آلمان که در سال ۱۹۵۵ در قالب آلمان غربی به ناتو پیوست و بعد از فرو ریختن دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ بهطور کامل به این نهاد نظامی محلق شده است، نقش متعادلکننده تنشها و اختلافات در میان اعضای ناتو را بازی کرده و بهنوعی مقوم یکپارچگی و اقتدار آن بوده است
تام اوکانر/ تحلیلگر ارشد امور آلمان
تحلیلگران در ایالات متحده در اوج درگیری اوکراین با روسیه، از آلمان انتقاد کردهاند که چرا در ارسال سلاح به اوکراین درنگ کرده است و این انتقادها دوباره تنشها بین واشنگتن و برلین را که از زمان ریاستجمهوری دونالد ترامپ بر روابط دو کشور سایه انداخته، پررنگ کرده است.
دولت قبلی آمریکا دائماً از برلین انتقاد میکرد، تصمیم گرفت که ارتش آمریکا را از آلمان خارج کند و در اجرای پیمان مبادلات اقتصادی کشورهای دو طرف اقیانوس اطلس تعلل کرد. وقتی که جو بایدن به ریاستجمهوری رسید، راه متفاوتی را در پیش گرفت اما اتفاقاتی که افتاده دوباره در رهبری آمریکا بر ناتو تشکیک وارد کرده است و بهنظر میرسد روابط بین آلمان و آمریکا هم با موانعی همراه باشد.
توماس کلینبراکف، معاون صندوق ژرمن مارشال در آمریکا، به نیوزویک میگوید: «وقتی شما در آمریکا نشستهاید، سؤال این است که آیا آلمان متحد قابلاعتمادی است یا نه. این سؤال در سرتاسر اروپا این است که آیا آمریکا متحد قابلاعتمادی خواهد بود یا نه.» کلینبراکف که قبلاً مشاور یواخیم گاوک، رئیسجمهور آلمان، بوده است اخیراً از کیف به واشنگتن آمده است. او در کیف در سفری شرکت کرده بود که در آن، مقامات و وکلا و روزنامهنگاران از ملیتهای مختلف گرد هم آمدهاند تا چهرههای دولتی و جامعه مدنی در اوکراین بر سر وضعیت کنونی منطقه بحث کنند.
او قبل از اینکه روسیه وارد خاک اوکراین شود و دو منطقه از این کشور را خودمختار اعلام کند و به نیروهای نظامی روس دستور دهد که در دو منطقه مستقر شوند، وضعیت را آرام خواند اما بالقوه احتمال بروز خطا را میدانست. او استدلال میکرد که شک دارد اوکراین بهطور جدی برای حمله احتمالی دهها هزار نیروی نظامی روسیه به خاک این کشور خودش را آماده کرده باشد.
رئیسجمهور اوکراین، ولادیمیر زلینسکی، و رئیس ارشد امنیتی او، اولسکی دانیلوف، بهطور مرتب بحث میکند که این کشور علیرغم پروازهای اعضای خانوادههای دیپلماتیک غربی و فضای نظامی و خرید و فروشهای تسلیحات، هراسی از چیزی ندارد و نمیترسد.
اما حتی اگر تحرکات نظامی روسیه توسط مقامات اوکراینی متفاوت با همتایان غربی آنها تفسیر شود، کیف بهطور گسترده فعالیتهای زیادی در زمینه نظامی کرده است که مسکو را ناراحت کرده است. کلینبراکهوف میگید که مسیر عضویت اوکراین در ناتو مبهم است و هیچ کشوری که با این کشور متحد است تمایلی ندارد نیروهایی به آن اعزام کند اما با این حال، او در سفرش به کیف گفت که شما میدانید ما اینجا نخواهیم ماند اما از شما حمایت خواهیم کرد.
درخواستهای کمک به اوکراین بهوسیله کشورهای عضو ناتو پاسخ داده شده است، از جمله آمریکا و بریتانیا و کشورهای منطقه بالتیک که با روسیه مرز مشترک دارند. با این حال، در آلمان مسئله این بود که واکنشهای بسیار محدودی به ماجراهای مختلف بینالمللی داده میشود، مخصوصاً در دوران ترامپ که تنش بین آلمان و آمریکا به اوج رسید. اما حالا سؤالی که برای کارشناسان پیش آمده این است که آیا وضعیت قطبیشده آمریکا میتواند دوباره به یک سیاست خارجی پایدار و متداوم و یکپارچه دست پیدا کند. برخی از تحلیلگران میگویند که همچنان دولت آمریکا درگیر عواقب دوران ریاستجمهوری ترامپ است.
جداییها در میان اعضای ناتو از چند سال بعد از پایان جنگ جهانی دوم و از سال ۱۹۴۹ شروع شد و مخصوصاً وقتی عضویت ناتو در میان ۳۰ کشور تسری یافت، این اختلافات بیشتر هم شد. مسکو در منطقه شرقی منطقهای واقع شده است که ناتو گسترش یافته است و بهخصوص از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی از سه دهه گذشته، روسیه در مرکز تنشها بوده است چرا که گسترش ناتو را کاری بر ضد منافع ملی روسیه میداند. داستان احتمال عضویت اوکراین در ناتو نیز باعث شده است که روسیه چنین واکنشهایی نشان بدهد.
در این بین، آلمان که در سال ۱۹۵۵ در قالب آلمان غربی به ناتو پیوست و بعد از فرو ریختن دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ بهطور کامل به این نهاد نظامی محلق شده است، نقش متعادلکننده تنشها و اختلافات در میان اعضای ناتو را بازی کرده و بهنوعی مقوم یکپارچگی و اقتدار آن بوده است. اما حالا که درگیری اوکراین این سؤال را ایجاد کرده است که آیا آلمان همان نقش سابق را در ناتو دارد و آیا روابط بین آلمان و آمریکا بعد از رفتن ترامپ از کاخ سفید بهبود یافته است یا نه. ظاهراً هنوز تنشها در این زمینه وجود دارد و سایه ترامپ بر سر روابط آمریکا و آلمان سنگینی میکند و آمدن بایدن هم نتوانسته آن را بهطور کامل ترمیم کند.
منبع: نیوزویک