انگلیس بدون مهاجران نمی تواند کاهش رشد جمعیت خود را جبران کند

چرا بریتانیا به مهاجران بیشتری نیاز دارد؟

تاریخ 1400/10/25 ساعت 10:19

مهاجرت برای چندین دهه منبع کلیدی رشد جمعیت در بریتانیا بوده است، اما ریدی کاشیاپ، جمعیت شناس دانشگاه آکسفورد معتقد است که مهاجرت نقش مهم تری در آینده ایفا خواهد کرد. او می گوید: با توجه به سناریوی تیره و تار مرگ و میر و برآوردهای کاهشی بازبینی شده درباره نرخ باروری و رشد جمعیت، مهاجرت به تازگی برجسته تر شده است. همه اینها به این معناست که دولت هایی با سیاست های ضد مهاجرتی در آینده دچار دردسر می شوند.

آمار جمعیت بریتانیا تصویر واضحی را نشان می دهد. نرخ باروری، که تعداد فرزاندانی را یک زن در طول زندگی خود خواهد داشت را در نظر می گیرد به 1.65 رسیده است. پیش بینی های امید به زندگی هم به طور فزاینده ای بدبینانه هستند. اکونومیست در گزارشی به وضعیت جمعیتی انگلیس پرداخته است.

داده های منتشر شده در 12 ژانویه توسط اداره آمار ملی (ONS) تخمین می زند که جمعیت در دهه منتهی به 2030 تنها 3 درصد رشد خواهد داشت. در دهه منتهی به 2020 هم رشد 7 درصدی رخ داده است. در همین حال، تعداد افراد 85 سال و بالاتر به شدت افزایش خواهد یافت. در اواسط دهه 2020 کمتر از 2 میلیون نفر در این گروه سنی قرار دارند. پیش بینی ها نشان می دهد که تا سال 2045 این رقم به بیش از 3 میلیون نفر خواهد رسید.

مانند سایر کشورهای ثروتمند، زنان فرزندان کمتری دارند: پس از اوج شدید پس از جنگ جهانی دوم، نرخ باروری کاهش یافته است.

نسل بزرگ جمعیتی که ناشی از نرخ زاد و ولد پس از جنگ جهانی دوم بود، برجمعیت شناسی بریتانیا و فراتر از آن تاثیر می گذارد. در ژاپن این نسل که متولدین بین 1947 تا 1949 بوده اند، به پیری سریع کشور کمک کرده اند: تقریبا 30 درصد از جمعیت ژاپن، بالای 65 سال سن دارند.

کاهش سرعت افزایش امید به زندگی هم روی رشد جمعیت بریتانیا تاثیر می گذارد. پیش بینی های انجام شده از سال 2012 به طور پیوسته امید به زندگی در بدو تولد را کاهش داده و مدام مورد بازنگری قرار داده است (اندازه گیری میانگین تعداد سال هایی که افراد فراتر از سن فعلی خود زندگی می کنند). برای متولدین 2025، آخرین امید به زندگی پیش بینی شده 2.1 سال کمتر از پیش بینی انجام شده در سال 2012 است.

این جمعیت با رشد آهسته و سالخورده شدن، هزینه هایی را در بر خواهند داشت. پیش بینی می شود تعداد افراد بالغ در سن بازنشستگی به ازای هر هزار نفر در سن کار از 280 نفر در اواسط دهه 2020 به 341 نفر در سال 2045 برسد. سایر کشورهای ثروتمند با نسبت های بدتری رو به رو هستند. پیش بینی می شود که میانگین اتحادیه اروپا برای همین معیار از 340 در سال 2019 به 590 در سال 2070 افزایش یابد.

هرچقدر هم تمایلی به این کار وجود نداشته باشند، کشوهای دارای جمعیت سالخورده باید به فراتر از مرزهای خود نگاه کنند.

مهاجرت برای چندین دهه منبع کلیدی رشد جمعیت در بریتانیا بوده است، اما ریدی کاشیاپ، جمعیت شناس دانشگاه آکسفورد معتقد است که مهاجرت نقش مهم تری در آینده ایفا خواهد کرد. او می گوید: با توجه به سناریوی تیره و تار مرگ و میر و برآوردهای کاهشی بازبینی شده درباره نرخ باروری و رشد جمعیت، مهاجرت به تازگی برجسته تر شده است. همه اینها به این معناست که دولت هایی با سیاست های ضد مهاجرتی در آینده دچار دردسر می شوند.