتی است که برای تراکنش در خود محل تعیین می شود، یعنی به شرط تحویل فوری کالا. برعکس قراردادهای آتی و بازارهای سلفی که در آن ها پرداخت و یا تحویل در آینده انجام می شود. این قیمت برعکس قراردادهای بلند مدت هم در نظر گرفته می شود.