باتوجهبه مادهواحده پیشنهادی، نقاط قوت این طرح ارتقای جایگاه طب سنتی ایرانی در نظام سلامت و وجاهت قانونی دائمی به طب سنتی ایرانی عنوان شده است. نقاط ضعف هم از نظر مرکز پژوهش های مجلس ابهام در عنوان طرح، مغایرت با اسناد بالادستی، ابهام در منابع مالی پیشنهادی طرح و ابهام در برخی واژگان گفته شده است.
برای اینکه بند «12» سیاستهای کلی سلامت و بند «چ» قانون برنامه ششم توسعه محقق و اجرا شود، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بهعنوان متولی امر طب سنتی ایرانی - اسلامی و مکمل در کشور موظف است نسبت به ادغام خدمات تأیید شده طب سنتی ایرانی- اسلامی در نظام سلامت و همچنین ساماندهی و توسعه ارائه خدمات آموزشی، پژوهشی و درمانی این حوزه اقدام کند. اما به نظر میرسد علیرغم تأکیدات صورتگرفته در اسناد بالادستی و همچنین اقدامات انجام شده از سوی دستگاه متولی امر، وجود برخی چالشها، مانع توسعه و ارتقای این نوع از طب در کشور شده است.
در این راستا طرح «لزوم به رسمیت شناخته شدن طب سنتی ایرانی در قوانین کشور» با اشاره به وجاهت قانونی طب مدرن در قوانین موجود در کشور ازجمله قانون مربوط به مقررات امور پزشکی، دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی و اصلاحات بعدی آن، قانون تشکیل و قانون تشکیلات و وظایف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و اصلاحیههای بعدی آن و همچنین قانون تأسیس سازمان نظامپزشکی و خلأ قانونی لازم در خصوص طبهای غیر رایج، باهدف ارتقای جایگاه طب سنتی و به رسمیت شناخته شدن آن در قوانین دائمی کشور ارائه شده است. حالا مرکز پژوهشهای مجلس به اظهارنظر کارشناسی درباره این طرح پرداخته است.
طبق این گزارش، باتوجهبه اهمیت حوزه طب سنتی در نظام سلامت، این موضوع در برخی قوانین و اسناد بالادستی مورد تأکید قرار گرفته است. در سیاستهای متعدد اعم از سیاستهای کلی ابلاغی مقام معظم رهبری، قوانین مصوب مجلس (قوانین دائمی و یا زماندار)، اسناد مصوب شورایعالی انقلاب فرهنگی، مصوبات هیئتوزیران و آییننامهها و دستورالعملهای مصوب وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به موضوعات مختلف در حوزه طب سنتی ایرانی پرداخته شده است.
بررسی کارشناسی طرح نشان می دهد که در مقدمه توجیهی طرح، به خلأ قانونی در خصوص ضرورت طب سنتی ایرانی در نظام سلامت و جایگاه آن در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اشاره شده است. بهنحویکه در قوانین و اسناد بالادستی کشور اگرچه بهصراحت واژه طب رایج یا مدرن و یا کلاسیک ذکر نشده، اما تمامی مواد و تبصرههای ناظر بر طب مدرن و فارغالتحصیلان این طب است؛ بنابراین پیشنهاد الحاق یک تبصره به قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باهدف به رسمیت شناخته شدن طب سنتی ایران و اجازه دخالت در امر سلامت مردم جامعه از سوی طراحان به شرح زیر ارائه شده است: «طب سنتی ایران یک جزء لاینفک و رسمی نظام سلامت ایران است و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ضمن برعهده داشتن مسئولیت کلیه ارکان و خدمات طب سنتی ایران مکلف است با تشکیل شورایعالی طب سنتی ایران بهعنوان عالیترین مرجع قانونی، سیاستگذاری تمهیدات قانونی و آییننامههای لازم را جهت توسعه آموزشی، پژوهشی و خدماتی و نیز ادغام طب سنتی ایران در نظام سلامت را تدوین و اجرا نماید.»
باتوجهبه مادهواحده پیشنهادی، نقاط قوت این طرح ارتقای جایگاه طب سنتی ایرانی در نظام سلامت و وجاهت قانونی دائمی به طب سنتی ایرانی عنوان شده است. نقاط ضعف هم از نظر مرکز پژوهش های مجلس ابهام در عنوان طرح، مغایرت با اسناد بالادستی، ابهام در منابع مالی پیشنهادی طرح و ابهام در برخی واژگان گفته شده است.
این گزارش ادامه داد: اگرچه اقدامات متعددی در زمینه ارتقای جایگاه طب سنتی در نظام سلامت صورتگرفته، بهنحویکه تا سال جاری حدود 3۷0 نفر دانشآموخته رشته طب ایرانی، 8 دانشکده طب ایرانی، 13 گروه طب ایرانی در دانشگاههای علوم پزشکی کشور و 6۴ سلامتکده دولتی در کشور ایجاد شده که اقدام با ارزشی است، لیکن به نظر میرسد علیرغم تأکید اسناد بالادستی بر تبیین، ارتقا و... طب سنتی در کشور، نگاه حداقلی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به مقوله طب سنتی مانع ارتقای جایگاه آن، ساماندهی خدمات طب سنتی و... در کشور شده و همین مسئله زمینه بروز گروههای فعال و ایجاد سازمانهای پیشنهادی مرتبط به این حوزه را فراهم کرده است.