چرا واشینگتن این روزها حال خوشی ندارد؟

بایدن از سکه افتاد

آینده نگر/ الیزابت درو، نویسنده کتاب «گزارش واترگیت و سقوط ریچارد نیکسون»

نور چراغ‌ها بر درختان کریسمس همه جا را روشن کرده، اما واشینگتن این روزها شهر خوشحالی نیست‏.‏ درواقع هیچ وقت این شهر را این‌قدر بی‌روح و غمگین ندیده‌ام‏.‏ حتی اعضای دو حزب اصلی سیاست در آمریکا و ایدئولوژی‌هایشان هم همین‌قدر بی‌روح شده‌اند‏.‏ نکاتی که در بررسی عملکرد روسای جمهور آمریکا مورد بررسی قرار می‌گیرند حالا بیش از پیش دارند خودنمایی می‌کنند و همان طور که حدس می‌زنید، حاکی از عملکرد بد جو بایدن هستند‏.‏ همیشه سقوط روسای جمهور در میزان محبوبیت مردمی خیلی سریع‌تر از صعودشان در این نردبان محبوبیت صورت می‌گیرد و معمولا آن‏ها ‏که سقوط می‌کنند خیلی سخت می‌توانند دوباره از نردبان بالا بیایند‏.‏

علت اصلی اینکه بایدن در هفته‌های آغازین ریاست جمهوری‌اش توانست خوب عمل کند واضح است: مردم خوشحال بودند که دونالد ترامپ بر سر کار نیست‏.‏ به نظر می‌رسید که بایدن آرام و مطمئن به خود است و می‌داند که دارد چه کار می‌کند‏.‏ ظاهرا او بلد بود حکومتداری کند؛ درست برعکس ترامپ‏.‏ البته جای تعجبی هم نداشت‏.‏ بایدن به مدت ۳۶ سال در سنا بود و بعد هم به مدت هشت سال در پست معاونت باراک اوباما در راس امور حکومتداری قرار داشت‏.‏

بایدن در انتخاب کابینه غیر از چند مورد کوچک، مشکل بزرگی نداشت‏.‏ او تمرکزش را روی انتخاب افراد از رنگ‌ها و جنسیت‌های مختلف گذاشته بود و طوری در این مسیر متعهد مانده بود که در زمینه انتخاب سفرای خارجی به مشکل برخورد چون گزینه‌هایی که با معیارهایش جور باشند پیدا نمی‌شدند‏.‏ حالا بعد از یک سال، هنوز هم برخی از پست‌های اصلی در سفارت‏خانه‌های آمریکا پر نشده است‏.‏ از میان فهرست بلندبالای کشورهایی که بایدن نتوانسته برایشان سفیر معرفی کند باید به کره جنوبی، ایتالیا، فیلیپین و جمهوری چک اشاره کرد‏.‏ همچنین سفرای معرفی‌شده برای کشورهای چین، ژاپن، فرانسه، هند و پاکستان مورد تایید نمایندگان قرار نگرفته‌اند‏.‏ از آنجا که هر لحظه در هر نقطه‌ای از جهان احتمال بروز بحران وجود دارد، می‌توان به قطعیت گفت که دولت آمریکا اصلا برای هیچ بحران خارجی آمادگی کسب نکرده است‏.‏

شانس و اقبال سیاسی یک رئیس جمهور اغلب خیلی اتفاقی است و به نظر می‌رسد که چند ماه بعد از آغاز دوران ریاست جمهوری بایدن، شانس از او روی برگرداند‏.‏ بسیاری از ناظران، از جمله خود من، معتقدیم که بایدن در ابتدا کنترل بحران کرونا را در آمریکا به دست داشت و از ترامپ خیلی بهتر عمل کرد‏.‏ اما وقتی سویه دلتا وارد میدان شد، اوضاع تغییر کرد‏.‏ دولت او برای این تحول جدید آماده نبود و از همان جا به بعد (در ماه اوت) بود که محبوبیت بایدن رو به کاهش گذاشت‏.‏ حالا سویه اومیکرون هم پا به میدان گذاشته و حرکت بی‌توقف ویروس کرونا دارد نشان می‌دهد که شاید تا زمان طولانی‌تری درگیر این بحران باشیم‏.‏ این برای دولت بایدن دردسر بسیار بزرگی است و روحیه عمومی را هم خراب کرده است‏.‏

اما این همه ماجرا نیست‏.‏ دولت بایدن با مخالفانی مواجه است که بحران کرونا را حتی پیچیده‌تر کرده‌اند‏.‏ آن‏ها ‏فرمانداران جمهوری‌خواهی هستند که سر سازش با دولت دموکرات را ندارند: ران دسانتیس از ایالت فلوریدا و گرگ آبوت از ایالت تگزاس و البته برخی اعضای کنگره مثل تد کروز‏.‏ اینها چهره‌هایی هستند که به شدت با برنامه‌های دولت در زمینه واکسیناسیون و اجباری‌بودن محدودیت‌ها و موارد مشابه مخالفت دارند‏.‏ از آنجا که صدای آن‏ها ‏خیلی واضح شنیده می‌شود و طرفداران زیادی هم دارند، به نظر می‌رسد که دردسری جدی برای دولت بایدن و دموکرات‌ها درست شده باشد و در انتخابات آینده هم این دردسر خودش را نشان بدهد‏.‏

مشکل دیگر که به شدت باعث کاهش محبوبیت جو بایدن شده است، این است که او شخصیت کاریزماتیکی ندارد و خیلی عادی به نظر می‌رسد‏.‏ مردم از صحبت‌های او چیزی را نقل نمی‌کنند و حتی رسانه‌ها هم خیلی نمی‌توانند روی او مانور بدهند‏.‏ درست است که او در عرصه سیاسی موفق بوده است، اما پست ریاست جمهوری کاملا قضیه متفاوتی است‏.‏ جملاتی که جان کندی، رونالد ریگان، باراک اوباما یا حتی دونالد ترامپ می‌گفتند به دلایل مختلفی سر زبان مردم می‌افتاد‏.‏ اما بایدن قابلیت آن که چنین تاثیری روی مردم بگذارد ندارد‏.‏

از سوی دیگر، معاون بایدن یعنی کامالا هریس نیز به مشکل مشابهی مبتلاست‏.‏ او به عنوان یک زن رنگین‌پوست به سمت معاونت ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد تا بتواند گروه‌های بیشتری از مردم را جذب کند‏.‏ اما ظاهرا عملکرد او آنقدرها که پیش‌بینی می‌شد موفقیت‌آمیز نبوده است‏.‏ به تمام این‏ها اضافه کنید عملکرد بد دولت بایدن در زمان خروج از افغانستان را که به شدت در داخل آمریکا هم با انتقاد مواجه شد‏.‏ تصاویری که از خروج اتباع آمریکایی از افغانستان و غافلگیری آن‏ها ‏از حضور طالبان در راس قدرت منتشر شد، درواقع بازنمایی غافلگیری بایدن در بسیاری از زمینه‌های حکومتداری است و البته این نشانه خوبی برای آینده دولت او نیست‏.‏