دب هالند، وزیر کشور ایالات متحده، در روز 13 اکتبر اعلام کرد که این کشور برنامه دارد خطوط ساحلی خود را برای توسعه مزارع بادی خارج از ساحل، باز بگذارد. این توربینهای جدید، بر اساس تخمینهای دولت، میتوانند در طول سال به اندازه 30 نیروگاه هستهای معمولی جدید برق تولید کنند
آینده نگر/ ترجمه نسیم بنایی/ منبع: اکونومیست
جهان و به طور ویژه کشورهای اروپایی وضعیت مناسبی را از حیث تامین انرژی تجربه نمیکنند. پس از ماهها کمبود انرژی در اروپا که تا حدی به دلیل پایین آمدن غیرعادی وزش باد و افت ظرفیت تولیدی توربینهای بادی است، این پرسش پیش میآید که تامین برق جهان از منابع انرژی تجدیدپذیر تا چه حد وارد افکار عمومی شدهاست. این مسئله به طور ویژه خود را در کنفرانس اقلیمی سازمان ملل متحد، یعنی کنفرانس COP26، نشان داد، زیرا در این کنفرانس رهبران جهان به بحث پیرامون این مسئله پرداختند که چطور میتوان از «برق زغالی به برق پاک» دوره گذاری را اجرا کرد. دب هالند، وزیر کشور ایالات متحده، در روز 13 اکتبر اعلام کرد که این کشور برنامه دارد خطوط ساحلی خود را برای توسعه مزارع بادی خارج از ساحل، باز بگذارد. این توربینهای جدید، بر اساس تخمینهای دولت، میتوانند در طول سال به اندازه 30 نیروگاه هستهای معمولی جدید برق تولید کنند.
باد، یک منبع پاک و تجدیدپذیر برای تولید برق است. اگر توربینهای بادی پرسر و صدا را در فضاهای دور از ساحل و در دریا قرار دهیم، میزان اذیتی که این ابزار غولآسا برای مردم دارند هم کاهش پیدا میکند. از طرف دیگر باید بدانیم که این توربینها معمولا آنقدر دور از ساحل قرار میگیرند که منظره ساحلی اقیانوس را هم خراب نمیکنند. با اینحال، این سوال پیش میآید که چقدر خط ساحلی برای تولید برق به اندازه نیاز جهان لازم است؟
*جهان توربینها
کل انرژی لازم برای تامین برق جهان در طول یک سال چیزی در حدود 556 اگزاژول است، یعنی عدد 556 که در مقابل آن 18 صفر قرار گرفتهاست. یک کیلومتر مربع از توربینهای بادی تقریبا میتواند 80 تراژول انرژی تولید کند، یعنی یک 80 که در مقابل آن 12 صفر قرار گرفتهاست. با یک حساب ساده متوجه میشویم که به چیزی در حدود 7 میلیون کیلومتر مربع مزرعه بادی دور از ساحل نیاز داریم تا بتوانیم برق کل جهان را از این منبع با این روش تولید کنیم.
نشریه اکونومیست با قرار دادن این مساحت روی نقشه چگالی قدرت باد جهان، یعنی سنجهای که سرعت باد را نشان میدهد، توانستهاست مکانهای بهینهای را برای ایجاد این مزرعههای خیالی به دست آورد. این مکانها در سرتاسر جهان پراکنده هستند. بعضی از این مکانها در ساحل غربی آمریکا قرار میگیرند، یعنی جایی که دولت بایدن هم پیشنهاد توسعه مزارع بادی را برای آن مطرح کردهاست. بعضی از مکانها هم مربوط به دریای شمالی هستند که همین حالا هم تعدادی از مولدترین مزارع در آن منطقه مشغول فعالیت هستند.
البته نباید فراموش کرد که باد هرگز به تنها منبع تامین برق جهان نخواهد شد. مزارع بادی تنها در برخی از نقاط جهان اثربخش خواهند بود و حتی در آن مکانها هم خروجی نوسان دارد، تا حدی غیرقابل پیشبینی و کنترل است. بادهای دور از ساحل هم یکی از گرانقیمتترین اشکال انرژی تجدیدپذیر هستند. فعالانی که در زمینه دفاع از حیات وحش فعالیت میکنند عمدتا از این مسئله شکایت میکنند که تیغههای در حال دوران توربینهای بادی میتوانند زندگی پرندگان را به خطر بیندازند و تجهیزاتی که باید در زیر آب نصب شوند، زندگی دریایی را مختل میکنند که البته این مورد آخر تا حد زیادی قابل کنترل است و به تنوع زیستی موجودات دریایی میتواند کمک هم بکند.
در یک پیشبینی اندکی واقعگرایانهتر، زمانی که به جهانی با انتشار گاز خالص صفر برسیم، یعنی حالتی که در آن تعادلی برقرار میشود بین گازهای گلخانهای انتشار یافته به سوی اتمسفر و میزانی که زدوده شدهاست، چیزی در حدود 7.5 درصد از انرژی جهان از منبع مزارع بادی دور از ساحل تامین میشود. اگر قرار باشد همین سطح هم همین قردا اجرا شود، نیازمند این هستیم که مساحت مزارع بادی دور از ساحل را از 7000 کیلومتر مربع کنونی به چیزی در حدود 525 هزار کیلومتر مربع برسانیم. همانطور که واضح و روشن است، این مسئله به این سادگیها هم نیست.